|
||
| için ağlarken yüzün gülebiliyor kulede sessizken konuşabiliyosun gözüne bakınca yüzünü gören insanlar var burda kule ve onlar |
||
|
||
| yolları açmak için insanalrı kırmak anlamsızdır..çünkü daha çok parça daha çok tıkanma demektir...hep. kış ertesi temizlenen dünya kuleye sızamasa... Çünkü sanki puslu havalardaymış suç gibi yapılmasına dayanılamaz. |
||
|
||
| dün akşam uyku aralarımda kabuslar gördüm olmaması gerekenler vardı oldular ve ben korktum hemde deli gibi ne kule koruyabildi beni onlardan ne de gözlerime çöreklenen uykum neden varsın kule beni benden beni korkularımdan koruyamayacaksan.. noolur bitsin benim bu limansız serüvenim.. kule odalarındayım içindeyim hadi biraz ben olda gör halimi.. üfff saçmaladım... |
||
|
||
| bir ara bir kitabı çekip almak için duvarların içmaddesine sıkışmış...sırtımızı dönmek zorunda kaldık da aya... sandık bir daha göremeyeceğiz...içimizi kavurdu korku...hep görmek istemekten korktuk..gözlerimizi asmamız gerektiğini düşündük... düşüdük ...düşündük ama ay içimizden geceye karışıyor artık gibi geldi... iyice korktuk.. sıkıntı..neden cümlelerin yüklemine gelince sıra o gerekli huzur duyulmaz...neden varlar ki öyleyse. |
||
|
||
odanın bi köşesi..aslında masa köşede, ondan..yoksa sinmedim daha köşeye (sinmek ne demek bilmiyom..tahminimce uyması gerek  )elimde bi kitap..aslında tutuşturdular yoksa meraklı değilim.. ve aldığım bir nefes..onu da ben istemeden.. 
|
||
|
||
ay küçüldüğünde ve sanki göğün kalbinden sızan ak ışıklı bir yara şekline büründüğünde [/color][/size][/font]
cebimizde saklı ışıltılı tüyü çıkartıp geceye tutuyoruz. herşey aynasından kurtulup öz yüzünün kıvancıyla görülmeye başlıyor. yaşam katliamsal yazgısında tutuklanıp alan soluklanmanın ezgili kendini açışına dönüşüyor. bir süredir bize eşlik eden ışık, nefes gibi yoldaş. kule tuhaf çok- hiç görülmemiş kapılar açıyor. |
||
|
||
| fildişi kulelerdeydim,tepeden bakardım onun sayesinde..hiç bitmeyecek bir rüyaydı derdim...aslında kulelerinde önemi yoktu,o vardı ya...sonra...sonra...ne sonrası? önce...aşıktım,deliler gibi..şimdi? söyledim ya,aşıktım deliler gibi...aşıktım..anlamadım? çok kolay,bir daha anlatayım...zaman durmuş,artık,öncesi,sonrası,şimdisi olabilir mi? |
||
|
||
| kulede yalnız olmanın ya da başkalarının olduğunun bilincinde olmanın bu kadar fark yaratabilmesi ilginç.. beklenti içinde olduğunda insan, kendine bile çaktırmadan duruşunu dikleştiriyor. rahat bir pozisyon.. dakikaları saymayarak yatakta uzanıyorum. geniş camlı pencere yatağın tam karşısına denk düşüyor. rastgele bi manzaraya bakıyorum.. kalkıp günlük işler de yapıyor olabilirdim. farkı anlamadan. sakın kapı çalmasınn. sakın. |
||
|
||
| sanki asırlardır kimse gelmemiş bu kuleye..dönerek çıkılan ahşap merdivenler yosun tutmuş,bazılarının çivisi çıkmış...bir zamanlar şen kahkahaların atıldığı yer burası değil sanki..sanki o itiraflar burada hiç yapılmamış,o acılar hiç anlatılmamış...o fildişi kule değil sanki burası.. | ||
|
||
| kule yeniden karşımda..çevresine bakıyorum..değişmeler var dış boyası yeni..ben..bende yeniyim zaten..birşeylere baştan başlamaya geldim.. eskinin üzerine yeniyi katıp yeni bir ben olacağım şimdi.. odam hazır yine.. işte kule.. ceren döndü.. şimdi çevreyi dolaşma zamanı.. odadan çıkar.. |
||
|
||
| çıkar eskiyi arar bulamaz aynaya bakar ordaki zaten ne zamandır yabancı ben en iyisi gözlerimi kapamaya devam edeyim birileri bişeyler çalar kapımı |
||
|
||
| gözlerim kör dolaşmışım yok burası bende yokum ki zaten ne ben eskiyim ne burası vazgeçmeli yeni benle eskiye dönmekten neden döneyim ki ben yeni beni seçtim sadece bir maceraydı aradığım maceradan şimdi vazgeçtim ve sanırım yenildim güle güle kule sanırım kapına vurulmayan kilidi ben vuruyorum şimdi bana açılmıştı benden sonra macera arayanlara açılmaz umarım heves bu ve kursakta rahatsız edici bi şekilde kalabiliyor.. ne yazdım ben kule nerde asıl ben nerdeyim sanırım burası yeni ben ve yeni bir bahçe... 
|
||
|
||
| Yükseklik korkum var | ||
|
||
| " Bir gün, Herkes kendi bahçesine, derlerse.. Hazır mısınız. " |
||
|
||
| zaten herkesin kendi bahçesi burası herkes bi diğerinin bahçesine kendince ve bahçe sahibince konuk oluyor hiçbir yer hiç kimsenin değil bu olumsuzluklar olumlu yapar mı cümlemi yada kaç olumsuzluktan bi olumluluk doğar bilmem sonuçta bahçene gitmene gerek yok zaten bahçendesin |
||