|
||
| Tiyatronun sorunu nedir?...neden ilgi gormuyor...neden tiyatrocular birbirlerine oynuyor? | ||
|
||
popüler kültürün bir sonucu bence ...holywood filmleri izlemek sinemada daha cazip geliyor insanlara ve alışkanlık,daima sinema tiyatrodan populer oluyor halbuki canlı canlı izlemek bir oyunu ,o elektiriği yakalayabilmek karşılıklı ...insanlar tiyatroya gitmeye alışmamış en fazla evde bir demet tiyatroyu izlemişlerdir  yani diyeceğim o ki kültürle alakalı bir olgu tamamen ,ne yazık ki gitmiyor insanımız tiyatroya  ben laf sokuyorum ama ben de en fazla okul tiyatroları dışında extra olarak 3-4 kez gitmişimdir tiyatroya yazık bize çok yazık ...
|
||
|
||
| biraz da kültürle ilgili bi olay. zaten türk kültüründe hiç bi zaman tiyatronun çok büyük bi rolü olmamış. bi de yapılan işlerle ilgili. ödenekli tiyatroların hali ortada. devlet ve şehir tiyatrolarının apolitik tavrı nedeniyle seçilen oyunlar, ve körler sağırlar birbirini ağırlar şeklindeki reji anlayışları. hiç iyi oyun olmuyo demiyorum tabi ama olanlar zaten seyircisini buluyor. ödenekli tiyatrolarsa felaket. saçmasapan melodramlar vs.. ama kesinlikle popüler kültürün çok payı var tiyatro meselesinde. bkm nasıl bkm oldu? televizyon için bir demet yiatro'yu yaptılar, başarılı oldular ve televizyonda kazandıkları popülariteyi tiyatroya taşıdılar. şimdi her oyun kapalı gişe oynuyo. bisürü tiyatro televizyon popülaritesi olan insanları almaya başladı kadrosuna. çok uzun bi mevzu bu.. |
||
|
||
| evet anny bonny e katiliyorum birde bazi tiyatro sanatcilari tvlere cikmaya basladiklarindan beri o sanatcinin oyunlarina ilgi artmaya basladi olayin birde soyle bir yani var ugur polat i ornek vericem; ben ruhi bey nasilim? ne zamandan beri sahnede? ve son 1 senede bu oyuna bir ilgi artisi soz konusu. ugur polat a soruyorsun neden? adam ne desin yakisikliyim hatunlar o yuzden mi geliyor desin? insanlar cok begeniyor oyunu diyor. hahah seyirciyi boyle topluyor bazi oyunlar, ama seyirci kaliteside cok onemli. o zaman akillara soyle bir soru geliyor; kalitesiz seyirci ama cok seyirci mi? kaliteli ama az seyirci mi? |
||
|
||
| hitap edeceği entelektüel kitle sınırlı olanlar da saçma kalıyor. yani lavent kırca oya başar beni kesmiyor. trajedi, shakeaspeare filan arıyorum o da olmuyor. | ||
|
||
| genel bi değerlendirme yapmak istemiyorum film gibi evde izlenir birşey değil ve bana çok uzak bu yüzden evden çıksam neler neler yapıcam aslında <_< bi oyuna giderim belki |
||
|
||
| Cokda eglenceli degil bu tiyatro oyunu ya. | ||
|
||
| tiyatroya ilgi az diye bi söyleve ben katılmıyorum. şu an gidin ve bir bakın devlet tiyatrolarına hemen hepsinin biletleri 3 gün önceden tükeniyor. ben mesela benerci kendini niçin öldürdü, ben ruhi bey nasılım ve yangın duası için bi süre bilet bulamadım. bekledim. yok yani tiyatroya ilgi az diye bişey. sadece tiyatronun hedef kitlesi sinemadan daha spesifik olduğu için görüşler genel anlamda böyle. bu dünyanın her yerinde böyle. kaliteli ve sanat yönü ağır basan oyunlar tıpkı aynı niteliklere sahip sinema filmleri gibi daha az izlenirler. bu da dediğim gibi spesifikasyondan ötürüdür ve çok doğal bi sonuçtur. ama mankenlerin oynadığı, bi mankenin çırılçıplak soyunduğu oyunlar daha çok izlenir. bakın mesela hırçın kız yıllarca vardı yokmuydu, ama oyuncuları meltem cumbul ve mehmet ali alabora olunca magazinlerde yer aldı.. ne oldu ev kadınları da izledi oyunları. bu sinemadan çok mu farklı. şimdi bir gora ile bir karpuz kabuğundan gemiler yapmak'tada durum aynı değilmi. bu bize has bi tiyatro handikapı değil. dünyanın her yerinde bu böyledir. popüler olan daha fazla izlenir, ha bu yapılan işi kaliteli mi kılıyor. bu başka bi tartışma konusu. zaten izleyen de yapanda kalite peşinde değil ki. |
||
|
||
| Evet bence emel çok haklı. Yani dünyanın her yerinde tiyatro ( sanatsal! ) öyle milyonları kendine çekemez. Yani Ankara için konuşursam Devlet Tiyatro larında oynanan oyunlara bilet bulmak her zaman öyle kolay değil. Yani belli bir izleyicileri var. Ki bence bu eskiden beri aynı kesim . Yani 40 yıldır mesela. 40 yıl önce de milyonlar takip etmiyodu ; şimdide. Ama şu fark var 40 yıl önce tiyatro oyuncuları televizyona sarılıp oradan zengin olma yolunu seçemiyorlardı. Bunda haksızlar mı orasını bilemem ama durum bu .. | ||
|
||
| Tiyatronun milyonlara hitap etmesi için daha eski ve daha standart hatta dejenere oyunların sergilenmesiyle mümkün sanırım. Edebiyatta çok satan kitaplar mevzusu gibi.Edebiyat kendinden taviz vermeden çok satmaz kola kolay çünkü. Bir de tiyatro seyircisi kitlesi içinde değilseniz ,size sanki hiç kimse tiyatroya gitmiyormuş gibi gelir.Çünkü görmediğiniz ,tanımadığınız bir dünyadır oralar. |
||
|
||
| popiler kültürün etkisi yatsınamaz ancak;tiyatral bazda bakarsak insanımızın büyük bir bölümünün halen kültür mozağinden haberdar olduğu söylenemez.oyun:satılık daire,gelenler oyun için değil satılık daire var diye geliyorlarsa burda bir algılama sorunuda var. | ||
|
||
| tiyatro dünyanın en dandik şeyide ondan ilgi görmüyor. ayaklarını sahneye vura vura şebeklik yapan ipi*min tiyatrocuları, bu işin zır gavur işi olması, oynanan oyunların halka zerre hitap etmemesi vs.. ama gerçektenden de tiyatrodan zevk alan nasıl yapıyor bu işi merak ediyorum. çok soğuk bir olay. |
||
|
||
Tiyatronun sorunu nedir?...neden ilgi gormuyor...neden tiyatrocular birbirlerine oynuyor? Tiyatro türüne ilgi olmaması kanımca sanat yönünden kuvvetli ve estetik olmasında ileri geliyor.. Hani çıplaklı arz eden bişiy yokya milletimizi çeken o yüzden az talep ediliyor olabilir.. Ama biz tiyatrocular herzaman azda olsa seyircimiz özünden olsun izlediğin yorsun deriz.. Eğlencelikler gereksiz ! Tiyatrocular değil sinemacılar birbirine oynuyor asıl..
|
||
|
||
| Tiyatroda, seyirciye çok iş düşüyor. Mesela yağmur yağdığını görmüyoruz, yağdı denildiği için inanıyoruz. Oyuncuların sahnede şemsiye açması, komik bile gelebilir. Dekor değişimleri gözümüzün önünde oluyor, tangır tungur. Bir anlamda, görselliğin değil sözün gücü. Bunları kabul edip, oyuna kendini vermesi ve içinde kaybolması bekleniyor seyirciden. Bunu yapabilecek insan sayısı az, bunu yapmaya gerek duyacak insan sayısı az, bu yaptığını komik-gereksiz-manasız bulmayacak insan sayısı az. Ama sinemada, yağmur gerçekten yağıyor. Dekor, nasıl olması gerekiyorsa o biçimde, gözümüzün önünde. Daha az yorucu. Hatta, haddimi aşarak söyleyeceğim, daha gerçek. Çok sık gitmiyorum. Ama gittiğimde, tamamen oyuncuyu izlemek için gidiyorum. Oyun ikinci planda. Oyuncunun ne yaptığı, nasıl yaptığıyla ilgileniyorum. "Performans" bekliyorum her anlamda. Aşmasını. Sesini. Bedenini. Ya da, bir dönemin kıyafetlerini "gerçek hayatta" görmek, bir dönemin insanlarını , bu zamanda ve "gerçek hayatta" izlemek için. Konu mühim değil. Yeter ki, insan kendini, sınırları benim gözlerimin önünde aşsın. Gücünü gösterip beni sınasın. Ben kendimi ve onu sınayayım. Challenge. Sorry. |
||
|
||
| teknolojinin gerisinde kalması yada teknolojiye ayak uyduracak dahi yönetmen bulamamaları tiyatronun sorunu | ||