|
||
| sabah kapım çalındı… çocuklarıyla birlikte cıvıltılı sesleri, ışıltılı yüzleri ve gülen gözleriyle bayramlaşmaya gelmişlerdi beni adam bilip… hazırlıksız yakalanmıştım, anlamsızca baktım yüzlerine… aceleyle ayıbımı telafi etmeye ve ev sahipliğinin gereklerini yerine getirmeye çalışarak uğurladım içeriye girmeyen konuklarımı… sonra telefon ve mesaj trafiği başladı; bazısı içten, bazısı sadece geleneksel formaliteden kutluyordu bayramımı… ben ise büyük bir şımarıklıkla her defasında “üff”leyerek yanıt verdim, hatta mesajları yanıtlamadım bile. (bir zamanlar benim de aralarında bulunduğum) onların bayramından bana ne? benim bayramı yaşayamamam kimin umurunda?! hüznümle yalnız bırakın beni! içimdeki kasvetin eşliğinde foruma girip çıktım, forumdakilerin de benden kalır yanı yoktu… herkeste bir durgunluk, bir suskunluk… bayram çocuklar ve yaşlılar için mi acaba diye düşündüm; sevinçli olan çocuklar, bayramın anlamını bilerek yaşayanlar ve yılda iki kez “adam yerine konularak” elleri öpülen ise yaşlılar… çocukken yaşadığım bayramlar, fındık oyunlarım, anacığımın diktiği ve başucuma astığı yeni giysilerimin sevinci, aldığım harçlıklar, yediğim şekerler... bayram sabahları topluca yapılan kahvaltılar, evcilik oyunu gibi birbiriine gidip gelen aileler...hepsi şu anda o kadar uzakta ki... oysa şimdi... değişen ben miyim, bayramlar mı? anlamı yok bayramların, bana dokunmasınlar yeter…! |
||
|
||
| bana 15 yıl öncemi hatırlattın... benzer davranışları en yakınlarıma karşı gösterince çok sert tepkiler aldım... ama şimdi annem, babam dahil hiç kimse benden bayram için bir şey beklemiyor... hatta gittikçe bana benziyorlar... tabi bu ilişkilerimizin yozlaşmış olduğu anlamında değil... bayramlar dışında hergün 'bayram' olsun... |
||
|
||
| Zaten bu ritüellerin temelinde "sevgi, kardeşlik vs.." yoktur. Pişman hisssettirme ve yeniden düzenleme vardır. Toplumsal ayar çekme de denebilir. |
||
|
||
Zaten bu ritüellerin temelinde "sevgi, kardeşlik vs.." yoktur. Pişman hisssettirme ve yeniden düzenleme vardır. Toplumsal ayar çekme de denebilir. Aradığım cümleyi yazmışsınız penniless... |
||
|
||
| Buna sevindim. Yoksa ben her insanı seviyorum (seviyorum derken default insanı seviyorum). Bunun içinde şekeri, kurbanı vs.. beklemeye gerek duymuyorum. |
||
|
||
| eskiden olsa bende katılabilirdim..ama bazılarını mutlu etmenin mutluluğu da güzel..sosyelleşme,dayanışma güdülerini geliştirmesi de unutmamalıyız sanki..en azından şikayet edilecek bi durum yok..yani artıları var,eksileri yok.. |
||
|
||
| bayram sabahı yine babanneye gidildi..eskisi gibi..yaşlandı artık ya bu mu büyüğü o mu diye düşündü önce bizi ayırt etmek için..sonra gelenlere kolonya tutan toruna takıldı gözleri bi an..ordan çekip yere dikti gözlerini gözyaşlarını hırkasına silerek öteki geldi öteki geldi o gelmedi dedi.. o gidemiyr artık ya istemem bayramları sevmem..ben ona koşarım sabah da dokunamıyosam artık bayram gelmiş neyime benim de..gelmesin.. |
||
|
||
bayram sabahı yine babanneye gidildi..eskisi gibi..yaşlandı artık ya bu mu büyüğü o mu diye düşündü önce bizi ayırt etmek için..sonra gelenlere kolonya tutan toruna takıldı gözleri bi an..ordan çekip yere dikti gözlerini gözyaşlarını hırkasına silerek öteki geldi öteki geldi o gelmedi dedi.. o gidemiyr artık ya istemem bayramları sevmem..ben ona koşarım sabah da dokunamıyosam artık bayram gelmiş neyime benim de..gelmesin..  vallahi okuumda içim acıdı bi an benimde büyükbabam varken ki bayramlarımız çok güzeldi.. koca aile toplanır hep birlikte bayramlar geçirirdik hele birde rahmetlinin bi isteği vardı ramazan neysede kurbanda herkes benim evimde olucak diye.. o zaman biz kuzenler koyunları paylaşır bahçede köy bahçesinde bayram sabahına kadar besler sever bayram günü kesildi diye üzülür sonrada o çocuk aklımızla unutup yarış yaparak onları yerdik.. çok güzel hikayeler besli 7 yıl önce kalan bayramlarımda.. şimdide bayram gelmiş benimde neyime !!!  |
||
|
||
gerçekten bayram gelmiş neyime hele dinle sıkı fıkı olmayınca.fakat böyle günlerin insan ilişkilerini sıcak tuttukları bence tartışılmaz.bu bayram iyice yalnızlaştığım için mi yoksa yaşlandığım için mi eski bayramların heyacanını anımsadım ve 86 yaşında bir teyzeye çiçek alıp gittim.o yaşlı kadının mutluluğu bana korkunç bir huzur verdi.teyze mutlu olduğu gibi benim de ihtiyacım olan bir iletişimdi.o sıcak eski bayramları yitirmeseydik diye düşündüm.  |
||
|
||
| Bayramın kokusu annemin kokusuna benzerdi… hiçbir çörekte almadım artık o tadı.. oysa ben annemin gittiği yaştayım… annem bir yere mi gitmişti…ama o beni bırakıp gitmezdi hiç..… …………………………………………………………………………………………………. bir kaç gün önce başlardı çocuk sewinçlerimiz.. istediğimizi aldırabilirmiydik onlara.. önceden mağaza vitrinlerinde gördüğümüz o çizmeyi , mavi kazağı,ya o havalı montu bu bayram aldırabilir miydik onlara… bunu düşünürdük daha bayram gelmeden…kaç kez giyip çıkardık gün içinde… düşlerimizde …bazen yatağımızda bazen uykumuzda.. bayram gelmeden bayramlıklarımızı giymek ne hoşumuza giderdi … bu gizliydi bunu kimseye göstermememiz gerekirdi… yoksa üç beş arkadaş mahallede bir araya gelir (bayramlığını giymiş ,bayramlığını haram etmiş diye) takılırdı peşimize… ve hiç değeri kalmazdı elbiselerimizin. bayram gelmezdi biz bayramlıklarımızı giyer çıkardık sokaklara senle… seni hiç tanımadım.. ülkemin yakın yada uzak bir şehrinde bayramlıklarımızı giyerdik ama sanırsam hiç bizim olmadı o mawi kazak havalı mont o siyah çizme(kırmızı kundura)… ağlamalarımız kar etmedi babamızın yada annemizin cebine… alınırdı ya bişeyler ama bunlar neden düşlerimizdekilere benzemezdi… yinede olsun alışırdık onlara en az düşlerimizdekiler kadar sewerdik onları.. hatta bence daha çok sewerdik … oyle sewerdik ki bayram gelene kadar gizlice gider bakardık annemizden gizli… kimse görmemeliydi değil mi ? haram olmamalıydı bayramlıklarımız… okşadığım günlerimi anlatsam çocukluğuma werirmisiniz beni…çocukluğumu bana werin demiyorum… beni werin çocukluğuma… sonra bayram sekerleri .. annemin nereye saklarsa saklasın benim bir çırpıda bulup ceplerimi kazağın içini doldurduğum çalınca nedendir bilmem tadı daha güzel gelen bayram şekerlerim… ben en çok camlı sekerleri sewerdim… ben en çok zengin ewlerdeki sekerleri sewerdim...bizim o günler de zengin tanıdıklarımız yoktu …zengin olmak çikolatalı bayram şekeriydi bizde… ne zaman çikolatam olsa kendimi zengin sanıyorum şimdi…bayram değil ama zengin… anlatmayacam işte hepiniz biliyorsunuz gerçeği… sizde yaşadınız bayramı.. hepiniz birer seker hırsızısınız… ben sekerlerimi size wersem annemi bana geri werirmisiniz…. Şimdi hiç biri umurumda değil benim… geceden başlayan annemin çöreklerini özledim.. sabaha kadar fırının başında kendi yoğurduğu çörekleri yapardı bayrama… bakın gidin kentime sorun onu tanıyan herkese anlatsınlar size o sehrin en güzel çörek yapan kadınını… bu bir abartı değil.. özlemin sesidir…safak vaktinde yemek kokuları dolardı ewe.. ya bunlarıda unutsam ewin önünü önce sulayıp sonra süpermesini hiç unutmam… hep orada yakalardım onu… en erken ben kalkardım çünkü … şafakta uyanırdım…annem sokağı süpürüyordu…ben koşardım ona elini öperdim.. alırdı beni yıkardı üstümü giydirirdi.. öperdi.. öperdi.. öperdi… beni en güzel annem öperdi…. ...... yarıda kesme zorunda kaldım... |
||
|
||
| bayram kimin bayramı niye bayram neyin bayramı zengin aynı zengin köle yine köle (evet köle hiç iyimser olmayacağım sustuturulmuş insancıklar gene insancık) |
||
|
||
| asyaya... ama dün yazılan bilgisayarın azizliğine uğradı.. bunuda şimdi müşteri azalınca arta kalanımla yazdım.. bitiremedim... yazamıyordum... içimde bir şeyler engel oluyordu... bişey düğümlendi boğazıma.. |
||
|
||
dün yazdığın bundan daha yakıcı idiyse, "iyi ki kaybolmuş" diyeceğim deliçocuk... çoğumuzun yaşadıklarını (yaşayamadıklarını aynı zamanda) dile getirmişsin. o dönemlerde aldığımız tat ve kokuları artık hiçbir zaman bulamayacağız deliçocuk... doğanın kanunu bu... bizler yaşlandıkça duyargalarımız körelecek ama o tat ve kokular gittikçe keskinleşecek sanırım... |
||
|
||
| ben hep gittiğin yerdeyim.. sen hep bedenimin sol iç cebinde... diye başlamıştı... bana ellerinle yine şeker getirecekmisin şimdi burda uyuyakalsam... diye bitmişti.... belkide iyiki gitti... belkide... ama iyiki hala içimde iyiki hala bende... |
||
|
||
gerçekten bayram gelmiş neyime hele dinle sıkı fıkı olmayınca.fakat böyle günlerin insan ilişkilerini sıcak tuttukları bence tartışılmaz.bu bayram iyice yalnızlaştığım için mi yoksa yaşlandığım için mi eski bayramların heyacanını anımsadım ve 86 yaşında bir teyzeye çiçek alıp gittim.o yaşlı kadının mutluluğu bana korkunç bir huzur verdi.teyze mutlu olduğu gibi benim de ihtiyacım olan bir iletişimdi.o sıcak eski bayramları yitirmeseydik diye düşündüm. evet,bunu kasdetmiştim empati..harika bişi yapmışsın..hepimiz ailelerimizi kaybedebilriz,hatta hiçbir zaman olmamış olabilirlerde,ama senin yaptğın gibi örneklerle hem bi takım yaşlıları dolasıyla da kendimizi de mutlu etmek elimizde diye düşünmüştüm,o yazımı yazarken.. son bişi,eskiyi sevmemizin nedeni,sadece,bugünlerin kötü oluşu değil,o güzel günlerin bir daha yaşanmayacak oluşu gibi sanki..bu yüzden mazi ile pek ilgilenilmemeli..madem sırası geldi,bişi daha söyleyeyeyim;eski resimlere kolay kolay bakmam,bunu kasıtlı da yapmam,ama çok da gereği olmadığını düşünüyorum.bazen tesadüf eseri karşıma çıkarlar,tuhafta olurum,ama üstünde fazla durmam..belki de savunma mekanizmam böyle işliyor..biliyorum ki bi takım resimler beni üzecek veya duygulandıracak,beynim diyor ki ''ne gereği var len? ''  |
||