|
||
 Yanan bir gök altında aklının son kırığında artık kaybolmak üzere olan ve yuvarlanan evrenin hatları içinde kaybolmaya direnircesine panikle çığlık atan insan..sanki ruhundaki bütün acıyı dışarı kusmak istiyor ama çevreyi sarmış o kızıl yangının tek şahidi de o. Arkada iki kişi ,hiç bir şey duymaksızın kendi olağan hayatına devam ediyor. Bir köprünün üstünde çığlığı atan..ve bütün köprüleri kopartıp atmak üzere. 1)Çığlığı bütün kişisel göğünü kanatacak kadar büyük olan insan direkt çığlık atmaz.Dümdüz canım yanıyor ,demektense tuhaf sinyaller yollar. Bu işaret olağan her hangi bir cümledeki vurgulama olabilir. Ve ya sinirlerinizi germek için yapılmış gibi duran bir eylem aslında o kişinin canını yandığını söylemeye çalışmasıdır. Neden böyle sembolik bir dil seçer canı yanan insan? Dümdüz söylemiştir de duyulmamış daha tiz bir sesle haykırmanın yolunu sembollerde mi aramak zorunda kalmıştır? Ya da bildiği tek dil bu olduğu için mi çığlığı duyulmaz? 2) Edvard Munch imzalı başka tablolarda da arkada konuşan iki kişiye rastlanır aslında.Önde gündelik hayata ait cinayetlerden biri işlenirken arkada iki kişi konuşur,gayet rahat ve gayet insani duruştan yoksun bir silikikte.. Kimdir bu umursamaz iki kişi? Umursamak zorunda mıdır? Şiddetli bir çığlığı duymamak için nasıl sağırlaşılır? Suç mudur ki duymamak,ya da herkes kendi çığlığından mesuldür ve kimseye zaten duyurmamalı mıdır? 3)Sen ne zaman neden böylesi bir çığlık attın? Nasıl dışavurdun bu çığlığını? Duyan oldu mu? |
||
|
||
| Gerçekten canı yanan insan bu acıyı öylesi özümser ki artık yardım istemek için ya çok geçtir; ya da yardım anlamsızlaşmıştır zihninde. Belkide çok kez denemiştir yardım istemeyi de duyan olmadığı için uzun süre önce vazgeçmiştir çabalamaktan... Çığlık duyulmaz ikinci kişi tarafından çünkü o kendini öylesi kaptırmıştır "kendi olma " çabasına. Bakmaz ki görsün... Kimileri küçük inlemeler duyan koca bir çığlığın içinden sadece, ama umursamaz çünkü o da atmıştı böylesi bir çığlık ama onu duyan olmamıştı önceleri... Herkesin gizli bir çığlığı vardır, bu yüzden yardım eder, bu yüzden yardım etmez, bu yüzden konuşur, bu yüzden susar, bu yüzden güler ve ağlar sessizce... |
||
|
||
| Mesela bazı insanlar çığlıklarını ağızları mühürlenmiş gibi susarak atarlar..her zamanki suskunluklarından farklı ,başka türlü derin bir suskunluktur, kaba sosyal hayatın kalın derili yüzeyine ulaşmaz gene de ,yani o çok gürültülü suskunluk sessiz kalır. Mesela bazı insanlar , çığlıklarını hata yaparak atar. Küçümseyen sosyal hayat bakışları altında onlar sadece arsızdır ,gerçekte kanamalarına tampon arıyorlardır ve ölmek üzereyken ve canın haddinden fazla yanarken de her yol aslında aynıdır. Mesela bazı insanlar,çığlık atmak yerine kırıp yıkarlar,bozarlar; özellikle kendilerini kırarak sanki içlerindeki baskıyı dışarı atmak isterler. Bazı insanlar içlerindeki kör dehşetin sesini aşırı eğlenerek,çok gülerek yansıtır.Mutlu sanılmaları büyük bir hakarettir,aslında her şey aleni ortadadır ama işte onlar da sosyal şahitliğin kör kuyusunda kaybolurlar. Kendini duyurmak için herkese kendini güldürmeyi,hatta sanal deliliğiyle artık asla ciddiye alınamaz olmayı göze almış bir tinerci çocuk görmüştüm.Sanırım şahit olduğum en acıklı şefkat arayışı, duyun beni talebi oydu. |
||
|
||
| Invocation to the Goddess Divine are Your honors, Oh Mother of the Gods and Nurturer of All. Yoke your swift chariot drawn by bull-slaying lions and, O Mighty Goddess who brings things to pass, join our prayers. Many named and reverend, You are the Queen of the Sky. In the cosmos, Your throne is above all others, for You are Queen of the Earth, and You give gentle nourishment to mortals. Goddesses, Gods, and mortals were born of You, And You hold sway over the rivers and all of the sea. Hestia, Gaia, Demeter, Inanna, Isis, Astarte, Ishtar, Persephone, Diana, Giver of prosperity who bestows upon mortals all manner of gifts, Come to this Rite, Queen whom the drum delights. Honored and loving Nurturer of Life, Joyfully and graciously visit our deeds of piety. Blessed Be. |
||