|
||
| Aşkname - Prof. Dr. İskender Pala Kapı Yayınları Bütün İyi dilekler ve selamlarda sonra... Dilenciden sultana, köleden efendiye Hanım Hey!.. Sen ki mahabbet gülitanıma revnak bağışlayanım , efendimsin Sen ki arzum , emelim, hicranım ve elemimsin.. Ayrılığından dolayı yardım dilenmeye takatim yok senden kapında kendini kaybedenlere gıptayla geçen ömrümde bir takate de ihtiyacım kalmadı artık. Sevgili eşiğinde ölene değil sağ kalana şaşmak gerekir, der bir bilge ama ben senden uzakta, aşkınla hasta, ama aşk sayesinde sıhhatteyim. Araya bunca yılın hasreti girmişken bir gün seni görmeye dayanabilir miyim bilmem, ama her sabah seni görüyor ve yüzünden aldığı güzellik ile insan içine çıkıyor diye güneşe, eşiğini döne dolaşa senden nur çalıyor diye her akşam mehtaba bakıyorum, bilesin. ''Bugün nasılsın ey kainatın başı dönmüş yıldızı'' diyorum ona, hasbıhal ediyorum; ''Ne haldedir sevgilim, hoş mudur, sofaca mıdır, İstanbullar sultanı bugün?'' diye tekrar soruyorum. ''Hiç benim bulunduğum yerden daha kederli aleme doğdun mu sen; hiç akta altüst olmuş bencileyin fırkatzede üzerinde parladın mı?'' diye sitem ediyorum bazen.... Velhasıl günlerce ve gecelerce güneşlere ve aylara durmadan ve dinlenmeden seni soruyorum, hala bir haber alamayışımı şikayetle söylüyor, anlatıyorum. Senin beni unutma ihtimalini hatırlayıp çıldırıyorum bazı günler ve bazı geceler yüzünü eskisi gibi hayal edemeyeceğimden korkup kahroluyorum. Sonra tevbeler ediyorum. Seni unutma ihtimalini düşündüğüm için.... |
||