|
||
| ...Ister miydik gercekten? Insanoglu ölümsüzlük üzerine ne kadar cok kafa yoruyor, ebedi genclik üzerine de... Ebedi sevgiler, ebedi beraberlikler, ebedi güzellik, saglik... Hatta mevsimlerden bile sikayet eder bazilarimiz..."ah hep sicak ve günesli bir ülkede yasasam", ya da "sürekli bembeyaz karlarla kapli bir ülke ne güzel olurdu..." diyenlerimize ne cok rastlariz. Hele cocuklarimizin en sevimli bebeklik yillarini nasil da özler,"...keske hep öyle kalsalar" demek cüretini bile gösteririz bazen... Bir de bu isteklerimizin gerceklestigini düsünelim; ister miydik gercekten? Dinlemekten en zevk aldigimiz sarkiyi, ya da sarkiciyi sürekli ne kadar dinleyebiliriz? Veya en sevdigimiz filmi, kitabi kac kez izleyebilir, okuyabiliriz? Cok ac olan karnimizi en sevdigimiz yiyeceklerle tika basa doyurduktan sonra, bu en sevdigimiz yiyeceklere bakarken bile midemiz bulanmaz mi? Her gün cildirasiya eglenebilir miyiz? Ya da hep durgun bir yasam, sürekli alabildigine yemyesil cayirlara bakip, hep kus seslerinden ve hos bir esintinin sesinden baska ses duymamak, sonsuza kadar hos gelir miydi bize... En zevk aldigimiz anlarimizla dolu yasasak, bu zevkler bile üc gün, bilemedik bes gün sonra bize zevk vermemeye, hatta sikmaya baslar. Ya bebegimiz hic büyümese ne yapardik? Sonsuza dek kucagimizda, bakimimiza mahkum bir bebek; yürüyemeyen, konusamayan, kendi kendine yemek yiyemeyen, tuvaletini yapamayan, kendi kendine giyinemeyen, yalniz kalmaya tahammülü olmayan bir yaratik, canimizdan cok sevdigimiz cocugumuz bile olsa, sonuc ne olurdu acaba? Ya ebedi genclik, aynada sürekli ayni yüz? Hastaliksiz bir yasam, sagligimiza karsi nankör olmamiza neden olmaz miydi? Hep sicak ülke özleyenler, sicak bir ülkedeki üc haftalik hatta üc günlük, tatillerinden evlerine ne büyük bir istek ve özlemle dönerler... Bembeyaz bir kis ülkesinde sonsuza kadar yasamak zorunlulugu ne gibi bunalimlara neden olurdu acaba? ... Evet... iyi ki ölüm var. Sonsuza dek yasamak düsüncesi ürkütücü geliyor bana... Dogadaki her olayin, her varligin bir amaci ve bir anlami var. |
||
|
||
| ben sonsuza kadar yaşamak isterdim. hiç bir şeyin tam anlamı ile tüketilebilceğini sanmıyorum. çünkü insan unutkan ve hata yapan bir yaratık. yaptığı bir şeyi yapar sıkılır yada hata yapar alternatifini yapar. sonra olmadı yine eskisini yapar. bu yüzden yapılacak şeylerin sonu olmaz. .. ya peki ahiretteki sonsuz yaşama ne demeli ? |
||
|
||
| geçen gün bi adamla sakaryada geziyoz. gece 10 falan. sağda sokak çocuklarının yanından geçiyoruz. bağıra bağıra: "yarabim yardım et bu insanlara yaw diyo..." bir gün onlarla aynı toprağa gideceğini bilmek bana huzur veriyor. |
||
|
||
| Ben ölmek isterdim belirli bir zaman sonra sırf meraktan.Hiçbir şey olmama, bitme riskini göze alırdım beliirli bir zaman sonra... | ||
|
||
| sonsuza kadar yaşamak istemezdim.. yorulursun belli bir süre sonra yaşamaktan(ki ben şimdiden yoruldum..  hem yaşıcanda ne olcak.. ben ölümü merak ediyorumdur belki nası bişi acaba die? |
||
|
||
| hepinize güzel yaşamayı ve güzel ölmeyi dilerim. | ||
|
||
| "Evet... iyi ki ölüm var. Sonsuza dek yasamak düsüncesi ürkütücü geliyor bana... " budur... |
||
|
||
| Sınırlısını bile istediğimden emin değilim-yani beni ikna etmeli hayat..Sonsuzunu asla istemezdim.Ve yaşamı sonsuzluk dejenere eder ,çünkü ikisi aynı evrenin yoldaşları değiller. | ||
|
||
| sonsuz yaşam beni istesin ne şımartcam 
|
||
|
||
| sürgün sonsuz yaşam istenmez mi ya? dünyada yapılacak,öğrenilecek,tadılacak,zevk alınacak o kadar çok şey varki... |
||
|
||
| buz güzel söylemiş... hayat ikna etmeli... "yaşamak" kıvranıyor köşelerde... sonsuzluğu bi kenara koyun şöyle... |
||
|
||
| bence ölüm şu anda bir ihtiyaç. isanların içinde ultimatein dediği gibi yaşamıyor. yani sevgi için yaşanan hayatlar var. bu hayatlar bitmese tabi güzel olur. ama güç peşinde, zenginlik peşinde, intikam peşinde yaşanan hayatlar nolcak? Bugün ölümsüz olsak herhalde 1 kişi kalıncaya kadar millet birbirini öldürür. |
||
|
||
| isterdim sonsuza kadar yaşamak.. çünkü öbür tarafta cehennem garantim var benim... |
||
|
||
| kendimi bildim bileli istediğim tek şey, hatta herşeyi anlamsız kılan şeyin insan ömrünün sınırlılığı olduğunu düşünmüşümdür ancak sonsuz olsaydık tanrıda olurduk belki de dinler bu sonluluğa verilmiş bi cevap. tek umudum ölümsüzlüğün bulunması. öleceksem neden yaşayım ki? | ||
|
||
| bu fark ilginç.. çünkü bazıları da nası olsa ölücem, öyleyse dilediğim gibi yaşayayım.. diye düşünür. (bazıları da sıcak sever )bir de.. kendin gibi, yani istediğin gibi falan.. yaşarsan, ölümsüz bir "şey" yapmış olursun :rolleyes: |
||