|
||
| Cocukluk yillari insanlarin gelecek yillarindaki en belirleyici yillaridir, kuskusuz. COCUK NE YASIYORSA ONU ÖGRENIR Eger bir cocuk sürekli elestirilmisse, Kinama ve ayiplamayi ögrenir. Eger bir cocuk kin ortaminda büyümüsse, Kavga etmeyi ögrenir. Eger bir cocuk alay edilip asagilanmissa, SIKIlip utanmayi ögrenir. Eger bir cocuk sürekli utanc duygusuyla egitilmisse, Kendini suclamayi ögrenir. Eger bir cocuk hosgörüyle yetisirilmisse, Sabirli olmayi ögrenir. Eger bir cocuk desteklenip, yüreklendirilmisse, Kendine güven duymayi ögrenir. Eger bir cocuk övülmüs ve begenilmisse, Takdir etmeyi ögrenir. Eger bir cocuk hakkina saygi gösterilerek büyütülmüsse, Adil olmayi ögrenir. Eger bir cocuk güven ortami icinde yetismisse, Inancli olmayi ögrenir. Eger bir cocuk kabul ve onay görmsse, Kendini sevmeyi ögrenir. Eger bir cocuk aile icinde dostluk ve arkadaslik görmüsse, Bu dünyada mutlu olmayi ögrenir. Nolte Yine uzmanlarin iddialarina göre, cocuk cevrede duyduklari sözler yoluyla kendisiyle iliskili bir resim, bir imaj olusturmaya baslar. Bir yasina geldiginde benlik bilinci'nin temeli olusmustur. Dört, bes yasina geldiginde ise, kendisi hakkinda o denli tutarli ve güclü bir kani -iyi ya da kötü- gelistirmistir ki, bu, ömür boyu sürer. Bu kaniyi artik degistirmek ZORdur, fakat bence imkansiz degildir. Iste, cocuklugumuzun hayallerle dolu büyülü dünyasinda edindigimiz benligimizle, uzun ve cetin bir yetiskinlik serüvenine baslariz... Bu uzun serüvendeki mutlulugumuz, mutsuzluklarimiz, basarilarimiz, basarisizliklarimiz, birincil derecede insan iliskilerimizdeki becerilerimizle ilgili degil midir? Eger bu beceri cocuklukta edinilemediyse, bunu bilincle, degisen dünyaya da ayak uydurarak daha sonradan da edinebilmemiz olanaksiz degildir bence. Ilk adim önemli.. evet... |
||
|
||
| Zaten her çocuk ailesinden ayrıldıktan sonra sudan çıkmış balığa dönüyor. Sıcak arabanın kapısını açıp dışarıda donmak gibi bişey. Alışabilen alışıp devam ediyor alışamayan ise ya alıştığını sanıp devam ediyor -daha sonra çok kötü patlaklar vermesi suretiyle- yada direk pes ediyor... Bi de şu insan ilişkisi konusundaki düşüncelerin benim çok eskilerden kalma bi kaç fikrimle örtüştü onun için o fikirlerini biraz açarsan belki bende kendi fikirlerimi geliştirmiş olurum... |
||
|
||
| evet hexe bu da çok güzel bi yazı ve çok mantıklı. her insanın kafasında böyle içseleştirilmiş ebeveyn kasetleri vardır. bu yüzden küçüklüğünde eleştirilmiş suçlanmış işe yaramaz velet muamelesi yapılmış insanlar. böyle hisetmelerini gerektirecek bi neden olmadığı halde ortalıkta suçluluk duygusu ve öz yıkıcı düşüncelerle dolaşırlar... bu tarz olumsuz düşünceler. insanı hastalığa iter (fiziksel veya ruhsal). kişinin bunlardan kurtulup kendini sevmeyi öğrenmesi gerekir. (ve piskologların bundan bile haberi yok! [küt]) |
||