|
||
| Dokun! Şurdan kan çıkacak. Deneyemezsin. Kırmızıyı ilk senin yakanda görmedim ki! Çocuk sızlanmalarını yenilginin zaferi sayanlarla eşdeğer mi yüreğim. Dağ önündedir, yürüyemedin, dağ biter. Biten senin dağındır. Yoruldum dersen, gökyüzü gülümser, son nefesine dek maviyi özlersin "sonrası kalır"! Aşırı duyarlılıkların kıskacında, bileklerini kesmiş bir aşk görüntüsünün avuntusuyla yaşatılan dizi filmlerin yönetmeni değilim. Reddettim "gel gel" leri. Bu oyunda kağıt yok. Kağıttan küreklerle kafa kırmacalar ve kalplerin canhıraş lüleleri ne güzel sakız gibi çiğneyelim ağzımızda dizeleri de Hithcyok!. İki bacağım arasında ne var ki! Seni böyle korkutan, altı üstü bir merak... Bahçenizde derlenmiş çiçeklerin letafeti ile bir kaktüs arasında gidip gelmelere özgü intiharlar mektebinden mezun olmak üzere genç bakışlarınız. Annesiz büyüyen ağızlar, bazen taşı bile meme sanır! Küfre yatkındır ömürleri... Sizi yormayayım, ben bir deniz kurbağasıyım Yelda Karataş |
||