Beni özellikle fransız müzisyenlerin şarkıları için hazırlanmış olan klipler etkiliyor.Bunlar hem senaryoları hem de görsel derinlikleri açısından sanatsal bir ayrıcalığa sahipler çünkü.
ilk hatırladığım aslında şöyle bir gördüğüm ama asla unutamadığım ve fransız işifazla iğneleyici alay müziği olarak tanımlanacak bir şarkıya hazırlanmış bir klip.Bir sirkte geçiyor herşey..sonunda sirkin palyaçosu ayaklar altında ezilene ve hakaret dolu alay ve kahkahalar arasında kendini kaybene kadar sürüyor.Ancak artık klasik denebilecek bu dışlanma mevhumu burada, dönerek insanın içini kasan görüntüler ve iri kahkahaların dramatik gösterimiyle farklılık kazanıyor.
mylen farmer müziklerine filmsel senaryoları monte etmekten çok hoşlanır zaten.bunlardan biri ikiz kızkardeşlerin birbirinden kopartılması ve belli mücadelelerden sonra tekrar biraraya gelmeleri ile ilgiliydi ve saçma denebilecek senaryo insanın kendinden kopanlar arkasından yaralı ama mücadeleci koşuşunu bence çok zarif vurguluyordu..
ve sanırım insanın herhangi bir şeye duyabileceği buruk aşkı da içeriyordu.
erkek çocuk annesiyle plaja gelmiştir.çevrede kimse yoktur.çocuk kumlarla oynamaya dalar.anne güneşlenmektedir.birden bir fırtına çıkar.anne kumlar arasında gömülmekteyken çocuğuna ulaşmaya çalışır ancak başaramaz ,kaybolur.çocuk birden yalnız olduğunu görür.paniğe kapılır.ama düşmez.bir kum tepesine çıkar.artık annesinin kristal rahminde boğulmak üzere olan taş balık değildir.kurtulmuştur.(noir desir)
bu klip ,psikolojik tanımlamalarla belki de çok uzun anlatılabilecek bir insansı sürecin harika hikayelendirilmesiydi bence ve kısa film sayılma övgüsünü fazlasıyla hakkediyordu.
|
