|
||
| iplediğimizi var saysak bile bu sistemin değer yargılarıyla olmaz... AMD'nin dediği gibi yokluk adına yola çıkarken asıl maksat anlaşılamıyor. yok etmeye çalıştıklarınız aslen iktidarlar. yokluk adına herşeyi resetleyeceğiz derken pozitif değerlerimizi de resetliyoruz. BOKTAN DÜNYANIN BOKTAN İNSANLARI BİRLEŞELİM VE KENDİMİZDEN BAŞKA KAYBEDECEK BİR ŞEYİMİZ OLMAĞINI GÖSTERELİM... Daha Anlamlı Bir Dünya İçin Dermişim... Diyojen sence insanın özlüğğünde olan şeyleri yok etmek mümkünmüdür.. Nihlizm kitabı bomboş olmalı dedim çünkü.. O kitabı doldurursan diğer anlam yüklü kitaplardan bir farkı olmaz.. Engelsin Develtin ailenin mülkiyetin Kökeni kitabı doludur ve sistem açısında sıkı bir kitaptır.. Ama getileri ise farklı bir sistem içinde çürümedir.. Biz Dünyaya anlam katmak için değil sadece kendimizi yaşayıp kendi doğallımızda kaybolup gitmek için katlanıyoruz..(yada bence bşaka bir nihlist anlam katmadğı sürece farklı bakış açılırı getirebilir..) Yani bi şekilde sistemler içinde çürüyeceğiz madem çürüyeceksen bu bizim seçimimiz olamalı diye düşünüyoru.. Sistemlerin yada yönetenlerin değil.. |
||
|
||
| inanılacak bi şeylermi gösterdilerde bizde inanmadık?inanmamak iyidir,iyidir | ||
|
||
| Anarşizmle Nihilizm tamamen ayrı şeylerdir. Temelde tek bir ortak çıkış noktası yoktur. Anarşizm İdealisttir. Nihilizm değildir. Nihilizm, amaç için her aracı kullanabilir. Hiç bir ahlakı yoktur. Anarşizm içinde böyle bir şey olamaz. Söz gelimi iktidarı önce ele geçirip, sonra anarşizm kuramazlar. Bunlar ilkelerine aykırıdır. Nihilizmin aslında Anarşizm'den çok tarihte Bolşevizm üzerinde etkisi olduğu düşünülebilir hatta. Feyiz alma düzeyinde kısıtlı bir etki olduğunu düşünüyorum ben ama. Marcos'un kasıtlı olarak Nihilizmle Anarşizmi birleştirdiğini düşünüyorum. | ||
|
||
| "Nihilizm; moralin mantığı sonuna kadar götürüldüğünde; en yüksek değerlerin, değerlerini yitirmesi, hedefin ve neden ? sorusunun karşılığının bulunmamasıdır. Kişinin; moralden kopmanın yarattığı boşluktan sıyrılamayarak, artık hiç bir şey istememesidir. Bu pasif ya da olumsuz nihilizmdir. Aktif nihilizm ise; kişinin eylemleriyle; koptuğu moralin, değer yargılarını yok etmek istemesidir. Yaratıcı olacak kişilerin; kendi kendileriyle hesaplaşma ve eski kendilerini arkada bırakma, iyileşme dönemidir. Nihilizmi arkada bırakan kişi; bu insan dünyasının ; realitenin anlamını kendi gözleriyle görmek, değerini kendi değerlendirmek ister. Ya da insanla ilgili her şeyin; yeniden değerlendirilmesi gerektiğini görür ve ister." Naci Yazıcı İşte bu saçmalık! Neden mi? Nedenlerimide yanımda saklasaydım bir hatıra küpü olurdum. |
||
|
||
Alıntı Aktif nihilizm ise; kişinin eylemleriyle; koptuğu moralin, değer yargılarını yok etmek istemesidir. Yaratıcı olacak kişilerin; kendi kendileriyle hesaplaşma ve eski kendilerini arkada bırakma, iyileşme dönemidir. Nihilizmi arkada bırakan kişi; bu insan dünyasının ; realitenin anlamını kendi gözleriyle görmek, değerini kendi değerlendirmek ister. Ya da insanla ilgili her şeyin; yeniden değerlendirilmesi gerektiğini görür ve ister. çok güzel. tam da istediğim bu. .. ama bişey eksik kalmış: geride kalan moral değerlerin ve insanla ilgili şeylerin yeniden değerlendirilmesiyle ortaya çıkan persfektifte neler yer alacak ? |
||
|
||
| Her yeni değerlendirme kendini kuyudan veya posttan çıkarır ama yeni bir ahlak yarattığı izlenimini ise perdeler arkasında bırakır. Çünkü bunu bilmez. Aktif nihilizmin kendi içinde bocaladığını yalnızca durumu açıklayabilir. Yeni değerler yeni görüntüler yaratır. Nihilizmin aktifi kahkaha patlatır yalnızca! Ve nihilizmin kendisi de!.. Hah! 
|
||
|
||
| genel itibarla felsefeyi seviyorum özellikle klasik felsefeyi lakin tek başına şu akım kesinlikle evet benimdir bana uygundur demiyorum ki zaten bu da felsefenin özelliğidir.birbirinden zıt görüşlere sahip bazı filozoflar var evet takip ettiğim ve yaşam ile kendimde uyarlayıp önayak yapmaya çalıştığım... nietzsche ye gelince işlk başlarda hiç sevmedim onu buna sebep ahlak öğretisiydi ve hep aynı savunmayı yaptım kimse sizin amacınıza bakmaz önemli olan onlar için yaptığınız eylemin neticesidir lakin gerçekten öğrenmenin yaşı yok ve septiklere genelde hak verdiğim gibi bu konuda da hak verdim''dün doğru dediğine bu gün yanlış demeye hazır ol'' ve gerçekten biliyorum ki değişmeyen tek şey değişmenin kendisi bunu bana heraklitos değil nietzsche öğretti böyle buyurdu zerdüşt ile o gün bu gündür de çok yakın olmasa da yakın gelmeye başladı düşüncelerimiz |
||
|
||
| nihilizmi nasıl olurda anarşizmin alt başlığı gibi görürüz???anarşizm nihilizmin alt başlığı olsa belki??? ama nihilizm asla çürütülemeyecek bir felsefe... |
||
|
||
| Evet, anarşizm ufak anlamlarına tıkıştırılmış gövdeler üzerinde salınırken, gövdeler görünmüyor. Nihilizm bir felsefe değildir, nihilistik bir anlam oluşturmaya çalıştığınız anda sizin anlamınız yerle yeksandır. O bir dalgalanma ihtiyacıdır. Bir anlam heyulası üstünde dolaşan şeyler'in fenemolojik usavurumları üzerine ne bir sözelgili vakit harlanır, ne de vaktin mide israfı gerçekleştirilir. Nihilistik çerçevede bir usavurma, septik paradoksal çukur var değildir. O tanımlardan kurtulmuş bir icazettir. İzin! |
||
|
||
| hiçlik! var mı hiçliğin tanımı? | ||
|
||
| Ariadne'nin Yakarışı Şiiri Kim ısıtır, kim sever beni daha? Sıcak eller uzatın bana! Yürek mangalları uzatın bana! Vurulup düşürülmüş çırpına çırpına, can çekişenler gibi, ayakları ovuşturulan, sarsılmışım, ah! Bilinmeyen ateşlerle yana yana, sen peşimdesin, ey Düşünce! Adlandırılamaz! Açıklanamaz! İğrenç! Sen, ey bulutların ardındaki avcı! Yerle bir olmuşum senin şimşeklerinle, sen alaycı göz, dikmişin gözünü bana karanlıklardan! Yatıyorum öyle, kıvrılarak, çırpınarak, işkencesiyle bütün sonsuz ezaların, vurdun beni sen ey zalim avcı, sen ey tanınmaz - T a n r ı... ur, daha derine vur! Bir kez daha, haydi vur! Kopar, parçala bu yüreği! Niye bu işkence körelmiş oklarla? Neye göz koydun böyle, usanmadın mı bu insan işkencesinden, acı vermekten haz duyan Tanrı şimşeği gözlerle? Öldürmek değil istediğin, yalnızca eziyet, eziyet etmek mi? Bana - niye eziyet ediyorsun, sen, ey acı vermekten haz duyan tanınmaz Tanrı? Ha ha! Usul usul sokuluyorsun böylesi gece yarısında? ... Ne istiyorsun? Konuş! Üstüme geliyorsun, sıkıştırıyorsun beni, Ha! Çok yaklaştın yanıma! Soluğumu duyuyorsun, yüreğimi dinliyorsun, kıskanç seni! - neden kıskanıyorsun beni? Git! Defol! O merdiven de niye? İçeri mi girmek istiyorsun, yüreğime tırmanmak, en mahrem düşüncelerime tırmanmak? Utanmaz! Tanınmaz! Hırsız! Ne çalmak istiyorsun? Ne gözetlemek istiyorsun? Ne işkencesi etmek istiyorsun? Sen ey işkenceci! sen - Cellat - Tanrı! Yoksa köpek gibi, taklalar mı ataydım karşında? teslim mi olaydım, kendimden geçerek sevginle - sırnaşarak? Boşuna! Sürdür batırmanı! Zalim diken! köpek değilim - avınım yalnızca senin, zalim avcı! en gururlu esirinim, en ey bulutların ardındaki haydut... Konuş artık! Ey şimşeklerin ardına gizlenen! Tanınmaz! konuş! Ne istiyorsun, ey Eşkiya... b e n d e n? Nasıl? Fidye mi? Ne istiyorsun fidye diye? Çok iste - böylesi yaraşır gururuma! ve az konuş - böylesi yaraşır öteki gururuma! Ha ha! Beni mi? Beni mi istiyorsun? Beni mi? herşeyimle beni? Ha ha! Ve işkence ediyorsun bana, delisin ya işte, gururumu kırıyorsun işkencenle? S e v g i ver bana - kim ısıtır ki beni daha? kim sever ki beni daha? sıcak eller uzat bana, yürek mangalları uzat bana, bana, yalnızların en yalnızına, buzunu ver ah! yedi kat donmuş buz, düşmanları bile düşmanları özlemeyi öğreten, ver, evet, teslim et, ey zalim düşman bana - k e n d i n i! Kaçıyor! Bu kez o kaçıyor, tek yoldaşım, en büyük düşmanım, tanınmazım benim, Cellat-Tanrım benim! ... Hayır! gel geri! bütün işkencelerinle birlikte geri gel! Bütün gözyaşlarım sana akıyor, yüreğimin son alevi seni aydınlatıyor. Gel, geri gel, tanınmaz Tanrım! A c ı m benim! son mutluluğum benim! ... |
||
|
||
| nihil ve anarşi , yıkım değildir sadece ! nihil ve anarşi , yaratım değildir sadece ! nihil ve anarşi , aynı değildir bir kere ! -izm'li saçmalıklar bütününde kaybolmaya hevesli ademler , yansımaların gölgesinde görüntü sandıkları zahiriliği gerçk belleyip , sözde düşünürler! peh. nihil , karmaşanın bir metodudur.nihil , varlığın yokluk noktası , yokluğun sınırsızlığı..nihil bir kaos.nihil , ide nin ve metodun kırılma noktasıdır. anarşi , ideal karmaşa - kargaşa.çünkü o siyasettir ! metodoloji ve ideolojinin kesiştiği nokta. |
||
|
||
| Nihil, karmaşanın bir metodudur. İde'nin ve metodun kırılma noktasıdır. Metod, usül, yol, yöntem demek. Karmaşa, kaos ve karışıklık demek. Karmaşanın metodu, Karışıklığın, kaosun usulü, yöntemi demektir. Karmaşa tanımı gereğince, çözümlenememe var. Ama çözümleme karmaşa varlığı sayesinde kendi olgusunu koruyor. Elbet bir çözümleme vardır, çünkü karmaşa düpedüz var. Ki "elbet olan" gelmeyebilir. Ama tahakküm konuldu ise, "bana olasılıktan bahsediyorsun" diyen yargılayıcı, "ziyadesi"yledir çekilmeze sanık tutulamaz. Doğrulanamaz da. Nihilist çatı, doğrulandığı için çatı değildir. Çözümlendiği için karmaşayı yutacak değildir. Çatı tabana karşılık gelir. Tavan taban olma ihtirası. İde'nin ve yöntemin kırılma noktası. Yani düşünsel birliğin (ide) ve usül, yol, yöntemin saptığı, durduğu veya dönüşe erdiği nokta. Belki ergenleştiği, dönüştüğü, eksildiği, yeniden doğduğu... Son söylem hesaptır, yani bir metod için abartı kursu talebesi iş başında. "Nihilist" söylemi bir türevdir, kurs hep integral hesabına başvurmuş Bana sormanızın gereği yok, türev ve integral hesabınin analist çekiminde nihil ser güdümü nazarında belirledikleri hesap aynıdr. Nüans yoktur. |
||
|
||
| Hala benim de çevremdeki birçok geri zihniyet Nihilizm,in Nietzsche'den doğduğunu savunurlar okumadan bilmeden. Nietzsche nihilist değildir. Nietzsche'nin bir Tanrısı vardı mesela. öldüğünde bile üzüldüğü! ve bir cümlesi şöyledir Nietzsche'nin ; "Nihilizm kapıya dayandı,konukların bu en tekinsizi de nereden çıktı?!" |
||
|
||
Hala benim de çevremdeki birçok geri zihniyet Nihilizm,in Nietzsche'den doğduğunu savunurlar okumadan bilmeden. Nietzsche nihilist değildir. Nietzsche'nin bir Tanrısı vardı mesela. öldüğünde bile üzüldüğü! ve bir cümlesi şöyledir Nietzsche'nin ; "Nihilizm kapıya dayandı,konukların bu en tekinsizi de nereden çıktı?!" ben hıc boylelerı ıle karsılasmadım hatta bılınır kı bıreycılıgı en ıı savunanlardan bırısıdır Nietzsche bu nendenle post modern felsefenın temelını olusturur ne kadar ınkar edılse de bır mantıgı bıreysel olarak ele alıp sonra onu tume varıdıran nadır ınsanalrdandır ve sezgısel yeteneklerı onu bır dahı yapmaktan gerıye yıtememıstır nıhılızm gıbı yoklugun bekcısı bır duzende Nietzsche nın varlıgından soz etmek bence ıkısınıde bılmıyoruz demek anlamına gelır... |
||