|
||
| Yazı bakıyor bana. Ben de ona. Soruyor:"Anlamım ne?" İçini yazanın anlamı. Kendini kazanın anlamı. Hayatını yazıya vuranın anlamı. Yazıyla kendini saranın anlamı. Yazıyla kapı açanın, göz açanın, ötenin eşiğinde duranın anlamı. Öteye gitmiş gelmişin anlamı. Kıyısında ömrümün soruyorum yazıya:"Anlamın ne?" "Hiçliğe salınmış çıkrığım ben" dedi yazı. "Ben de" dedim. Böcek bakıyor bana. Ben de ona. Soruyor:"Anlamım ne?" Cânın evrene vuruşunun anlamı. Yeryüzünün göğe kendini açışının anlamı. Uçmanın, karanlığın, maddenin kalp atışının anlamı. Ölümü dirime katmanın anlamı. Yeryüzünün zenginliğinin anlamı. Önünde saygıyla eğildiğim varlık olmanın anlamı. Kendimden çıkıp, uçuşarak soruyorum böceğe: Anlamın ne? "Bitip tükenmek bilmeyen dönüşümün imâsıyım ben" dedi böcek. "Ben de" dedim. Pınar bakıyor bana. Ben de ona. Soruyor:"Anlamım ne?" Kanısın bu gezegenin, can suyu. Devinerek akmanın anlamı. Akarak can katmanın anlamı. Tükenivermenin, kurumanın, bitimli oluşun, ortadan kalkmanın anlamı. Serpilmenin, dinelmenin, gelişmenin, bozulmanın anlamı. Pınar pınarken değerini bilmeyişimizin anlamı. Yaşamak, çağlamak demek, can vermek, akarak, kuruyarak tohum olana. Çatlamış dudaklarıyla ruhumun varıyorum pınara, soruyorum: "Anlamın ne?" "Kuruyuncaya, tükeninceye dek var kılmanın kaynağıyım ben" dedi. "Ben de" dedim. İnsanım ben. Hayat bakıyor bana. Ben de ona. Sınavlarında çırpınarak, atıyorum kendimi ona. "Ruhum sana teslim. Korkmadım geldim. Acılarına varım. Kahrına. Sendenim ey hayat!" Soruyor bana: "Anlamım ne?" "Ne olursa olsun" diyorum, "sana taktığım anlam çiçekleriyle, dikenleriyle yürüyeceğim" "Ben de sana" diyor, hayat. Prof. Dr. Ahmet İNAM Ekim 2004, Ankara |
||
|
||
| Özne bakıyor bana. Ben de ona. Soruyor: "Anlamım ne?" Var oluşun anlamı. Nesneye, tümleçe, yükleme can verenin anlamı. Yaşamın içinde harmanlananın anlamı. Düşünenin, düşünülenin, düş gücünün anlamı. Sen bilensin, görensin, duyan ve algılayansın. Yaşayansın yaşattığın gibi. Olansın, bitensin, devam edensin. Özne bilge bir alçakgönüllülükle gülümsüyor, soruyorum ona: “Anlamın ne?” “Ben sadece bana yükleneni taşıyanım” dedi. “Ben de” dedim. | ||
|
||
.gif) tek kelimeyle inanılmaz asyam fikrine yüreğine sağlık
|
||
|
||
| asya'nın mesajını okurken ilk önce Ahmet İnam'ın yazdıklarının devamı gibi düşündüm, sonra farkettim ki, bu mesaj tamamen asya'ya ait. Bir konu, yazım şekli ve akış ancak bu kadar güzel yakalanabilir... | ||
|
||
Özne bakıyor bana. Ben de ona. Soruyor: "Anlamım ne?" Var oluşun anlamı. Nesneye, tümleçe, yükleme can verenin anlamı. Yaşamın içinde harmanlananın anlamı. Düşünenin, düşünülenin, düş gücünün anlamı. Sen bilensin, görensin, duyan ve algılayansın. Yaşayansın yaşattığın gibi. Olansın, bitensin, devam edensin. Özne bilge bir alçakgönüllülükle gülümsüyor, soruyorum ona: “Anlamın ne?” “Ben sadece bana yükleneni taşıyanım” dedi. “Ben de” dedim.  yazacak bir şey bırakır insan.
|
||
|
||
| Bir adam var, bir de masa. "Masa adama bakar" zanneder adam, "adam tahtaya bakar" anlar masa. |
||
|
||
| Anladığın kadar yaşıyorsan,sürekli anlamak mı zorundasın? sürekli anlayamıyorsan,yaşam sınırlarla mı doluyor ? |
||
|
||
| anlam masalı... masalsı anlamlar... ya anlama? masal mı? |
||
|
||
| masal ömrümüz gerçek sadece sen birde acı yalan yasasın elimdeki son bira sisesi seni bana hatırlatan |
||
|
||
| Anlam masalı anlat bana, masal kahramanını arıyor, kahraman masalında kaçıyor, masal anlamsız kalıyor, kahraman gerçek arıyor, gerçek masal arıyor, kahraman anlamsız kalıyor... Anlam masal içinde, masal yaşam içinde, getirdiler getirdiler bir destan, anlam destana yazılıyor... Destan anlamlaşıyor, hikaye anlamsızlaşıyor... |
||
|
||
| Bu kadar kolay değil. Anlam tek başına varolabilen bir şey değil. Bir anlam başka bir anlamın zorunlu doğasından türer. Sen var isen birde varlığın vardır. Sen masal isen varlığında bir hikayedir. | ||