|
||
| LİMANDAKİ SON GECE VAPURU BU limandaki son gece vapuru bu düşlere giden denizde hadi kalkıyor yolcular kalmasın insan suretinin şekline giren gizemli bulutların yağmur yağdırdığı şehrin yolcuları kalmasın tanrıya küskün bu şehrin insanları hiçbirinin dualarını kabul görmeyen tanrıya bazıları şüphe etmekte onun varlığında bazıları hala dua etmekte güller siyah açılıyor evler siyah yollar siyah her taraf matemin egemenliğinde kuşlar yas tutmakta rüzgarın sesinde ayrılık nakaratta gazeteler herzamanki gibi bembayaz son beş dakika yolcular kalmasın burada yaşayanlar birbirlerinden habersiz aynı sözleri yazıyorlar kağıtlara gözyaşlarını döküyorlar aynı kimseler için birbirlerini tanımazlar ama aynı kavga için kavgaları aynı umutları var aynı acıları yaşıyorlar ağızlarında yine aynı küfür herkes kardeş bu şehirde krallar ve dilenciler bir sofrada oturur aynı sokağın kaldırımlarını birlikte sayarlar sitemler hep geceye güneşi çaldığında yıldızların ışıklarından teselli ararlar aya olan kırgınlıklarından yada vazgeçemediklerinden masallar bir garip rapunzel saçlarından olmuş kendilerini öldürmekten cinayetten herkes sabıkalı ama son omuz melekleri günah yazmıyor kimseye hey sen ilk defamı bu şehre gidiyorsun bak martılar göründü yani bileceğin bir sigara içimlik vaktimiz kaldı ya yeni yürekler yada yüreklerini unutmuş şehrin insanları uykularını çaldırmışlar gündüze hep çocuk olmak isterler keşkeleri olmayan isteklerinin de almakla yetinip yerine getirilebileceğini bildikleri için ağlıyorum su veren yok keşkeler dünyadan ağır yaşamak keşkelerden ya bu vapura binecektin yada üstü kapalı küçük sandala sonunda göründü şehir solgun yüzler görüyorum her yüzde kendini herkes ben sanki bu şehirde kimsenin görmediği mutlaka yaşadığı bu şehir yalnızlık şehri evet yalnızlık gözlerini kapa düşün yüzünü hatırlayamıyorsan sen şu an bu şehirdesin Kaynak: Murat Demirci'nin Susma Hakkımı Kullanıyorum adlı kitabından |
||
|
||
| güzel yazmış soyadaşım | ||
|
||
Soydaşın dayım olur Soydaşım 
|
||