|
||
| Çocukluğumuzdan itibaren beğendiğimiz, öykündüğümüz kişilerden yaptığımız alıntılarla oluşturduğumuz biz, aslımızla aynı mıyız? Bizde olan sadece biz miyiz? Bütünü biz miyiz? Alıntıları kazıdığımızda altından farklı bir biz mi çıkar? Sahi ya, biz kimiz? |
||
|
||
| çok derin giriyorsun ..gerçege ulaşmaya çalışyorsun.. yoksa.. kendini çözmeyemi.. agaçta yaprak gökyüzünde bulutlarında yagmur çölde kum tanesiyiz.. anlıyormusun hayır anlamaya çalışıyorsun hayır niye biliyormusun zaten kafanda oluşturmussun pusu gerçegini.. sadece onaylar bekliyorsun.. biz varya biz içimizde o barındıgırdıgımız ayrı ayrı yerlerde sahneye koydugumuz bazen başarıylada oynadıgımız.. ama bizi bizi içimizdeki karekterler hiç birbirini sevmeyen seviyor gibi görünen sadece yeri ve zamanı geldiginde oynanan.. biz varya biz.. ben varya ben........!  |
||
|
||
| ben ve ruhlarım desek ve ustune de eklesek ruhun ektılesımlerı sıradanlassaydı makyajımız olurdu nehırlerımızde akardı ama sımdı bırıktırdıklerımızle topluyorum kendımızı ve ruh katarlarımız cıkıyor yıgın yıgın bu yuzdendır "biz" kelımesı ve yalnızsızlıgımızın vurgusu huda ve ben |
||
|
||
| bir kişiyi, o kişinin içinde de hibir şey yoktur. Bunu göremiyor muyuz acaba? bana bu bir şeyin içinde birşey varsa ve bilende varsa açıklar mı? |
||
|
||
| Çocukken çizgi romanlar okurdum hemde baya kendimi kaptırarak, yani bi Teksas'daki Çelik Bilek olurdum hayalimde, bi Zağor, bi Kızılmaske, bi Mandrake bu liste böyle uzar gider, ama örneğin hiç Çelik Bilek'in küçük arkadaşları Profesör Oklitus yada Rodi olmayı hiç hayallememiştim yada Zağor'un can dostu Çiko olmayıda hiçmi hiç düşünmemiştim çok ilginç!! Galiba bende kendimi sadece As Oyunculuğa layık görüyordum ama şimdi biliyorumki Prof.Oklitus, Rodi ve Çiko olmasa o kitaplar o kadar yavan o kadar okunmaz olurlardıki, yani hiçbir şeye benzemezmiş o karakterler olmazsa kitaplar, oysa şimdi yıllar sonra elime bir Teksas çizgiromanı geçtiği zaman en çok Rodiyi tekrar görmek sevindiriyor beni.. |
||
|
||
ben ben değilim senin yanında... onun yanıda da değilim.. izin vermiyorsun çünkü ben nasıl ben olayım.. ben sana yakın bana biraz uzağım.. ona yakınsamda sana tuzağım.. ben senler kadar benim.. |
||
|
||
12 kişiyi barındırıyorum, saydım..  Çok demişimdir, niye hep aynı şeyleri diyorumdur, bilemiyorum - insanda insan olmanın her hali mevcuttur, gerisi teferruat, gerisi dozlarla, bünyeyle ilgili veya ortaya çıkışlarıyla... kazınmaz, sağına soluna çiçekler, böcekler çizilir, süslenir - maksat göze hoş gelsin, her bünyede aynı durmasın. |
||
|
||
sana git diyen kimdi, milyonlarca benden birsimi? |
||
|
||
bir nesne bir de özne.... iki kişi yetiyo bana.... |
||
|
||
| gelen-giden,gidip dönmeyen,kalıp gitmeyen hatta yapışıp kalan o kadar çokki.... hım birde var oldukları halde görmezden geldiklerim var.... sayamıyoruuuuuuuuum  |
||
|
||
Çocukluğumuzdan itibaren beğendiğimiz, öykündüğümüz kişilerden yaptığımız alıntılarla oluşturduğumuz biz, aslımızla aynı mıyız? Bizde olan sadece biz miyiz? Bütünü biz miyiz? Alıntıları kazıdığımızda altından farklı bir biz mi çıkar? Sahi ya, biz kimiz? bilmiyorum belkide hayatın sırrı dedikleri seydir... bir bütünün parçasımıyız yoksa bütün olan bizizdir we birşeyler parçamızmı? kaç ben kalıyor geriye.. gelenin götürdükleri eksilmemizmi yoksa aslında gelen gittiğinde debir şey götürmüyor tıpkı gelip kaldığı ve döndüğü zaman bir sey bırakmadığı gibi... peki ozaman etken ne war oluşumuza... kim nasıl bakıyor... bunca uğras ne için... yakarış dua istem acı hüzüün we bir çok şey... biz tek bir şeymiyiz...yoksa teklerden oluşan bir çok sey... |
||
|
||
| ayın karanlıgını ve ısıgını.. barındırabilecegim bu kadar.. | ||
|
||
| İki kişi iyi ve kötü..... Bu kişiler devamlı bir mücadele halindedir,hangisi mücadeleyi kazanırsa geçici olarak hakimiyet onun eline geçer.... |
||
|
||
| 1 (bir) | ||
|
||
| sayısını bilmiyorum. | ||