|
||
| Mutizm basit anlamıyla konuşmamak. Bazen konuşmamak gerekir, öylece susup bakmak konuşmaktan çok daha zor da olsa; susmayı değerli kılan en derinden verilen tepki niteliğinde olmasıdır. Konuşma bittiğinde sesler uzaklaşır zihinden, yankılarda silinir zamanla; Anlamını sesizliğine gömen bir boşluk kalır geriye... Suskunluk korkutur mu? Bazen çok korkutur insanı, çünkü kendince binlece anlam yüklemek için kapılar açılır... -Konuş! yanıt yok -Anlat! yanıt yok -Susma! yanıt yok Sesler ne kadar azalırsa o kadar düşünce üşüşür beyninize kaçamayacağınız, bu yüzden susmak gerekir belkide sadece... |
||
|
||
| dışsal olarak susma noktasına gelene kadar kişi aslında her konuşmasında belki de susmuştur..konuşmaya aç bir susuşla susmuştur..bir sürü işareti cümlelerinin ,eylemlerinin arasına sıkıştırmış ama duyuramamıştır gerçek konuşmasını.. sonra anlamsız konuşmalardan sıkılıp içini net göstermeye başladığında yani aslında her zamanki gibi ama bu sefer saklamaksızın sustuğunda onu asla dinlemeyecek olan sadece kendine dair düştüğü kaygılardan dolayı susanı yaka paça konuşmaya sürükler. bu kışkırtmaya kapılıp konuşacak olsa asla dinlenmeyeceğini,dinlense dahi anlaşılmayacağını,anlaşılsa dahi sırf karşıdaki kendini hatalı hissetmesin diye onun tarafından suçlanacağını bilir. hem ne konuşacaktır ki..epeydir susmaktan içi dışarıya karşı kördüğüm olmuştur. ve ağzını açmak için heves etse de o kördüğümden söylemeye can attığı bir şeyler çekip çıkartmak imkansızlaşmıştır. umurunda değildir artık duyulmak.çok basittir her şey.söyleyecek hiç bir şeyi yoktur işte. kendini dinlemeye hevesli her türden bilinç artık anlamsızdır. hırsla konuşturma çabaları daha fazla içine göçmesinden ,daha fazla susmasından başka bir işe yaramayacaktır. |
||
|
||
| Susmak zordur. Gerçekten "susmuş" birinden konuşmasını istemekse imkansıza eşdeğerdir. O bir kez sustuğunda yaşamın ortasına çakmıştır suskunluğunu. Artık merkezdir sessizlik ve herşey onun çevresinde dolanıp durur. Sessizlik verdiği tedirginliğe rağmen durudur... |
||
|
||
| evet konuşmadığımız zamanlarda kafamızda o kadar çok tilki dolanıyor ki, sanki beynimizi yercesine... |
||
|
||
| "This above all...to thine own self be true..." A Witch's word must have the validity of a signed and witness oath. Thus, give thy word sparingly, but adhere to it like iron. Refrain from speaking ill of others, for not all truths of the matter may be known. Pass not unverified words about another, for heresay is, in a large part, a thing of falsehoods. Be thou honest with others, and have them known that honesty is likewise expected of them. The fury of the moment plays folly with the truth; to keep one's head is a virtue. Contemplate always the consequences of thine acts upon others. Strive not to harm. Dignity, a gracious manner, and a good humor are much to be admired. thou hast power, and thy powers wax strongly as wisdom increases. Therefore exercise discretion in the use thereof. Courage and honor endure forever. Their echoes remain when the mountains have crumbled to dust. Pledge friendship and fealty to those who so warrant. Strengthen others of the Brethren and they shall strengthen thee. Thou shall not reveal secrets of another .Others have labored long and hard for them and cherish them as treasures. Though there may be differences between those of the Old Ways, those who are once-born must see nothing,and must hear nothing. Those who follow the mysteries should be above reproach in the eyes of the world. The laws of the land should be obeyed whenever possible and within reason, for in the main they have been chosen with wisdom. Have pride in thyself, and seek perfection in body and in mind. For the Lady has said, "How can thou honor another unless thou give honor to thyself first?" Those who seek the mysteries should consider themselves as select of the Gods, for it is they who lead the race of humans to the highest of thrones and beyond the very stars. |
||
|
||
| mutizm nedir bir felsefe mi bir hastalık mı konuşmayan herkes mutist midir |
||
|
||
| konuşmamanın romantizmle ilgisi yok arkadaşlar. insanlar ya düşüncelerini düzene sokamadıkları için susarlar. yada düşüncelerini kolayca düzene sokup sonuca ulaştıkları ve o düşüncenin ağırlığından kurtuldukları için. zaten bütün büyük düşünürler ve inanç kurucular az konuşur. çünkü dışarıda olanların sorup durdukları onlar için bitmiştir. bunun bir hastalık olmasına imkan yok. o zaman bütün ketumlar şizofren olurdu heralde... | ||