|
||
Yapılmamışı yapma isteği Hissedilmemiş hisleri hissettiğinden emindi; düşünülmemiş düşünceleri düşündüğünden de. Ama bu ona yetmiyordu ve bu durumun bir sırrı varsa bu yetersizlik duygusundaydı. Yapılmamışı yapmalıydı. Aptalca bir durum: Bir bilgenin bir buyruğu gibi: Yapmalısın! Ama içi yok. Ben en azından bir adım daha attım, dedi: Yapılmamışı yapmalıyım. Sonra insanlara baktı. Bu, onu rahatsız eden isteği orada, burada-olur olmaz yerlerde gördü. Bir dolu insan da bunun için çabalamıştı, çabalamaktaydı. Ve bu çabaların nedenlerini sıraladı kendi kendine, ki ayakları yere bassın da rahatlasın: "Başkalarının takdiri!" Aman ne buluş! Ama içinden bu öz-eleştiriyi yapınca pek mutlu oldu. Bu kadardı işte, yani mevzuyu karmaşıklaştırmanın manası neydi ki? Tam bu sırada daha karmaşık bir şey buldu: "Herkesden farklı biri olmak!". "A-ha" dedi, "biri olmanın anlamını buldum" Bir süre sevindi, kendini sevdi. Ama bu da bitti ve henüz yapılmamış bir şey yapmamıştı. "Peki" dedi, "buldum ya biri olmanın anlamını!" Yok, yetmemişti. Çünkü bu yapma edimi, hani hiçbir fikir istemiyordu. Bir fikir olarak edim, düşünme edimi? Olmaz, kaytarmak yok -rahatlamamıştı. Eylem gerekliydi. Şimdi, eğer yapılmamış olan hiç mi hiç yapılmamışsa yoktur. O halde yapılacak olan yapılmış olan bazı şeyleri parçalayıp öyle bir şekilde birleştirmek ki, yeni bir şey olsun. "Zaten" dedi, "böyle yaparsam, o parçaların toplamı olmayacaktır, başka bir şey olacaktır." Ardından "yeter" dedi, "çok basit şeylere ulaştım" Yine de ağır bir yükü kaldırmışçasına yorulmuştu. Hafiflemek için tv'yi açıp karşısına uzandı. Bir süre zapping yaptıktan sonra bir yarışma programına rastladı. Bu icatçıların yarıştığı bir programdı. Bu icat edilmiş şeylerden hiçbirini yapamazdı. Hiçbirinin bilgisine, nasıl yapıldığının bilgisine sahip olmak için bugüne dek en ufak bir emek harcamamasından gurur duydu. Kanalı değiştirdi: işte, işte bu; futbol geyiği vardı. Kendini geyiğe kaptırdı, dünyada hiçbir şey türk futbol geyikleri kadar kafa yapamazdı. Aklına birdenbire bir şey geldi: "Ulan" dedi (kendine) "yoksa ben daha önce yapılmamış bir şey yapmış olmayayım" "Hatta dedi, "bu tür şeylerden çok fazla yapmış olmayayım" Morali bozuldu. O kadar da akıl yürütmüştü: "ya bilinçdışı bir sürü yapılmamış şey yapmışsa?" Konunun onun gözünde hiçbir ciddiyeti kalmadı... iğrenç oldu, buraya kadar okuyan herkesten özür. Ana fikir (ne öğrendik İnsan benliğinde ille de yapılmamışı yapma gibi bir istek var mıdır? Varsa bu nedir, bunun yüksek bir manası/manaları olabilir mi? |
||
|
||
"ne öğrendik İnsan benliğinde ille de yapılmamışı yapma gibi bir istek var mıdır? Varsa bu nedir, bunun yüksek bir manası/manaları olabilir mi?" insanoğlunun doyumsuzluğu egosunda saklıdır. kendini sürekli tatmin etme ve kişiler tarafından pohpohlanma ihtiyacı sürekli vardır. kim ne derse desin, bende yok öyle bişi demesin. kişi her zaman yeni birşeyler yapma gayretinden de vazgeçmez. insanlara beğendirme düşüncesi de bu yaratma isteğine eklendiğinde hatalar da kaçınılmaz oluyor. işte bu yönden şairleri çok seviyorum. adam yazıyor abi, ister beğen ister beğenme, ben buyum diyor resmen. tabii şair sadece bir örnek 
|
||
|
||
öncelikle, yazıyı okumadım.. -Hiç yapılmamış bir şeyi yapmak ister misiniz? daha çok, yapmayı istediğim şeyin yapılmamış olmasını isterim... yani bir şeyi yapılmamış diye yapmak değil de yapıyorken bir de yapılmamışa denk düşürmek, öyle bir şey işte. söz, yazıyı da okuyacağım
|
||
|
||
hiç yapılmamış bir şeyi yapma istemi, düpedüz doyumsuzluktan, amaç hazımzıslığından oluşmaktadır çünkü; herkesin hayatında bir ilk vardır; ilk kez hayata geldik, ilk kez öleceğiz. ama bazı insanların istemi diğerlerine göre daha fazladır. bu tip insanlar sıradan ilkler ile yetinmezler. daha fazlasını isterler. isteyen, istediğini istesin.. istemek, elde etmek değildir. |
||
|
||
Vardir insan benliginde boylesi istemler insan dogasi geregi ama oyle yuksek bir manasi yoktur bence.. Olsa olsa(istenilenin yapilmasi durumunda) keskin bir zeka veya iyi bir gozlemciligin veya cesaretin oldugunu gosterebilir ama buna yuksek bir mana veya anlam yuklemek dogru olmaz diye dusunuyorum. |
||
|
||
yapılmamış şey, yapılmışlardan oluşuyor onları tanınmayacak hale getirinceye kadar ufalamalıydım sonra karmalıydım ve şeklimi vermeliydim buldum'u değilde yaptım'ı sarfedebilmek için.. evet yapmak güzel birşeydir, iki artı ikiyi beş sandırır. kendime doyamadım hades efendi, napalım
|
||
|
||
bana yağmuru anlatma, yağ! ruler efendi
|
||
|
||
hmm yapılmamışı yapma isteği? yaptında eline ne geçti be.. bazen dimi yaşlı zerdüşt...!!! yoyoyo, burada ne yapılacağı önemli... yapılmamış ve yapılacak olan şey, bunca tecrübeden sonra, şunu diyebilirim, kesinlikle karşılığı para olan bir şey olmalı... bu konuda önemli olan tek şeyde, işin karşılığının parasal olarak, işi yapana geri dönmesidir... öbür türlü insan kendine olan güvenini, saygısını kaybeder...!!! |
||
|
||
| Keyf alarak yaptığım şeyin ilk olup olmaması çok da önemli değil. Belki onlarca defa yapmışımdır bir şeyi, ama son yaptığımdan keyf almışımdır. Bence bu da bir ilktir... Belki çok önemli bir buluş, bir keşif anlamlı olabilir. Eğer isteyerek yaptıysam tabi... |
||
|
||
| aa,bayılırım valla.. | ||