|
||
| bi insan sürekli bunalım takılır ve mutsuz olursa normal halidemi mutsuz olur? mutsuz insan hayattan zevk alamazmı?insan mutsuzluğa o akdar alışmıştırki mutluluğun ne anlama geldiğini ve ne işe yaradığını çözemeyip hep musuz olmaya mahkummu olur? peki nedir bu işin çıkış yolu? |
||
|
||
| İnsanların bir kısmı azla yetinirek mutluluklarını garantileyenlerken diğer bir kısmı ise mutsuzlukların ardarda yığılıp durmasına rağmen bir gün mutlu olacakları hayaliyle hayata asılanlardır,bu ikinci grubun içinden durumu olduğu gibi kabullenerek kendilerini savunmaya kalkanlar ve bir şekilde hislerini uyuşturarak mutsuzluk kadar mutlulukla da ilişkilerini kesenler de çıkar. Azımsanmayacak kadar çok müzmin mutlular grubu da var ,bu gruptaki insanların hayatla ilişikleri kesilmiş bir grup şaşkın olduğunu düşünüyorum,başka ne olabilir ki.. Sadece bir grup azınlık için-piyango onlara çıkmıştır ya da tabiatları gereği mutsuzluğu çağırmışlardır- mutsuzluk alışkanlık yapmıştır.Hatta bunlar durumu abartıp mutsuzluktan haz alabilir,mutluluk kendilerine sunulsa bile onu reddederek sürekli mutsuzluluğu talep eder hale gelebilirler.Bir şekilde mutsuzluk denilen sinsi yazgıyı böyle altederler yani bu insanlar. Evet,böyle biri mutlulukla karşılaştığında büyük ihtimalle onun ne olduğunu anlamayacak ve es geçecektir ve gene böyle bir kişi hayata bakışını baştan aşağı onarmadığı sürece de bir gün altında ezileceği kadar yoğun bir mutsuzluğunu arttırma gayretine girecektir. Bu yüzden mutsuzluğun da mutluluğun da ötesinde güncele takılmayan güçlü bir benlik geliştirmek çok önemli.İşte bu tarz insanlar da sayılabilecek kadar az olanlardan. |
||
|
||
| mutsuzluk zaten hep yanıbaşında her an mutsuz olabilirsin sanırım mutsuzluk baki mutluluk azınlıkta kalıyor ve göcebe yaşiyor | ||
|
||
| Mutsuzluk Gülümseyerek / Cemal Süreya Mutsuzluk gülümseyerek gelir, adıyla süslenmiştir; Banliyo treninde rastladığımız Sınav saatini kaçırmış liseli kız, Hep kazanırsın ey çözümsüzlük! Ey otobüssever ey Troya yolcusu! Anımsarsın günlerce konuşup durmuştuk O İB(ipekböceği) sesli kadını; Birinin Grönland'ı olmaya hazırlanıyordu. İki çay söylemiştik orda, biri açık, Keşke yalnız bunun için sevseydim seni Evet insanı mutlu veya mutsuz eden kendine has sebebleri vardır.Kişi kendini mutsuz hissettigi zaman cıkmaz sokakları rehberde kendine yol seçmiştir.Neye elini atsa neyi istese ki ne istedigini bile bilmez ve boşluk denilen o anlamsız cukurda kendini buluverir.Ama yine çözüm o kişinin elindedir.Ya mücadele edecek ya da pes edip ben hakettigim yerdeyim diyecektir.. |
||
|
||
| mutluyuz mutlular mutluluklar | ||
|
||
kimse sana mutsuzluk dayatmadı
|
||
|
||
| Mesela bizim sınavlarda baraj notunun altında kalanlar üzülmesi gerekirken; barajın altında kalan diğer arkadaşlarından daha fazla not aldığı için mutlu olanlar olur. Bunlar mutluluğunu başkalarının mutsuzluğu üzerine kuranlardır. Bu tür insanlardan hep nefret etmişimdir. Tam tersi de geçerli. Herkes barajın üzerinde not alır.Herkesin mutlu olması gerekirken; Barajın üstünde olup diğer arkadaşlarından daha az not aldığı için mutsuz olanlar da olur. Bunlar da mutsuzluğunu başkasının mutluluğu üzerine kuranlardır. Bu tür insanlardan da nefret ederim... Ben tüm insanlardan tüm hayvanlardan tüm bitkilerden canlı cansız herşeyden nefret ediyorum.. Nefret etmekten de nefret ediyorum... Sırf mutlu olmadığım için mutsuzum |
||
|
||
| olm sen kaybetiğin için sevinmem. ama ben kazandığım için sevinirim. çünkü kendimi seviyorum ve kendimle gurur duyuyorum. ben çok cool bi adamım. çok seksiyim. kızlar bana bayılıyor. ve işlerin iyi gitmesi için elimden gelenin en iyisini yapıyorum. ve kötü not alsam da kendimi seviyorum. çünkü kötü not alan da benim... anlatabiliyomuyum? | ||
|
||
| Kötü not alan zırtapozdur Anlıyorsun değil mi............ |
||
|
||
| haaa... o zaman başka. mutsuzluğu deneyimlemek istiyosun. o halde yolun açık olsun. nasıl istiyosan öyle ol. |
||
|
||
hayata kolaycı yoldan bakarsan ve mutsuzluğu yakalama şansın mutluluğa çok daha fazlaysa,mutsuzluğu kovalamak daha mantıklı ..yalnız bu durum bi paradoksa da yol açacak gibi..çünkü mutsuzluğu yakaladığında mutlu olacaksın 
|
||
|
||
| Herşey kurgudan ibaret. Bizim yüklediğimiz anlamlarla anlam kazanıyor sadece. Mutlu olmayı nasıl formülize ederseniz öyle mutlu olursunuz. Kimi başarıya endeksler bunu, kimi para kazanmaya, kimi de -yukarıdaki örnek de olduğu gibi - mutsuzluğa. Tercihtir bu, sorgulanmaz...
|
||
|
||
| alisilir ... nelere alisiyoz mutsuzluk neki.... | ||
|
||
| dimi? aferin sana.. | ||
|
||
| mutsuzluğa alışmak demek bir başka bilinç düzeyine erişmekle eş değer. mutsuzluğa alışan insan diğer mutsuzlar gibi mutsuzluğunu dile bile getirmez (bu eylem de bir mutlu olma çabasıdır çünkü). mutsuzluğa alışmakta bir erdemlilik var bu açıdan. mutsuzluğa alışmak bana biraz doğu felsefesini anımsatıyor sanki. çünkü içinde mutlak istemsizliği barındırmak zorunda. mutsuzluğa alışan biri mutsuzluktan kurtulmaya çalışmadığı için mutluluk onun kafasında şekil değiştirir. mutluluğu tazı köpekleri gibi arkasından kovalaması gerekmez artık. çünkü mutluluk ta onunla beraber durmuştur ve artık sadece gözgözelerdir. dünyaya o gözlerin içinden bakar artık. sıradan hazlar yerini dinginliğe bırakmıştır ve dünya da o dinginliğin etrafında döner durur ve bana kalırsa bu sahneyi bir kaç saniye bile izlemek bir insanın yaşadığı tüm mutsuzluklar için pişman olmasına yeterlidir. |
||