|
||
| Öncelikle mükemmellik; İyi veya beyaz gibi pozitif olarak yorumlanabilir. Fakat mükemmellik, gelişmeyi engeller. Hiçbir şey tamam mükemmel oldu diye yorumlanmamalı. Bu davranış o şeyin daha ileri gitmesindeki en büyük engeldir. ''...Eski minyatür ustaları, yaptıkları eserlerde kusursuzluğu bozmak için, rengin birisi bilerek taşırırlardı...'' Gerekirse devam ederiz, konu biraz daha açılsın... |
||
|
||
| şu anki mükemmellik saf beyazdır saf beyaz nedir bilemem ama bildiğim en beyazlara gitmek mükemmeliyete giden kısırdöngümsüdür bu döngümsü bile huzur verir insana | ||
|
||
| mükemmellik yoktur olamazda, mükemmel olduğunu sananlar da yaşam destek ünitesinde fotosentez yapıyordur derinnnn derin. | ||
|
||
| mükemmellik doğruluk ve siyahtır aklıma gelen neden siyah bilmiyorum belki beyaz artık tertemiz kavramını sahtece kullanmak isteyenlerin rengi o yüzden mükemmel de zaten kusurludur bulunduğu şartların olabilecek ve zannedilebilecek en ucu olduğu için yani anormal olduğu için ve hiç bi yeniliğe açık olmadığı için doğruluk iyilikten daha önemli mi yoksa elmayla armutmu.......... ama sanki başlıbaşına iyilik biraz yavan gibi |
||
|
||
| Doğal olan mükemmellik değil, hatta daha iddialı bir anlatımla mükemmel şey yoktur diyeceğim. Öyle olsaydı olgunun son evresi olan mükemmelliğe ulaşıldığına göre değişim olmamalıydı, oysa doğada her şey değişip evrilmektedir. Doğada olmayan bir şeye iyi dememiz, dahası var olduğunu ileri sürmemiz mümkün müdür? Bir an için var olduğunu düşünelim… Nedir mükemmellik? Kusursuzluk… Kime ve neye göre kusursuzluk? Fikir’in verdiği nakkaş örneğindeki (bu arada Orhan Pamuk’un Benim Adım Kırmızı adlı kitabını da anmak istedim) eseri, nakkaşın kendisi kusursuz bulmuş olabilir, ama daha yetkin olduğunu düşünen başka bir nakkaşın onda kusur bulma ihtimali yok değildir. Yine aynı örnekten yola çıkarsak, nakkaşın eserinin bir yerinde boyayı taşırmak suretiyle mükemmelliği bozması, mükemmelliğin yitiminin ne kadar kolay olduğunu göstermez mi? Bu kadar kolay bozulabiliyorsa bu da onun kusuru demek değil midir? O zaman buna mükemmel denilebilir mi? Mükemmelliğin var olduğunu düşünürsek, buna beyaz diyebiliriz. Hemen kirlenmesi, beyazlığını küçücük bir kirlenmeyle yitirmesi nedeniyle… |
||
|
||
| doğru bişeylerin mükemmel olduğuna inanıldığında hemen o işten el etek çekiliyor ve olağanlığına bırakılıyor herşey tabi buda getiri değil bizlere götürü sağlıyor.. herşey mükemmel değildir doğru ama doğa mükemmeldir güzellikler mükemmeldir cansız olan herşey göze hoş geldiği müddetçe mükemmeldir.. ama canlı olan bizlerin hata yapabilme olasılığımız var yani mükemmeliyeti bozabiliyoruz.. hiçbişey yapmasakta yaşlanıyoruz yüz güzelliğimiz mükemmelliğpini yitiriyor.. ama yinede belki ruh güzelliği mükemmeliyetini bi ömür korur .. | ||
|
||
| Birincisi; siyah ve beyaz gibi uç kavramları mükemmellik kavramıyla benzeştirmeyi doğru bulmuyorum. Siyah ve beyazı ilkeli olamak gibi kendi içinde sınırları olabilecek kavramlarla değerlendirmek doğru olabilir. Keza, bu kavramlarda diğer renkler oportinizm olarak da değerlendirilebilir. İkincisi, konumuz olan mükemmelikte bir renk benzetmesi olacaksa, en bilimsel renk gri veya diğer ara renkler olabilir. Çünkü değişime ve gelişime açık renklerdir. Ama nihayeti yoktur, hep gelişebilir. Mükemmelik sadece o an için geçerli olabilir. Saniye sonrasında o artık mükemmel değildir. Onun daha iyisi yapılabilir. Bir an için mükemmel yorumunu yapabileceğimiz şeylere aslında 'üstün' demek daha doğru olabilir. Buna keza, tarihsel materyalizm de yapılabilecek eni iyi şey değerlendirmesi anlamında mükemmelliği kabul etmez. asya'ya... Benim Adım Kırmızı kitabında benzer değerlendirmeler vardır, doğru. Fakat benim, referansım daha önce de sık sık kulllandığım ve çok sevdiğim, Metin Altıok'un Tezgahında Acının şiirinden... kısa bir bölüm... ''... Eski minyatür ustaları bozmak için kusursuzluğu, Resimden bir suretin taşırırlardı boyasını isteyerek, sınırlarıdan. Kusurlu dünyamızda, yer yoktur kusursuzluğa. Demir pas tutar, gümüş karartır, kurtlanır kar bile, alev is yapar ve insan içinde bir kafesle yaşar, İnilti gibi, kimi zaman bir garip ses duyar. ... |
||
|
||
| Mükemmellik tamamlanamamaktır.. Renksizdir.. Renksizlik nedir? Kim ölmek ister? Ben mükemmelim(!)Ah, yazık bana...Ne çabuk kısırlaştırdım kendimi böyle ve tamamlanamamazlığın içinde nasıl da tamamlanıverdim birdenbire(?) Sen mükemmelsin!!! Sana söyleyebileceğim en zehirli kelimeyi söylediğimin ne kadar farkındasın? Mükemmellik eksikliktir... Hani? Nerede? Kim? Ne? Amuda kalk ve yürü sürekli!.. Sürekli...Sürekli...Sürekli!!! Alıntı (fikir)Metin Altıok'un Tezgahında Acının şiirinden... kısa bir bölüm... ''... Eski minyatür ustaları bozmak için kusursuzluğu, Resimden bir suretin taşırırlardı boyasını isteyerek, sınırlarıdan. Kusurlu dünyamızda, yer yoktur kusursuzluğa. Demir pas tutar, gümüş karartır, kurtlanır kar bile, alev is yapar ve insan içinde bir kafesle yaşar, İnilti gibi, kimi zaman bir garip ses duyar. ... demir pasıyla gümüş kararmasıyla kar kurtlanmasıyla alev is yapmasıyla Ve... İşte, nihayetinde.. Her zıtlık içinde, bir diğeriyle kusursuzlaşır... Kıyas yapmayın!!! saf......saf...... "oldukça saaaf" olan ne vardır? "Arınmak" bunun için yalandır... |
||
|
||
| Karanlık sanatlar ve gölge oyunları nedendir peki? Siyah olmasa beyaz kırılabilirmiydi. Mükkemmel olan emici olanmıdır itici olanmıdır.Hangisi daha berlileyici unsurlar taşır içerisinde? "Arınmak" bunun için yalandır... Tümce bu. |
||
|
||
| biten bir zaman dilimidir insanın ihtisas etmesi ya da boş geçirmesine zemin olan hayat. haliyle kendi biterken, bitirdiği, alıp götürdüğü birçok şey olacaktır. sona gidiş, ayrılmadır bu yüzden. öz aynıdır ve orada durur ama siz değilseniz de değişen bir şeyler vardır, muhakkak. unutturur. doğal olan bile değişmeye başlar. doğal olmayansa gözümde hiçbir şeydir. son, sun'îleştirir, saf u saf. bu bakımdan bakarsak gelişim varsa dahi bu insanı ehlileştirse de tekemmüle vardırmayabilir, yani mükemmellik sınırları belli olmadığı üzre işte budur denemeyecek bir şey olur bütünce. mükemmel olan rahatsız etmemeli değil mi? çok fazla beyaz, göz almaz mı? konuya bir yerde de, siyahın kötüyü temsili giriyor. ayıp olmasın o zaman! romantik bir anlayış, "mükemmellik iyiliktir," der. realist bir bakış ise "gri"yi gösterir. ben için de aslolan gridir. homojense hele, başarılmışsa bu eşitlik ve adillik, işte mükemmellik! ilk msjdan sonrasını okumadan yaptımdı yorumumu, pardon, söylediklerim söylenmiş... |
||
|
||
| öncelikle mükemmellik kavramına ilişkin yanıt nazım hikmet'in saat dört yoksun adlı şiirinden geliyor; ''en güzel deniz henüz gidilmemiş olandır en güzel çocuk henüz büyümedi en güzel günlerimiz henüz yaşamadıklarımız ve sana söylemek istediğim en güzel söz henüz söylememiş olduğum sözdür...'' herşey'in bir en'i vardır. mükemmel kötülük olabilir, mükemmel iyilik olabilceği gibi ya da mükemmel kötümserlik olabilir.. mükkemmel bir atlayış  da olabilir..mükemmellik, mükemmel sıfatı sonuna geldiği kelimeyle ilişkilidir. mükemelliği o kelimeye katar. |
||
|
||
| mükemmel bir siyahta sanmıyorum ki mükemmellik beyaz olsun? hiçbirşeyin mükemmel olmasını istediğimi hatırlamıyorum istemedim.Mükemmellik varsa eğer gereksinim yoktur olabilecek herşey olmuştur çaba gerekmez ve bi önemi anlamı kalmaz olayın... |
||
|
||
| Ebru eserleri biricikmiş. Aynısından bir daha yapmak imkansızmış. Olur da yapılırsa, yapanlar birbirlerinin ruh eşleriymiş. Meğer. Bu mükemmel işte. Benzersiz olmak ya da imkan verilmeyeni biriyle yapmak. | ||
|
||
| mükemmelik bana göre siyahtır. siyah bende karalılıktır, siyah bende dirayettir, siyah bende inançtır, siyah bende şaşmamaktır,siyah bende karizmadır. ama tabi beyazlar içerisinde melek görünümlü insanı görüncede zıtlıkdan, farklılıktan doğan mükemmeliği yüklerim beyaz'a bende. siyahı yaşıyorsanız mükemmeliyetçi bir yönü beyazda bulursunuz demek istiyorum aslında... ÖLÜMLE YAŞAMI AYIRAN ÇİZGİ, SİYAHLA BEYAZI AYIRAMAZ Kİ. HER YOLUN SONUNDA ÖLÜM OLSADA, SEVENLERİ KİMSE AYIRAMAZ Kİ...!!! |
||
|
||
| mükemmellik kusurludur,onda muhakkak bir bayağılılık vardır | ||