|
||
| kendi fotoğrafını ısrala çeken sanatçılar..hem de sadece öylesine kameraya bakarak süzülen gözler olarak değil..bildik otoportrelerin sıradışı tekniklerle işlenmesinden kendi bedenini şekilden şekile aslında anlatımdan anlatıma sokan fotoğraflara kadar genişçe bir alan boyunca otoportre tutkusu... neden ki.. çok mu kibirli bu fotoğraf sanatçıları..çok mu güzeller.. yoksa sanatçının anlatma-yorumlama-yeniden yaratma eyleminin biricik objesi kendisinin olmasından ,kendinde gömülü olanı sanatıyla maddeleştirirken gene kendisini kullanmasından daha doğal bir şey yok mu... ya da işte.. neden ki? Yasumasa Morimura ...farklı hayat anlarını,hayat kırıklarını anlatırken sadece aklını ,yetisini değil bedenini de bu anların kendi gibi değiştirerek kullanan biri. 
|
||
|
||
| sorunun içinde cevabını vermişsin zaten. sanatçı her yönden yüksek egolu kişidir. eserlerinin dediğin gibi biricik objesi önce kendisidir, sonra modeli. modele resim verdirtirken aslında kendine verdimektedir. model belki de onun aksidir. |
||
|
||
| Bu tarz çalışmalar sadece kibirle sınırlanarak övülür ya da yerilir.Oysa bir şair şiirinde kendini anlatması kadar doğaldır bir fotoğraf sanatçısının fotoğrafında kendine yoğunlaşması. Üstelik haklısın,model de kullansa gene aslında kendinden bahseder ve kendinden dolayı olandan. |
||
|
||
| evet aslında görsel sanatçılar bu durumlarda daha kibirli olmakla suçlanır. yani şairler sevgililerine şiirler düzer. yada mesela nazım hikmet yaşamak bir ağaç gibi tek başına ve bir orman gibi kardeşcesine dizelerinin olduğu yazısında kendinden bahseder, hemde en küstahça.. ama kibirli olmakla suçlanmaz. fakat görsel olunca durum değişiyor nedense | ||