|
||
| Zor durumların kurtarıcısıdır kopya. Sıfırdan 100e yükselmektir bence. Öğrencilik yıllarımda ben kopya çekmedim diyen birini daha tanımadım. Bir de kopyadan yakalanmak vardır. Sıfırdan -100 e düşmek. Bu eksi işareti bizim o andaki stresimiz ve ne olacağını bilmeden hoca bize ne yapacak diye beklemektir. O bekleyiş o stress , -100 limitine yaklaştıkça artan korku ve bozulan psikoloji. Peki siz hiç kopyadan yakalandınız mı. Yakalandığınız an neler hissettiniz. |
||
|
||
| Sabahtan akşama kadar çalıştığım matematik dersinin sınavı bugün yapıldı. Dersimi iyi çalışmanın rahatıyla matematik sınavına diğer arkadaşlarıma nazaran daha az heyecanlıydım. Heyecanlanmamak elde değildi çünkü bu hoca geçen sene 50 kişilik sınıftan 35ini büte bırakmıştı. O düşünceyle sınavdan 5 dakika önce matematik notlarımı kontrol ettiğimde anlamadığım bir yer vardı ve bu yerin sınavda çıkma ihtimali kendimce yüksekti. O anlamadığım yeri sınava girdiğim sıranın yanındaki kalorifere yazdım. Sınav kağıtları geldiğinde bir de baktım ki yazdığım cevabın sorusu!.. Hem de 40 puanlık. Doğal olarak çok sevindim! Herşey yolundaydı.. Ta ki sınav gözetmenlerinden biri farkedene kadar. Kopyayı farkettiğini farkettiğimde çok heyecanlandım. Gelip kaloriferin üzerindeki yazıları okumaya başladı. O okurken öyle bir sters yapıyordum ki belli etmemek elde değildi. O okurken hiçbirşeyden haberim yokmuş gibi diğer soruları çözmeye çalışıyordum ama bir türlü çözemiyorum.Kafa durmuştu.Okuduğmu anlayamıyordum hatta okuyamıyordum. Çok korkmuştum.Korkmamak elde değil işin ucunda okuldan 6 ay okuldan uzaklaştırma cezası vardı. Korktuğum başıma geldi.........  Gözetmen ders hocamızı çağırdı ve kulağına sessizce benim kopyadan bahsetti.İşte o an sanki üzerime bir kova su dökülmüş gibiydi. Hoca da başladı yazıyı okumaya.Okuduktan sonra kullağıma eğilip sessizce bunları sen mi yazdın dedi... O an beynim öyle bir allak bullak olmuştu ki ne diyeceğimi bilemedim. Derse girdiğim sınıfta bizden başka matematik sınavı yapan yoktu. Benim bu kopyayı çektiğim kesindi. Dürüst bir şekilde ben yaptım desem belki hoca bana kopya muamelesi yapmayacak düşüncesine kapıldım ve bu düşüncemi uyguladım. Hocaya eğilmesini söyledim ve kulağına sessizce BEN YAPTIM dedim. Hoca benden kağıdını bu haliyle masaya bırak ve sıfır al dedi. Kağıdımı bıraktım ve sıfırı aldım. Ne duyguydu ama. Hayatımın en heycanlı anlarından biriydi. |
||