|
||
| rekabete karşıyım. çünkü: 1. rekabet, rakipleri kendi doğal ortamlarından ve gelişme süreçlerinden çıkarır. 2. rekabet konusu şeyler rakipleri tahakküm altına alır. onları şekillendirir. 3. gereksiz kaynak sarfitaına yl açar. 4. düşmalıklar üretir. 5. erdemleri yok eder. rekabete taraftarım. çünkü: ... |
||
|
||
| Şu an yaşadığımız hayatın dayandığı aşağı yukarı tek değer rakibi geçmeye ,rekabete dayanıyor. Bu rekabet ortamını insanın ayağından çektiğin an,milyonlarca insan ne yapacağını bilemez halde ortada kalakalır. Kendileriyle hiç başbaşa kalmıyor bu insanlar,sürekli başkalarının zihinlerindeki kendilerine ait görüntüyü beslemek için yaşıyorlar. Yarışmadıkları an kendilerine dönmek zorunda kalırlar ve ihmal edilmişliği yüzünden artık iyice cılızlaşan benlikleri hayata dair değerli buldukları bütün güzel,parlak şeylerin sihrini çözer,sadece şaşırmazlar ,şok olurlar. Rekabet kötüdür,her şey bir yana sizden siz olmayan bir şeyi talep ettiği için ve diğerini vurmanızı emrettiği için. |
||
|
||
| Rekabetin herzaman tek sonucu vardır. Biri kazanır, diğeri kaybeder; yada biri yücelir diğeri yadsınır. Eşitlik sonuçlarıda sözkonusu olsada bu da rekabetin asıl amacına uygun bir sonuç değildir zaten. Rekabetin tek amacı, aynı düzlemdeki iki öğeden birinin ortadan kalkmasıdır. Burada geride kalana ya da artık yeni adıyla "kazanana" bir vaad vardır her zaman. Zaten dışarıdan dayatılan rekabetin amacı da bu kısıtlı vaadin ancak kazanana sunulacak kadar olmasıdır. "Ödül" denen kavram herkese yetecek kadar çok değildir çünkü. Kazanılan değer herbireye paylaştırıldığında hiçbirine yeterli gelmeyeceği için, sadece bir tanesinin tam tatmini amaçlanır. Ve kazanan bunun hakkı olduğunu iddia ederek diğerlerini baskılayacaktır sonuçta. Üstelik kazananların çoğu ulaşacağı söyleneni elde etmiştir artık; rekabet bitmiştir... Rekabetin bu yüzden belkide en kötü yanı kaybetmek ya da kazanmak değil; olanla yetinmeyi öğrenmektir. |
||
|
||
| daha çok tekelcilik ''Rekabetin tek amacı, aynı düzlemdeki iki öğeden birinin ortadan kalmasıdır'' bu tanıma uyuyor... rekabete taraftarım çünkü: 1)Rekabet daha iyiye üretmeye çaba sarf etmemizi sağlar,tekelcilik olsa nasıl olsa reakabet edecek biri yok ,kızılay sodaları varmış eskiden bilen bilir,bazı şişeler full dolu bazıları ise yarı dolu,alıcaksın mike mike yok ki altenatifin,hadi bakalım uludağ veya çamlıca yapsınlar böyle birşey,alternatifi olan bireyler almaz bir daha ... 2)Rekabet etiğe uygunluğunu bozmadığı sürece erdemlidir çünkü birbirini geçmeye çalışırken(kuyusunu kazıp şeytanlık yapmak yada yok etmek değil kasıt) yeni şeyler öğrenir ve bunları uygulamaya koyarsın,sürekli yaratıcı olmak zorundasın yoksa tutunamazsın,bu da beyinleri daha çok düşünmeye,üretmeye,kaliteye ve yaratıcılığa götürür... 3)Rekabet doğamızda var zaten ,birinci gelen sperm biziz diğer rakiplerimizi saf dışı etmişiz bir kere  4)Rekabetten korkanlar veya kendinde o gücü bulamayanlar rekabeti sevmeyebilirler ama rekabet hayatın her yerinde doğada dahi büyük balık küçük balığı yer,ama iş ahlakı ,sosyal düzen ve bilgi toplumlarındaki rekabet en asilidir,sömürü ,emperyalizm ve kolpalığa dayanan ise rekabetsiz durağan bir döngüden bile daha can sıkıcı ve poktannn ... not:bir sınıf düşünün,öğrenciler tatlı bir en iyi notu olma çabasındalar,rekabet içindeler,sınıfın bilgi seviyesi,okuma çabası vs. ama bu rekabet birbirine not vermemek birbirinin kuyusunu kazmak yada karşısındakini rencide etmek bağlamında değil o ozaman rekabet olmaktan çıkar düşmanlığa girer ...nasıl baktığımıza bağlı ,herşey öyle değil mi zaten...insan... |
||
|
||
| rekabet iyidir. ama bazen de iyi değildir. iyiyse kalırım. millet eğleniyosa falan... çok fazlaysa giderim üç günlük dünyada değmez mına koyım. | ||
|
||
| arkadaşlar çoğu zaman şu hayatı yapıyoruz, esasen kapitalizmin ideolojisini pompaladığı alanlardan biridir bu. doğal çevre ile, insanın bilinçli bir varlık olarak yarattığı toplumsal çevreyi aynı şeymiş gibi değerlendiriyoruz. aynı şekilde bu çarpıtmayı yapanlar sosyal darwinizm gibi uyduruk bir toplumsal düşünceyi bile icad etmişlerdir. doğada büyük balığın küçük balığı yemesi olayı, besin zinciriyle ilgili bir olaydır. madem çok seviyoruz bu doğadaki rekabeti, bakın hazır sitemizde uygarlık karşıtları varken bi görüşün derim. doğadaki rekabetle, pompalanan rekabeti karıştırmama lazım. düşünmeyi, bilimsel gelişmeyi ekonomik rekabetin kıskacından kurtulmuş insanlarda ortaya çıkarabilir. mevcut rekabetin hadi bırakın insan üzerindeki olumsuz etkilerini, doğa üzerindeki olumsuz etkilerine bakın..kendi kendimizi yokediyoruz. |
||
|
||
| Rekabet yani yarışma evrim gereği doğadaki varolma sürecinini kuralıdır. Başka bir deyişle bizim de varoluşumuzun kanıtıdır. Doğada birinin varolması için başka birinin yok olması gerekir. İnsan düşünerek başka canlılardan farklı bir konuma gelince, kendi varlığının devamı için bütün canlıları öldürerek yaşam kalitesini yükseltmeye başladı. Örneğin hayvanları öldürüp yiyerek protein almaya başladı böylece beynin büyüyüp gelişmesini sağladı. Bu süreç içinde eğer biz başka canlıların varolma süreçlerini durdurmasaydık, bugün insan nesli yok olmuştu. Örneğin en hızlı üreyen fareler ve hamamböcekleri tüm dünyaya egemen olabilirlerdi. Rekabetin doğada evrimsel sonucu, en iyinin bulunarak kuşaklardaki zayıflığın giderilmesidir. Yani bir kuşağın daha iyiye gidebilmesi için zayıf ve sakatların daha önce ölmesi, güçlü, güzel, sağlıklı olanların çiftleşerek daha sağlıklı bir kuşak yaratmaya devam etmesidir. Örneğin bir antilop sürüsünün hızı en arkada gelen hayvanın hızına göre belirlenir. Aslanlar sürüye saldırdıklarında en arkada kalan sakat ya da yavaş giden antitopu öldürürler. Bunun sonucunda sürünün hızı artar ve muhtemel bir yanlış çiftleşme önlenmiş olur. Öte yandan aslan neslinin de sona ermesi önlenmiş olur. İnsanlar arasındaki rekabet duygusu da aynı içgüdünün devamıdır. Kadınlar kendilerine en uygun erkeği ararken güçlü, kendilerine güven veren, kaslı erkeklere yönelirler. Erkekler de vücudu çocuk doğurmaya en uygun geniş kalçalı, güzel yüzlü, simetrik vücutlu kadınlara yönelirler. Böylece türün sağlıklı olarak devamı için uygun çiftler bir araya gelebilir. Ayrıca insan egosu her zaman kendisin öne çıkarma eğilimi gösterir; çünkü böylece tatmin olacak ve diğer dişileri ya da erkekleri kendisine çekmeyi başaracaktır. Bu duygunun yok edilmemesi gerekir, eğer yok edilirse,yaşam nedeni ortadan kalkar. Sovyetler Birliği döneminde herkesin eşit koşullarda yaşam standardına ulaştırılmasına karşın yine de durumundan memnun olmaması bunun bir kanıtıdır. |
||
|
||
Alıntı arkadaşlar çoğu zaman şu hayatı yapıyoruz, esasen kapitalizmin ideolojisini pompaladığı alanlardan biridir bu. tam rekabet piyasası ütopik birşeydir ama bir amaçtır ve uygulanabilse her sistemden iidir ki buna ulaşmak için çabalanır...doğal çevre ile, insanın bilinçli bir varlık olarak yarattığı toplumsal çevreyi aynı şeymiş gibi değerlendiriyoruz. aynı şekilde bu çarpıtmayı yapanlar sosyal darwinizm gibi uyduruk bir toplumsal düşünceyi bile icad etmişlerdir. doğada büyük balığın küçük balığı yemesi olayı, besin zinciriyle ilgili bir olaydır. madem çok seviyoruz bu doğadaki rekabeti, bakın hazır sitemizde uygarlık karşıtları varken bi görüşün derim. doğadaki rekabetle, pompalanan rekabeti karıştırmama lazım. düşünmeyi, bilimsel gelişmeyi ekonomik rekabetin kıskacından kurtulmuş insanlarda ortaya çıkarabilir. mevcut rekabetin hadi bırakın insan üzerindeki olumsuz etkilerini, doğa üzerindeki olumsuz etkilerine bakın..kendi kendimizi yokediyoruz. komünizmden korkanlar kapitalizmden korkanlar bilmem ne izmden korkanlar korkmayınız araştırınız okuyunuz ve o bağlamda konuşunuz ...ben daha önceden bu konuda eğitim gördüğüm için burda ahkam kesemem her işin bir doğrusu bir yanlışı vardır denir, ama görecelik ortaya çıktığında herşey altüst olur; ondan doğrusu budur demicem.doğadaki olayı çok seviosunuz madem falan demişsin gerçekler sevilir yada sevilmez orası ayrı , ama realite gözlenir ve bundan sonra çıkarımlara ulaşılır ,buna göre birşeyler söylenir,uygarlık karşıtları örneği vermişsin pöhhh ...ulan herkez hayatını birşeyler için paralıyor beahh bırakalım paralasınlar,saygı duyarım , ama hazır doğadaki olay varken ve bunu baz alarak görüşelim dersen onlarla ,ben bunu istemem , yane bana cazip gelmez, ha ist.e gelirim bi gün bakarım, deneyimlerim onlarıda, o zaman alırım bilincime bişiler ,geçiririm elekden o hesap ...her çiçekden bal alcan gurbann ahuhuhuhuhu şöle bişi demişsin bide; düşünmeyi, bilimsel gelişmeyi ekonomik rekabetin kıskacından kurtulmuş insanlarda ortaya çıkarabilir. alakası yok bence neden mi ahanda şundan walla ben kendime bakayım sende kendine bak anlarsın,göt sıkışınca yada başka bir etken olduğunda çalışma azmide ,yaratıcılıkda artar, nasıl nefessiz kalırsın burnun tıkanır ,açmaya uğraşır beden ,derin nefesler alırsın falan aynen ,bırak rekabet fişeklesin ,standartları arttırsın ,kimse kimseyi sömürmesin ama rekabetide bırakmasın salmasın kendini,dinamizm burdan gelir,yoksa tembellik boy gösterir ,sana iş yerinde veya okulunda götü kasacak etkenler,yada motive edecek etkenler sunmasalar yayarsın başakları bakarsın keyfine ,gazel okumasın kimse lakin gün ola devran döne,korkmayın bu kadar yahu bişicik olmaz ,bazı puştları dünyadan temizlesek aslında hiçbişicik olmaz ya neyse ,onlar yüzünden cadı kazanı dünya ,izmlerden öte kendi salt egoları bazı şeylere yol açan ..hade bakayım rahat tamam derin nefes al hah atla tamam atlaaaa lan atlasana ,su pişik yapmaz sen atlamayı bilirsen .... (ekonomik rekabetten öte bilimsel rekabette fişekler adamı korkma sen rekabetten bu kadar yahu,pis kaka diil o kadar da  )tamam oldu :evet: |
||
|
||
| kimse kimseyi sömürmesin ama, rekabet devam etsin tam rekabet ortamı ütopik ama olması için çalışılmalı diyosun. ve bi de kimse kimseyi sömürmesin. peki. uygarlık karşıtlığı mevzuu bi espriydi, diğer bi forumdaki tartışmaya ufak bi göndermeydi sadece doğal koşulların getirdiği rekabet ayrı birşey, hatta toplumsal açıdan da rekabet gerçekten büyük bir teknolojik gelişim sağlamıştır, özellikle savaşlar, çok büyük çaplı rekabet ortamları olduklarından teknolojide patlamalar dünya savaşlarına rastlamaktadır. fakat bu, rekabetin birey üzerindeki, dolayısıyla toplum üzerindeki etkilerinin objektif değerlendirmesinin yapılmasının önünü kapatmamalı. tam bir rekabetin hakim olduğu piyasanın hakim olduğu dünya düzeni üzerinde biraz daha düşün istersen? |
||
|
||
| 4 sene 19 mayıs iktisatta düşündüm yeterince,bu kadar yeter sanırım diyorum kendimce, sen de at gözlüklerini çıkarma mevzunu biraz düşün istersen,ama sen de dersin yeterince taktım çıkarmaya gerek yok yapıştı kafama ,bu arada savaş da rekabettir ama can yakar can da alır ...bizim bahsettiğimizin o olmadığını pekala biliosun ya neyse ...sömürü rekabet demek değildir bu da apaçık bir gerçek öyle algılıyorsan yada o konuda beynin falan yıkanmışsa ,tıpanı gevşet biraz ve öyle irdele olguyu ,hade bakalım salıcakla ... not:tam rekabet piyasası bir modeldir ve ulaşılabilse muhteşem olur sadece ona yakınlaşabilme durumu görülmüştür,bizim uygarlık karşıtları ve salt komünizm ne kadar ütopikse buda o kadar ütopiktir herkezin tuttuğu ütopya kendine diyorum ...  |
||
|
||
| mesela gs fb ile rekabet edemez neden derseniz hacmi yetmez | ||
|
||
| rekabet olmasa zaten futbolcuda manyak mı koşmaz o kadar tazılar gibi sporda olduğu gibi ,ekonomik hayatta da,bilimsel olsun başka platformlarda olsun rekabet dimalarıda bedenleride fişekler ve fairplay ruhu taşıyosa iyidir
|
||
|
||
| rekabet iyidir tabi | ||
|
||
Alıntı Rekabetin herzaman tek sonucu vardır. Biri kazanır, diğeri kaybeder; yada biri yücelir diğeri yadsınır. rekabetle yarışmayı karıştırmışsınız herhalde.erdemleri koruyarak yapılan rekabet,insanın gelişime fayda sağlar,çitayı yükseltir.
|
||
|
||
| Rekabetin amacı diğerine üstün gelmek değilmidir? Ya da şöyle belki; birilerini baz almadan çıta kişinin kendi yetisiyle yükselemezmi? Başarı herzaman bir başkasının verlığına ve onun kıyasına mı bağlı olmalı? |
||