|
||
| Beyin bilgiyi nasıl işliyor? Beynin bilgiyi nasıl işlediği sorusu, bilimin diğer iki büyük bilinmezi ile aynı kefeye konuluyor. Bunlardan biri evrenin nasıl oluştuğu, diğeri ise Dünya'da yaşamın nasıl başladığı ile ilgilidir. Sinir kodunun deşifre edilmesi bu ikisinden de önemli olabilir. Bu keşif, prensipte hasta beyinlerin tedavisinden, sağlıklı olanların gücünü artırmaya dek çok geniş bir spektrumda yararlı olacak. Ne var ki sinir bilimcilerinin beyin hücrelerinin bilgiyi nasıl işlemden geçirdiği konusundaki bilgileri çok yetersiz.. Bundan iki yıl önce State University of New York Dawnstate Tıp Merkezi'ndeki bilim adamları, beyinlerine elektrot yerleştirilmiş sıçanların uzaktan kumandalı oyuncaklar gibi bir labirentin içinde yönlendirilebileceğini ortaya koydu. İçinde kablosuz bir verici bulunan bir dizüstü bilgisayarından yararlanan araştırma ekibi, önce sıçanın bıyıklarının duyarlılığının yöneten beyin hücrelerini uyardı; daha sonra sıçanın zevk merkezlerine zap yaparak bu sinyalleri güçlendirdi. Böylece deney amacına ulaştı. Bilim adamları bu kadar basit bir mekanizma ile canlı bir robot yaratmış oldu. ARAMA MOTORLARI GİBİ İki yıl önceki bu olay, medyada büyük bir gürültü koparttı. İnsanların beyinlerine ameliyatla elektronik cihazların yerleştirilip robotlara dönüştürülmesinin hiç de uzak bir olasılık olmadığını göstermesi açısından bu deney pek çok yayın organının ve tanınmış yazarın ilgisini çekti. Economist dergisi sinir teknolojisinin "insanlığın temel doğasını ters yüz edebilecek" sınıra yaklaştığına dikkat çekerken, New York Times gazetesinin köşe yazarlarından William Safire, "insanlığın kontrolünü ele geçirmeye hevesli örgütler beynimizin içindekileri okuyabilecek" diyerek özel yaşamların tehdit altında olduğunu ileri sürdü. MİT olaya daha olumlu yaklaştı. Üniversitenin yapay zekâ bölümünden Rodney Brooks, Technology Review dergisinde yer alan makalesinde, 2020 yılında beynimize yerleştirilen elektronik devrelerden yararlanarak "Google" tipi arama motorlarını yalnızca düşünerek kullanabileceğimizi yazdı. Bütün bu fütüristik senaryolar ne kadar gerçekçi? İnsan aklını okumak ve kontrol altına almak için sinir bilimciler öncelikle beynin içinde yol alan elektrokimyasal pulsları algılara, anılara, duygulara ve kararlara dönüştüren kuralları çözmek zorundadır. Sinir kodu (nöral kod) olarak adlandırabileceğimiz okuyucu bunları beynin yazılımı olarak düşünebilir olgunun şifresini çözmek, beyin makine arayüzleri konusuna ilgi duyan pek çok bilim adamının en büyük arzusudur. Robot sıçanlar deneyinin ekibinden John Chapin, "Eğer gerçek bir sinir bilimci iseniz, oynamak istediğiniz oyun bu olmalıdır" diyor. Chapin sinir kodu konusunu, bilimin diğer iki büyük bilinmezi ile aynı kefeye koyuyor. Bunlardan biri evrenin kökeni, diğeri ise Dünya'daki yaşamın kökenidir. Sinir kodu bu diğer ikisinden de önemli olabilir. Bunun deşifre edilmesi, prensipte hasta beyinlerin tedavisinden sağlıklı olanların gücünü artırmaya dek çok geniş bir spektrumda insanlara yol gösterecek. Sözgelimi bu bilgiler, insan yeteneklerine sahip bilgisayarların geliştirilmesini sağlayabilir. Öyle ki bu bilgisayarlar "2001: A Space Odyssey"deki HAL'dan bile daha zeki olabilir. Sinir kodlan ayrıca, en derin felsefi soruların da yanıtlanmasını kolaylaştırabilir. Bunların başında akıl vücut problemi geliyor. Nihai olarak beynimizin kişiye özel kimlik ve özerklik duygusunu nasıl yarattığı konusu da daha sağlam bir zemine oturtulabilecek. Bilimin en gizemli konularının başında gelmesinin yanı sıra, sinir kodu, çözümü en zor soruların başında geliyor. Son yüzyılda öğrendikleri tüm bilgilere karşın, sinir bilimciler beyin hücrelerinin bilgiyi nasıl işlemden geçirdiği konusunda çok küçük bir ilerleme kaydettiler. "Bugün geldiğimiz nokta, yüzyıl boyunca vücudu inceledikten sonra "Testisler idrar mı üretiyor yoksa sperm mi?" sorusunu hâlâ yanıtlayamamak gibi bir şey" diye konuşan San Diego’daki Kaliforniya Üniversitesinden sinir bilimci S. V. Ramachandran, "Beyindeki sinir kodlan konusunda bildiklerimiz hâlâ çok ilkel düzeyde" diyor. SİNİR KODLARIN İŞLEYİŞİ Sinir kodu genellikle dijital bir bilgisayarın işletim sisteminin temelini oluşturan makine koduna benzetiliyor. Transistörler gibi, nöronlar açma kapatma düğmesi (devre anahtarı) veya mantık kapıları gibi çalışır. Nöronlar, dijital bilgisayarların temel bilgi ünitelerine benzer şekilde, eylem potansiyelleri adı verilen elektrokimyasal pulsları emer ve yayar. Ancak beyin o kadar karmaşık bir yapıya sahiptir ki, bugünkü bilgisayarla rın çalışma prensipleri beynin yanında çok basit kalır. Tipik bir beyinde 100 milyar hücre bulunur Samanyolu galaksisinin içindeki yıldız sayısı ile aynı. Ve her hücre sinapslarla (iki nöronun birleştiği nokta) 100.000 dolayında diğer hücrelere bağlanır. Hücreler arasındaki sinapslar hormon ve nörotransmiterler tarafından yıkanır. Bu hormon ve nörotransmiterlerin görevi sinyal iletisini rayına oturtmaktır. Ve bu sinapslar sürekli olarak, yeni deneyimlere maruz kaldıkça oluşur ve kaybolur, zayıflar ve güçlenir. Her sinapsın saniyede tek bir eylem potansiyelini işlemden geçirdiğini ve bu işlemlerin beynin hesaplamalarının bir ürünü olduğunu varsayalım. O zaman beynin saniyede en az bir katrilyon işlem yapıyor olması gerekir. Bu da en gelişmiş süper bilgisayarların yaptığı işlem sayısından bin misli fazladır. İngiltere'deki Öpen Üniversitesi’nden nörobiyolog Steven Rose, her sinapsın altında veya üzerinde çok sayıda işlemin sürdürülme olasılığı üzerinde duruyor. İYİMSERLİĞİ ELDEN BIRAKMAMAK GEREK İyimserlerin anımsadıklarına göre geçen yüzyılın ortalarına doğru bazı genetikçiler genetik kodun kırılmayacak kadar karmaşık olduğunu düşünüyorlardı. Derken 1953 yılında Francis Crick ve James Watson DNA'nın yapısını ortaya çıkarttılar. Bunun üzerine bilim adamları çifte sarmalın, tüm organizmaların kalıtsallığını yöneten, şaşırtıcı derecede basit bir genetik kodu taşıdığını keşfettiler. Ancak sinir kodunun bu kadar zarif ve geniş kapsamlı bir çözümünün bulunmaması çok büyük bir olasılık. Duke Üniversitesi’nden sinir protezi uzmanı Miguel Nicolelis, beynin son derece "esnek, dinamik ve bir andan diğerine sık sık değişen bir yapı" sergilediğine dikkat çekerek, "Bu nedenle kod sözcüğünü kullanmamak daha doğru olabilir" diyor. Nicolelis, bilimin bir gün gelip beynin bilgi işleme becerisini tümüyle ortaya çıkartacağına inanıyor. Tümünü olmasa bile, felçli ve görme engelli hastalar için sinir protezinde büyük gelişmeler sağlayacak kadar bilgiyi elde etmeleri bile çok önemli. Nicolelis'e göre, aklımızın bazı özellikleri gizini koruyacak gibi duruyor, çünkü en anlamlı düşüncelerimiz ve anılarımız bir kodun veya bir dilin içine kayıtlıdır. Bu kod ve dil de o insana özeldir. Dolayısıyla beynin her zaman bir miktar bilinmezlik içermesi kaçınılmaz oluyor. Bu bağlamda bir kötü bir de iyi haberimiz var. Kötü haber, yeni bir lisanı anında öğretecek veya bir dostumuzla "zihinsel telefon" konuşmaları yapmamızı sağlayacak beyin "çipleri"nin üretiminin hiçbir zaman mümkün olmayacağıdır. İyi haber ise, belleği yanıltarak veya düşünceleri tarayarak bizleri insansı robotlara dönüştürecek implantların söz konusu bile olmayacağıdır. 40 YIL ÖNCEKİ SPEKÜLASYONLAR Robor sıçanların 2 yıl önce medyada koparttığı gürültü, bundan 40 yıl önce Yale Üniversitesi’nden sinir bilimci Jose" Delgado'nun çalışmalarının yarattığı sansasyonun bir benzeriydi. Dalgado 1964 yılında boğa, kedi, maymun, hâttâ psikiyatri hastalan üzerinde sürdürdüğü deneyleri ile uzun süre manşetlerden İnmedi. Hastalarının beyinlerine elektrotlar bağlayarak veya beyinlerine implantlar yerleştirerek, bunları cinsel açıdan uyardı, uyku durumuna geçirtti, korkmalarını ve öfke duymalarını sağladı. 1969'da kaleme aldığı "Aklın Kontrolü: Psikolojik Olarak Uygarlaştırılmış Topluma Doğru" kitabında Delgado, beyni uyaran tekniklerden yararlanarak topluma ters düşen özelliklerin ve şiddet içeren saldırganlığın önlenebileceğini savunuyordu. Delgado'nun çalışmaları kısmen Pentagon tarafından destekleniyordu yurttaşlarını robotlara dönüştürecek yönetimlere atfedilen komplo teorilerinin doğmasına yol açtı. Bu "Onwell’ci olasılıkları" gerçekçi bulmayan Delgado, kendi geliştirdiği teknolojinin güvenilmez olduğuna ve aklı yönetmek için gereken hassasiyeti içermediğine dikkat çekti. Yazdığına göre bu gelişmenin önündeki en önemli engel, bilginin işlenmesi ile ilgili bilgilerimizin çok yetersiz olmasıydı. Şu anda 89 yaşında olan Delgado beyin makine ara yüzleri ile ilgili gelişmeleri izliyor. Bu arada beynin dışarıdan kumanda ile uyarılması potansiyelinin, sinir kodunun çözümünün çok zor olması nedeniyle henüz söz konusu olmadığına inanıyor. Delgado'nun çalışmalarını büyük bir hevesle sürdürdüğü günlerde, sinir bilimciler beynin, İngiliz sinir biyologu Edgar Adnan'ın 1930'lu yıllarda keşfettiği tek, basit bir kodlama programından yararlandığını sanıyordu. Yılan balıkları ve kurbağaların duyusal sinir hücrelerini ayrıştırmayı başaran Adrian, duyusal uyarının yoğunluğu arttıkça nöronun ateşleme hızının da arttığını keşfetti. Adnan'dan sonraki 20 yılda yapılan araştırmalar, tüm hayvanların sinir sistemlerinin bilgiyi bu yöntemle aktardığını ortaya çıkarttı. Bilgi aktarım yöntemine hız kodu adı verildi. Bilim adamları ayrıca spesifik nöronların, dikey çizgileri görmek, spesifik bir perdeden gelen sesi duymak gibi son derece spesifik görevler yüklendiğini de keşfetti. Bütün bunlar, beyindeki doğru sinir kümesine doğru miktarda elektrik akımı verildiği takdirde beynin kontrolünün mümkün olabileceğine işaret ediyordu. GEÇERLİLİĞİ SORGULANAN GÖRÜŞLER Ne var ki kısa sürede işlerin sanıldığı kadar basit olmadığı anlaşıldı. Son çalışmalar, beynin bilgiyi nasıl işlemden geçirdiğine İlişkin temel iki görüşün geçerliliğine gölge düşürdü. Bunlardan biri nöronların basit olarak spesifik görevleri yerine getirdiği düşüncesiydi. Çünkü hücrelerin farklı işleri yapacak şekilde yeniden eğitilebileceği anlaşıldı. Sözgelimi yüz ifadesinden sorumlu olan bir sinir hücresi parmakları oynatma görevini üstlenebiliyor. Sinir devrelerimiz sürekli olarak görev değişimi yapıyor ve bu değişim yalnızca çocukluk evresi İle sınırlı değil. San Francisco'daki Kaliforniya Üniversitesi’nden Michael Merzenich, sinir devrelerinin yaşam boyunca görev değişikliğine gittiğini belirterek, nöronların değişim geçirme yeteneklerinin tahminlerin üzerinde olduğunu söylüyor. Geçerliliği sorgulanan bir diğer görüş de beyin hücrelerinin kendilerini yalnızca ateşleme hızı ile ifade edebildiği ile ilgili. Hız kodlan bu bağlamda yetersiz kalıyor. Hız kodlarını, bu görüşe göre bilgiyi yalnızca ses perdesini değiştirerek İfade eden lisana benzetebiliriz. Bunun sonucunda beynin çok gürültülü ve işe yaramaz bir organ olduğu düşünülebilir. Oysa bir sinyalin gerçek sayılabilmesi için hücrenin saniyede 2 ile 50 kez ateşlemesi gerekir. Birbiri ardına oluşan uç noktalar (spike) arasındaki aralık çeşitliliğinin hiçbir anlamı olmadığı düşünülüyordu. Ancak şimdi bazı sinir bilimciler bazı bilgilerin bu aralıkların içinde gizli olduğuna inanıyor. Zaman kodlan adı verilen bu görüşe göre büyük miktarda bilgi bir veya iki uç nokta ile ifade edilebiliyor. Zamana duyarlı bir başka kod da, senkronize bir şekilde ateşleyen bir grup nöronla ile İlgili. Son bulgulara göre senkronizasyon dikkatimizi bir nokta üzerinde yoğunlaştırmamızı sağlıyor. Gürültülü bir kokteyl partide, yanı başınızdaki bir kişinin sizinle ilgili bir şeyler söylediğini duyduğunuz anda, partinin gürültüsünü geri plana atıp bu konuşmaya kulak misafiri olursunuz. Bu beceriyi size kazandıran senkronize olarak ateşlenen nöronlardır. Bir diğer kod da Berkeley'deki Kaliforniya Üniversitesi'nden Walter J. Freeman'ın ortaya attığı kaotik kod'dur. Freeman, eylem potansiyellerinin ve nöronların tek tek ele alınmasının yanlışlığına değiniyor. Eylem potansiyelleri verileri düzenler, kolay öğretilir. Verilerin de uç noktalar yardımıyla iletildiği düşünülür. Oysa Freeman'a göre uç noktalar yalnızca getir götür işini yapan "offıce boy"lardır. Bunlar beyne ham duyusal bilgiyi taşır. Ancak bu aşamadan sonra daha gizemli, geniş ölçekli bir süreç devreye girer. Freeman'a göre kavrama eyleminin en önemli parçaları, elektriksel ve manyetik alanlardır. Bunları sinaptik akımlar yaratır. Bu alanlar oldukça kaotiktir. Kaotik olmaları bunların gizli ve karmaşık bir düzeni saklamalarından ve en ufak bir etkiye duyarlı olmalarından kaynaklanır. Buna kelebek etkisi adı verilir. Kulağa bir ses girdiği zaman bir dizi eylem potansiyeli tetiklenir. Potansiyellerin harekete geçirdiği elektriksel faaliyet dalgaları kaotik bir düzen içinde kortekste yol alır. Bu kaotik düzen giderek son derece hassas ve dakik bir algı ile son bulur. "Telefon çaldığı zaman telefonu açar ve bir ses duyarsınız" diye konuşan Freeman, "Ve duyduğunuz seslerin ne anlama geldiğini anlamadan kiminle konuştuğunuzu ve ariyanın hangi duygu durumu içinde olduğunu anlarsınız" diyor. BÜYÜKANNE HÜCRESİ VARSAYIMI Hız kodlarına alternatif oluşturan bu görüşlerin hiçbiri bilimsel olarak kanıtlanmış olmasa da beynin bilgiyi nasıl işlemden geçirdiği konusuna ışık tutuyor. UÇLA Tıp Fakültesi'nden sinir bilimci ve sinir cerrahı Christof Koch ve Itzhak Fried son olarak "büyükanne varsayımı" olarak bilinen çok eski bir görüşü yeniden ele aldılar. Bu görüşün uzun süre gözardı edilmesinin nedeni çok basit ve tutarsız olmasıydı. Basit olarak bu varsayıma göre beynimizdeki bellek bankamızda her insan, her mekân veya büyükanne gibi düşüncelerimizi meşgul eden her şey için tek bir nöron tahsis edilmiştir. Teorisyenlerin pek çoğu bu kadar karmaşık bir kavramın geniş bir hücre popülasyonunun desteğine ihtiyaç duyduğunu düşünüyordu. Fried ve Koch büyükanne hücreleri gibi davranan bazı hücrelerle karşılaşınca bu eski varsayımı yeniden gözden geçirmeye karar verdi. Bilim adamları denek olarak epilepsi hastalarından yararlandı. Deneklerin beyinlerine geçici elektrotlar yerleştirildi. Hastalara bazı hayvan, insan ve değişik nesnelerin görüntüleri gösterilirken elektotlardan gelen veriler ekrandan izlendi. Hastalardan birinin amigdalasında tek bir nöronun aynı kişinin üç farklı görüntüsüne tepki verdiği görüldü. Başka bir hastanın kortikal hücresinin de Simpsons karakterlerine benzer şekilde tepki gösterdiği izlendi. Bir sonraki deneylerinde Koch ve Fried, deneklere büyükannelerinin fotoğraflarını göstermeyi planlıyor. Böylece büyükanne hücrelerinin gerçek yerini tespit edebilecekler. Koch bulgularının mantıklı olduğunu ileri sürerek, beynimizin, düşüncelerimizi meşgul eden bazı insan ve nesnelere spesifik hücreler tahsis ettiğini belirtiyor. Nöronların basit bir "eşik" düğmesi olmasının ötesinde, daha farklı işlevleri olduğu düşünülürse Koch'un öngörüsü daha da anlam kazanıyor. Tipik bir nöron diğer binlerce hücreden veri alır. Ancak bu hücrelerden bazıları nöronun ateşlemesini destekleyeceği yerde baskılayabilir. Bunun karşılığında nöron, pozitif veya negatif geribesleme döngüsünde, aynı hücreleri ateşlemeleri için tetikleyebilir de baskılayabilir de. Başka bir deyişle tek bir nöron, basit bir anahtardan çok mini bir bilgisayara benzer. Eğer bu görüş doğru ise anlamlı mesajlar yalnızca çığlıklar atan bir nöron sürüsü tarafından değil, fısıltı halinde konuşan küçük bir nöron gruba tarafından da iletilebilir. Koch, sinir teknolojisi ne kadar gelişirse gelişsin "Beynin ahenksiz gürültüsü içinde bu cılız sinyalleri sezmek inanılmaz derecede zordur" diyor. HASTALAR İÇİN SİNİR PROTEZLERİ Pek çok bilim adamı bütün bu bulgulardan yararlanarak felçli hastalara sinir protezleri yerleştirmenin yollarını aradılar. Bunların arasında yer alan Pittsburgh Üniversitesi’nden Andrew Schwartz, bir maymunun motor korteksine yerleştirilen elektrotlar, spesifik bir kol hareketiyle eşleşen sinyalleri tespit edebildi. Aynı sinyaller bir robot kolunda benzer hareketleri de başlatabiliyordu. Maymunun kolları vücuduna bağlandığı zaman, maymun sadece düşünceleri ile robotun kolunu kontrol edebildi. Ancak bu süreçte tümüyle farklı sinir sinyalleri söz konusuydu. Bu bulgular nöronların kodlama davranışının farklı koşullarda değiştiğinin gösteriyor. "Belirli amacı hedefliyorsanız, hareket eden bir hedef ile karşı karşıya kaldığınızı anlıyorsunuz" diye konuşan Schwartz, "Belirli bir zaman dilimi İçinde bir şey hakkında tahminde bulunmak, bunun aynı şekilde kalacağı anlamına gelmez" diyor. Sinir kodunun değişebilir olması, sinir protezi tasarımcıları için sanıldığı kadar kötü bir haber değil. Kaldı ki beynin yeni bilgi işleme planlan geliştirme kapasitesi, işitme sorunu olan 50.000 kişiye yerleştirilen yapay koklea'mn (kulak salyangozu) başarısını açıklayabilir. Koklea'lann ticari versiyolarında bir dizi elektrot kullanılır. Bunların herbiri farklı perdeden gelen seslere uyumlu elektriksel sinyalleri kanalize eder. Eski telefon kablolarında olduğu üzere, bu elektrotlar sadece tek bir nöronu değil, pek çoğunu aynı anda uyarır. Beynin, bilim adamların bilgisizliğini örtbas etme yeteneği oldukça sınırlı. Diğer sinir protezlerinden alman sonuçlar ne yazık ki kulak implantları kadar başarılı değil. Yapay retina denilen ışığa duyarlı cipler, bugüne dek az sayıda görme engelli hastada denendi. Ancak hastalar yalnızca ışık çakmaları gördüklerini söylüyor. Ve Schwartz'ın maymunları gibi, az sayıda felçli insan beyinlerine yerleştirilen cipler üzerinden bilgisayarlarına kumanda etmeyi başardı. Yine protezlerin güvenilir olduklarını söylemekmiçin çok erken. BEYİN UYUM SAĞLAYABİLİR Herşeye karşın, yapay koklea'ların başarısı ve beynin uyum yeteneğine ilişkin diğer bulgular beyin makine arayüzleri konusunda iyimserliği besliyor. Belleği güçlendirmek için beyin implant'leri projesini yürüten Los Angeles'teki University of Southern California'dan Ted Berger bu konuda şöyle konuşuyor: "Biz ilerde başarılı olacağımıza inanıyoruz. Bellek hücresinin mükemmel bir kopyasına İhtiyacımız yok. Mümkün olduğunca orijinaline benzetmek yeterli olabilir. Beynin geri kalan kısmı uyum sağlayabilir." Bu arada sinir bilimcilerin doğruluğuna inandıkları tek nokta, bilimin beynin nasıl çalıştığını anlamasının ve kontrol etmeye kalkışmasının önündeki en büyük engel her insanın farklı olması. Tüm insanlar "evrensel bir işletim sistemine sahip olmakla birlikte, Freeman'a göre tek yumurta ikizlerinin bile yaşam öyküleri farklı. Çünkü bellekleri, algılamaları ve tercihleri farklı. Freeman, görme engellilerin görüşünü düzelten veya felçlilerin bilgisayarlara basit kumandalar göndermelerini sağlayan protezler gibi görece olarak basit sinir protezlerinin önünün açık olduğuna, ancak beynimizin karmaşık ve farklı olması nedeniyle akıl okuma gibi daha iddialı projelerin gerçekçi olmadığına inanıyor. Reyhan Oksay Kaynak: Discover, Ekim 2004 Kaynak: Cumhuriyet Bilim Teknik, Kasım 2004 |
||
|
||
| bilgisi olmayan beyinde, birşeyler işliyor... değil mii? |
||
|
||
| tüm organların temel de işleyişi aynıdır gıdayı alır işler faydalı vitaminleri bünyesinde toplar faydasız olanı dışarı atar faydalı olanı kullanmak zorundadır beyin bilgiyi alır kendi düşünce yapısındaki mihenk taşına vurur kıymetli olanı alır kıymetsiz olanı atar kriterlerin oluşturdugu mihenk taşı dogru işlemez ise boş bilgi ile beyin dolar buna ben şimdi isim koydum beyin obezitesi dedim sadece hantallık yapar kriterleri dogru olan bilgide ilerler hayatını bilgi ile yaşar bedenimizdeki herhangi bir organı dogru çözer isek diger organları da anlarız. işleyişi aynı.. |
||
|
||
Peki beyinsiz biri bilgiyi nasıl işliycek.... Gerçek anlamda akli dengesi yerinde olmayanlar..... 
|
||
|
||
| ben hayatım boyunca beyinsiz birini görmedim ama şunu gördüm ifade özürlüye beyinsiz dendigini siz onları zannetmeyinki hiç akılları yok onlar normal degiller eyvallah ama beyinsiz hiç degiller yaklaşanın zeka kapasitesi ne ise onların müdahalesi ve tavırları da o çünkü bilinçli fesat yok akıllarında birde normalmiş gibi davran bakalım ne yapacaklar bir kaçının karşısında kendimi zekasız hissettigim çok oldu... |
||
|
||
| this is really interesting | ||
|
||
| çok basit bir defa beyin bir alettir ampül gibi din düşmanı o aletini kullanıp çaktırmadan dindara mana düşmanlığını işler işte hariçten beyini böyle işlerler birde beyinin vücuda vazifesi vardır zira her hayvanda beyin vardır filde de var kocaman en ufak bir mikropta bile beyin var hatta karaçiğeri bile var mikrobun Allah öyle der bak der incele o ufacık canlının çiğerini nereye koymuşum |
||
|
||
this is really interesting bir defa dene sana olagan gelecek sabırla bekle konuş normal insanmış gibi sakın yılma sonunda konuşacak ve anlayacaksın ilk denemede olmaz ise yılma başka zaman yine dene çünkü samimiyetine inanması lazım alay ettigini düşünürse zor ikna olur önce kendini inandır.. |
||
|
||
| beyin bilgiyi nasıl işliyor? Sorunun cevabını bulmak için beyni alt-etmek gerekir! Beyni alt-etmek için deneysel yöntemleri izlemek gerekir.Tıp, biyolji gibi bilim dallarının işide budur. Bilimsel veri ve terimleri kullanmadan bunun tarifi ve cevabı olanaksızdır. Ancak olayın felsefesik boyutunu irdelemek bilimin temelini oluşturur.Bizim işimizde bu. |
||
|
||
Peki beyinsiz biri bilgiyi nasıl işliycek.... Gerçek anlamda akli dengesi yerinde olmayanlar..... dengesiz bir beyin, bilgiyi dengesiz olarak işyer.. yani iki ihtimal vardır, ya hiç işleyemez... eylemin belirttiği işi hiç yapamaz... yada hattinden fazla iyi işler, sen bile şaşarsın 
|
||
|
||
| sen hangi guruptasın | ||