|
||
| DAL, BUDAK’tan ... Yolculuklarımda sahte bir benliğimden cayış görmüşsünüz, bakın buna katılırım: Başka kentlere en çok tuz basmak için gittiğim doğrudur, sulara ondandır açıldım, bulutların içinden beyhûde korkularla ondan geçtim, unutmayın ama: Her seferden her seferinde döndüm ve birkaç sokağa, birkaç odaya telâşlarımı kilitledim. Haritam darmış, sıkışıkmış, nüfusum tenhaymış: Hakkımda söylenenleri duydum ve hiçbir söze aldırmamayı an geldi öğrendim: Beni yargılayanları tanımasam da olur, imrenilesi bir manâ köprüsü kursalardı yaşarken, susarlardı: Doğru bir hayat var mıdır sanıyorsunuz, onu heyhat benim yanlışlarımdan çıkaramazsınız: Sonuma dayandımsa, bütün öğrendiklerimden tek bir bilgi durmuyor elimde avucumda, Şiir Sanatı ruhumda silinmez bir iz bıraktı ama: Şu fâni kubbenin altında benden birkaç hoş sedâ kaldığına kandım. Ağırlaştırıcı Sebepler Divanı Dramatik Şiirler V 1997 – 2003 75 shf. Altıkırkbeş Ilgın Sönmez |
||
|
||
| sizce geçmişinde kendini bulmak.. anlıkmıdır kişinin kendini kandırmasımıdır.. çünkü biraz sonra farklı bir atmosferde. bir farklı bakış açısıyla yoluna devam eder.. bir insan kendini böyle ne kadar uzun süre kandırır.. tüketmekmidir olanı...veya tükenmekmidir.. farkında olmadan.. tüketirken... | ||