|
||
| Öyle bir cıkmaz yola sapmışım ki ne yapsam nasıl etsem nereye gitsem,kime danışsam diyemiyorum diyecek bir haldeyim diyelim..Sizce bu bir cıkmaz mı ?yoksa bizim kendi alehimize yapmış oldugumuz sıoradan bir baskı mı? Eger cıkar yolu olmadıgını düşünen bir arkadaşınız varsa ve bu tek cıkar yolunun ölüm oldugunu düşünüyorsa ,ona nasıl bir öneri de bulunabilirsiniz? |
||
|
||
Alıntı Eger cıkar yolu olmadıgını düşünen bir arkadaşınız varsa ve bu tek cıkar yolunun ölüm oldugunu düşünüyorsa kesinlikle ve KESİNLİKLE sorunu bilmek isterdim.. onun beyninde sorunu öldürmek için.. (herşey bizim soyutladığımız kadar beynimizde yer edinip bizi rahatsız ediyorsa, soyutu öldürmek kolay) gibi düşündüğümden, sorunu bilip, öldürmeyi denerdim.. |
||
|
||
| sağa dönersin çıkış yolunu bulmak için ama çıkış yoktur... sola dönersin çıkış yoktur... yukarı bakarsın, aşağı bakarsın, yok yok yok.... giderek çember daralmaktadır, sen içinde büzüşmektesindir.... bir süre sonra öyle bir hal alır ki artık sende çıkışı bulmak için çabalamaz olursun, büzüşmekten haz almaya başlarsın! kılını kıpırdatmamak işine gelir. çünkü bahanen hazır olacaktır "hiç bir çıkış yolu yoktu" - hahahaaa hadi beee! Ama orada bir yerde çıkış durmaktadır. görmek isteyen, fark etmek isteyen için... durur öylece... "aç gözünü, gör beni diye" bağrınmaktadır ama çaresiz olduğuna kendini ikna etmiş olan, inatla direnmektedir fark etmemek için... İnatçı, evet sen, "üzgünüm ama her zaman bir çıkış yolu vardır!" bazen bir öfke, bazen bir üzüntü, bazen bir sevinç, bazen surata inen bir tokat gözleri açmaya yardımcı olur. yeter ki hayata kapılarını kapamamış ol. palavraların arkasına sığınmaktan vazgeç... başkası için değil kendin için yapacaksın ne yapacaksan, kendine yapmaktasındır her ne yapıyorsan... (birisine ! her kim üstüne alınmak istiyorsa... :maske: ) |
||
|
||
| Kızımız evlenmiştir.Düğünün bitimine doğru anne babasıyla vedalaşırkene çıkmazlılık yüzünden ağlayıverir.Ömrüm düğünlerde geçmedi ama ağlamayana da rastlamadım.Kültürden kaynaklanıyo tabii birazda. Ama mesele çıkmaz işte.Geri dönüşün var ama yoktur.İptal diye bağıramazsın... |
||
|
||
| dua edersin. aynaya bakıp "ne olursa olsun seni seviyorum" dersin öfkeliysen yastık yumruklarsın. hüzünlüysen paylaşırsın suçluluk duyuyosan kendini bağışlarsın diğerlerini bağışlarsın. herşeyin geçici olduğunu hatırlarsın. sorunun içine girersin. matrixdeki herifin ajanın içine girdiği gibi. şimdi burada, onunla yüzleşirsin. ona teslim olursun. sonra o sorundan kendini ayırmayı öğrenirsin. o olmadığını, o sorundan çok daha fazlası olduğunu hatırlarsın... ve şöyle dersin:"bu soruna bir yanıt var ve derin bir nefes alıp hepimize uygun düşecek şekilde bir çözüm yolu bulacağım" |
||
|
||
| tek çıkmaz ölümdür. herşeyin muhakkak bir çıkışı vardır. |
||
|
||
| her çıkmaz gibi görünenin bence de mutlaka bir çıkışı vardır.. en iyi çıkış yöntemei ise 21 yılda öğrendiğim kadarıyla zaman bırakmaktır | ||
|
||
| her cıkmazın kendıne gore bır zamanı vardır.zor gıbı gorunen cıkmaza bır de bakıyorsunuzkı yıllar sonra o cıkmazı kucumsemıssınız ve kendınıze sasırırsınız nasıl oldu da ben bu kadar kendımı zorladım dıye dusunursunuz halbukı ufak tefek bıseymıs der gulersınız ama bılmezsınızkı o zamankı sartlar ve sızın bulundugunuz konum ve de olaylar karsısında ne yapmanız gerektıgını bılmemenız hazırlıksız olmanız ve de onu cozebılecek henuz bır kapasıteye ulasamadıgınızı bılemezsınız.bu hep boyel olmustur. | ||
|
||
| çıkmaza düşmek sizin icin neyi ifade ediyor?? hiçbişiyi.. o durumda hayat pek bişi ifade etmiyor.. çırpınma duruma uygun bir eylem olarak nitelendirilebilir.. |
||
|
||
| çıkmaza düşünce bocalarsın ne yapacağını bilemezsin çıkmaz bocalamaktırf çıkmaz sonuçta yapacağın hrer neyse yanlış yapmaktır |
||
|
||
Öyle bir cıkmaz yola sapmışım ki ne yapsam nasıl etsem nereye gitsem,kime danışsam diyemiyorum diyecek bir haldeyim diyelim..Sizce bu bir cıkmaz mı ?yoksa bizim kendi alehimize yapmış oldugumuz sıoradan bir baskı mı? Eger cıkar yolu olmadıgını düşünen bir arkadaşınız varsa ve bu tek cıkar yolunun ölüm oldugunu düşünüyorsa ,ona nasıl bir öneri de bulunabilirsiniz?  Kafanızda böyle bir labirent olduğunu hayal edin. Aslında beyinde görünüm bakımından andırıyor labirenti. İnsan kendini çıkmazda hisseder çünkü çıkış yolunu göremez. İllaki birinin gelip sizin sorunlarınıza tepeden bakması lazım. Kendinizi çıkmazda hissettiğinizde yapacağınız en iyi şey, derdinizi mantıklı,aklı başında gördüğünüz birine anlatmak ve onu dinlemek olmalı bence.. Ölüm hiçbir zaman çıkış yolu değildir sadece kaçıştır.. |
||
|
||
| çıkış çıkmazın tam içindedir heterki çıkmaz senin içinde olmasın | ||
|
||
| Çıkmaz hayatın ta kendisi. Senin söylediğin birilerine bir şey anlatmak ise sadece gelip geçici bir kaçış. Kendini unutup başkalarının gözünden görebilme çabası... Aynen benim burda, blogumda ya da başka forumlarda yazma nedenim gibi... | ||
|
||
| çıkmaza hakketten düşüo insan,kaçış falan da kalmıo..örneğin;yatak odana girmişsin,2 sarışın afet,orda seni beklio..al işte çıkmazın daniskası.. | ||
|
||
İşte bak yine benim söylediğime geliyor olay. Arkadaşını arayıp derdini anlatırsan o sana yardımcı olabilir 
|
||