|
||
hangi durumlarda affedemezsiniz???
Nedir asla affedemeyeceğiniz şeyler??? ihaneti affedemem  |
||
|
||
haksızlığa uğradığım zaman,saygısızlık gördüğüm zaman....
henüz aldatılmadım ama olsa onuda affetmem.... |
||
|
||
hiçbir şeyi affetmedim çünkü o kadar gücü kendimde bulmadım. Bu yüzden olsa gerek içimde aşırı bir kin beni kendi tözünde besliyor.
|
||
|
||
herkes herşeyi affedebilir, tekyüzlü değiliz hepimiz. sana yapılanı sen de pekala başkasına yapılabilirsin. dıştakini herkes görür önemli olan kendindeki de görebilmek.
|
||
|
||
herkes herşeyi affedebilir, tekyüzlü değiliz hepimiz. sana yapılanı sen de pekala başkasına yapılabilirsin. dıştakini herkes görür önemli olan kendindeki de görebilmek.  |
||
|
||
hiç kimse o sınıra gelmez umarım ama önce bi sınırı olabileceğini sanmıyorum ama hadi yinede atmasyon bi cevap vereyim(samimi olamayacağım için)hoşgörümün karekökü kadar diyeyim.
 |
||
|
||
yani şu sonuç ortaya çıkıyor sana yapılmasını istediğini sende başkasına yap felsefesi. İyi o zaman bu konuda anlaşıldığını forumda ilk kez görüyorum kendi açımdan.
|
||
|
||
zaman herşeyi affetmeyi sağlıyor yada umursadığımız şeylerin umursanmayacak olduğunu
|
||
|
||
Kayda değer olduğunu tüm duyu dışı algılarınızıla hissederek bu algılarınızın yöneticisi olan ama yazarken sap yiyip saman sıçan yazma isteğinizin kokusunu sürüp bütün iletilerime cevap vererek fark edilme çabası içinde midesi gaz dolu birinin rahatsızlığı gibi bir rahatsızlıkla kıvranmanız karşısında size acıdığımı söylemek ve benim gibi bir hiç i bile kale alıyorsanız durumunuzun gerçekten vahim olduğunu belirtmek isterim, yinede bu olayı görmezden gelmeye çalışarak sizin için bir istisna yapacağım zavallı blöf,yazarken beynini çalıştırmayı denemelisin, yoksa bünyen basurdan ibaret olacak.
|
||
|
||
sinir koydugumu sansamda bazi seylere sadece kendimi kandirmakmis bunu anladim, aslinda sinirsiz bir insanim ve sinirlarimda yok koysam bile asiyorum cogu zaman asdirixyorum ozaman sinir koymamisimdir hic ne kendime ne hayatima ne kararima sinirsizca harket ediyorum hatalarimla dogrularimla kendimle sonzuzluga giden bir yolda isde.
|
||
|
||
dün biri,zaman herseyin ilacıdır demiş..katılıyorum ..anlık sinirler nasıl engellenire gelince,ben bilmem eşim bilir valla
|
||
|
||
şimdiye kadar affetmediğim bir şey olmadığı için sınırımın nerede bittiğini de bilmiyorum doğrusu.
umarım bu sınırı hiç bilmem... |
||
|
||
neyse ne? her insanda insan olmanın halleri mevcut, büyük konuşmaya gerek yok.. diğerlerinin hayatlarımızdaki rollerine göre karar veririz genelde. affetmemek diğerlerini cezalandırmaz, affetmekte öyle. cezalandırma temelinde yaptığınız herşeyin bir ucu size dokunuyordur, birini cezalandırmak için affetmekte ancak korkakların bahanesi olabilir.
ben kendimi sunmayı tercih ederim genelde, bir şekilde kullanmaya tenezzül edenler - yolumu bulmamda yardımcıdır sadece..bu kadar. umarsızlığım bir ceza olabiliyorsa da, bu yönü beni pek ilgilendirmez. |
||
|
||
affetmeyi başkasına yönelik bir ceza ya da ödül olarak düşünmek ilginç geldi bana.
burada sözü edilen "affetmek" kişinin kendisiyle ilgili bir kavram değil midir? kişinin kendi vicdanını rahatlatması sonucunu doğurur, hatta daha iddialı bir söylemle affetmek belki de bencilce bir kavram. yukarıda yazdığım gibi affetmemin sınırının nerede olduğunu bilmemem benim "iyi" bir insan olduğum anlamına gelmez, çünkü affederek hem rahatlıyor, hem de egomu tatmin ediyor olabilirim. |
||
|
||
Sinir değil de sınır, 'defterden sildim' kelimelerinde hayat bulur. Bunu demediğim sürece er veya geç affederim, dedikten sonra, kalın ve sert çizgi çekilmştir...
|
||