|
||
| madem öle hemen evleniim bende..tek korkum,aşkı bitirio diolardı da.. | ||
|
||
| Evlilik aski öldürürmüs...Sanki evlilik olmasa ask sonsuza kadar sürecekmis gibi...Ölene kadar süren asklar görmedim simdiye kadar ,ama ölene kadar süren evlilikler cok gördüm... Evlilik olmasa da ask biter, ama ask olmasa da evlilikler sürer,askin yerini sevgi alir, dostluk alir. Yillari birlikte devirirsin,kücücük bir hareketinden ne halde oldugunu anlarsin,bir yeri agrisa ondan cok senin canin yanar,canini canin bilirsin.Aynisini o da hisseder,bir sey istersin, sen unutursun ama o unutmaz,hastaysan ilac saatini sen unutursun ama o unutmaz,gece calismasi gerekiyorsa uykusuzlugu degil,seni düsünür,korkarmisin diye.... Ben evlilige inaniyorum ve evli olmayanlarin da evlilik hakkinda nasil bu kadar emin yorum yaptiklarina sasiyorum 
|
||
|
||
Ben evlilige inaniyorum ve evli olmayanlarin da evlilik hakkinda nasil bu kadar emin yorum yaptiklarina sasiyorum evlilerin kavglarını görüyorlardır, canımlar nerde kaldı diyorlardır. 
|
||
|
||
| kavga hayata dair,evlilige degil sadece,asik olanlar hic kavga etmiyor mu? simdi benim yüzümden evlilik karari almiyor mu bazi üyler :Pvebali boynuma kalacak sabir ben daha fazla konusmuyorum,hadi bana eyvallah
|
||
|
||
| bana bitmeyen bir tek şey söyle söyle, sonsuza inanayım geleceksin, belki çok seveceksin zamanı gelince gideceksin bir keşkeye daha yer yok kalbimde birlikte ölecek miyiz? herşey biter, aşk da. evlilik aşkı öldürür evet. Çünkü iki insanın bir arada uzun yıllar yaşaması başlıbaşına bi mucize. Yıllarca hergün aynı yemeği yemekten bıkmaz mı insan? aynı giysiyi giymekten yada aynı yüzü görmekten? |
||
|
||
Alıntı Yıllarca hergün aynı yemeği yemekten bıkmaz mı insan? aynı giysiyi giymekten yada aynı yüzü görmekten? Bu sayılanlar insanın ilkel ihtiyaçlarının karşılığıdır...ama evlilik bu kadar basit temeller üzerine kurulmaz. Hazzların en büyüğü ruhsal hazdır. Aynı tanrıya bir ömür inanmaktan bıkılmadığı gibi eş diye tanımladığın kişiyle de bir ömür birlikte olmak insanı bıktırmaz... Ruhuyla bütünleştiğin ve artık aşkın çok daha aşkın bir hale geldiği evlilik kurumu, bir artı birin ikiden çok daha fazla ettiği bir kurumdur... |
||
|
||
| Etkileyici bir sunuş. | ||
|
||
Alıntı Yıllarca hergün aynı yemeği yemekten bıkmaz mı insan? aynı giysiyi giymekten yada aynı yüzü görmekten? Bu sayılanlar insanın ilkel ihtiyaçlarının karşılığıdır...ama evlilik bu kadar basit temeller üzerine kurulmaz. Hazzların en büyüğü ruhsal hazdır. Aynı tanrıya bir ömür inanmaktan bıkılmadığı gibi eş diye tanımladığın kişiyle de bir ömür birlikte olmak insanı bıktırmaz... Ruhuyla bütünleştiğin ve artık aşkın çok daha aşkın bir hale geldiği evlilik kurumu, bir artı birin ikiden çok daha fazla ettiği bir kurumdur... sayın kelime ruhsal haz neyse işte onun en büyük ve önemli bir haz olduğunu, diğer hazların ilkel olduğunu ve dolayısıyla yanlış olduğunu söylüyorsunuz yanılmıyorsam. iyide herkes sizin gibi hazzetmek zorunda değilki. birde bu haz büyüktür, bu haz küçüktür , ilkeldir felan gibilerinden tanımlamalar ne derece doğru ki? bence evlilik ihtiyaçlarımızı karşılıklı olarak karşıladığımız reel bir alış veriş kurumu sadece. neslin devamı için herşey! Şimdi insan eşine mecnun gibi hisler beslese nola, beslemese nola. ama beslemek iyiyidir, huzur verir mutlu eder insanı çünki. bide ilkel değil
|
||
|
||
| Kimse eşine mecnun gibi hisler beslemez. Ulaşılmış birşeyin kıymeti kalmadığı gibi. Mecnun ile Leyla evlenselerdi aşk kalır mıydı ki ?
|
||
|
||
söylemek istediğim şey şu! eşimize mecnun gibi hisler hissetmemiz gerekiyor diye birşey yok! mecnun gibi hisetmidiğin şeyin değeri olmaz diye de bir şey yok! ben eşime aşık değilim ama hayatımın tam merkezinde o. ama bende bir bireyim, kendim olabilmeliyim gerektiği kadar. |
||
|
||
kavga hayata dair,evlilige degil sadece,asik olanlar hic kavga etmiyor mu? okuyan hemen tav oluyorsa, davul dövdüklerimiz var, duvarlar dinliyor.simdi benim yüzümden evlilik karari almiyor mu bazi üyler :Pvebali boynuma kalacak sabir ben daha fazla konusmuyorum,hadi bana eyvallah aşık olunduğunda aynı çatı altında olmak gerekmiyor. ama evlenildiğinde, bir arada oluyorsun, canım iş yapmak istemiyorlarda, sorumluluklar aksıyor aksadığı yerde biri diğerini sırtlaması gerekiyor. kimse kimseyi sırtlamadan aşk yaşamak, kavga nerden çıksınki. ama sevilirse sevene sevdiğinin dikeni gül gelir. sevmeyi başarabilmek ve katlanabilmek bu uğurda her cefaya. Ama çoğunluk katlanmayı enayilik olarak gördükçe sevemiyoruz birbirimizi ölesiye.kopuyoruz. ...
Yıllarca hergün aynı yemeği yemekten bıkmaz mı insan? aynı giysiyi giymekten yada aynı yüzü görmekten? yemeği yaparkende sevgi katınca lezzeti başka olur derler. sevgisiz bir yemek yemektense aç kalmayı tercih ederim. |
||
|
||
| Aşkı öldüren evlilik değil ki zamandır. Çünkü aşkın belli bir süresi vardır. Muhakkak biter. Ha şu olur ki ; başka şekillere dönüşür ama o ilk heyecan asla kalmaz . Sevgi o aşkın çocuğu olabiliyorsa ve büyütülebiliyorsa güzellikler içinde o iki kişi tarafından asıl önemli olan budur . |
||
|
||
Sevgi o aşkın çocuğu olabiliyorsa ve büyütülebiliyorsa güzellikler içinde  öldürmekte, can verip büyütmekte sen ile bende.peki sorun? |
||
|
||
evlilik bir kurumdur ve bu bakımdan bir zorunluluk... aşk ise deliliktir. Evlilik ile alakası yoktur. Aşk imkansızı ister evlilk ise mümkün olanı. 
|
||
|
||
| Aşk ve evlilik müessesi hakkında yaşadığımız yaman çelişkinin göstergesidir bu başlık bir yerde.. Aşka faklı anlamlar yüklüyoruz,aşk ulaşılması güç olana duyulan histir,aşk varsa mecnun yoktur yalnız leyla vardır,ulaşıldığında anlamını yitirir,onunda sıradan,hataları olan susayan, acıkan,huysuzluk yapan,kızan, köpüren,çekilmeyen yönlerinin olduğunu farkederiz ve aslında benim aşık olduğum bu şahıs değildi deriz...Aşk her daim aranmak ister,keşfedidiğinde sona erer... Evlilik yalnızca şu çekilmez dünyayı birlikte paylaşarak çekilir hale getirmeye çalıştığımız bir kurum,aynı yöne bakan,beraber ağlayan, beraber gülen,beraberce bir nesil dünyaya getiren iki insanın birlikteliğidir o kadar.... O sebeple tanrı sevgisi ulaşılmaz oluşundan bitmeyecek ve her daim artabilecek bir duygudur,ruhsal hazzı bizim gibi sıradan olana insanlardan beklemek,abesle iştigaldir ve sonu hüsrandır.Hatalarını kusurlarını gördüğümüz ve elde ettiğimiz bir insana duyduğumuz his bitecektir bu kaçınılmaz bir sondur,Evliliğe bu nazar la baktığımızda daha mutlu olacağımıza inanıyorum... |
||