|
||
| sevebilen bir kalbimiz olmasaydı, sevgiye hasret kalabılıyor olur muyduk ? acaba diyorum, insanı herhangi birşeye hasret kıldıran, sahip olamayışından ziyade, sahip oldukları mıdır ? aklıma gelen tek ornek sevebılen kalp. 15/06/2004 |
||
|
||
| hasret zorunluluğum kalabilme gücüm zorunluluğumu yok edebileydim gücümü de yitirirdim |
||
|
||
| Sahip olamadığımız bir şeyi ancak isteyebilir, umabiliriz ama duyumsadığımız "özlem" olamaz. Özlem olması için önce sahip olmak, ardından sahip olduğunu yitirmek gerekiyor. (Buradaki sahiplik "bende olmak" anlamında tabii.) |
||
|
||
| Özlemekle duyumsamak arasındaki çizgiyi nasıl ayırtedebiliriz? Benim duyumsadığımı, karşımdaki umuyorsa veya tersiyse. Karşımdaki özlem duyup, yitirdiyse, ben hala duymsamaya çalışıyorsam. Biri hasret çekerken diğeri, hissettiklerinin ne olduğunu çözmeye çalışıyorsa? Bu hasret hasret midir? |
||
|
||
Özlemin karşılıklılık ilkesi var mı ki fikir? Öznel bir duygu değil midir, özlem? (tekerlemeye doğru gidiş var  )İki ikişiden bir özleyebilir, öteki özlemeyebilir, gayet doğal bir durum bence. |
||
|
||
| Sanırım haklısın asya... Hasret çekmenin, karşılıklı olduğu düşüncesinden yola çıkarak bu ilişkiye dikkat çekmiştim. Ama dediğin gibi, duyguların farklı olması çok doğal bir şey... |
||
|
||
Sahip olamadığımız bir şeyi ancak isteyebilir, umabiliriz ama duyumsadığımız "özlem" olamaz. Özlem olması için önce sahip olmak, ardından sahip olduğunu yitirmek gerekiyor. (Buradaki sahiplik "bende olmak" anlamında tabii.) sahip olmadigin sey senin özlemin neden olmasin ki onun olmayinca bildigin(isteme sansin yok) için özlemin olabilir. |
||
|
||
özlemek beklemek bitmiyor bir an  :
|
||