|
||
| suan etrafi dagitmak-elime gecen herseyi parcalamak-etrafimdakileri kirmak yanliz kalmak istiyorum-ancak kendi yanlizligimdan da korkuyorum... | ||
|
||
| marcos sen sanırım kendini kendine ispatlamamışsın/tanıtamamışsın. biraz kendine dön bence. kendine fedakarlık yap biraz da  felsefen şu olmalı: herşey için yaşasın kendim  ...... |
||
|
||
| Ben kendimle cok eskiden tanistim dostum...ama hicbirsey icin ben varim cunku hicbirseyim benim herseyim. | ||
|
||
| içine atma ama... kıracağın varsa kır. | ||
|
||
| Birikenlerin patlama noktasına ulaşması çok doğal; peki sonrası? Yani evet taştın kendinden, dayanamadın ve patladın; sonra hrşey eski haline mi dönecek? |
||
|
||
| İnsan ölünce çürür saprofitler tarafından ayrıştırılır ve bu fiziksel değil, geri dönüşümsüz bir kimyasal reaksiyondur. Psikolojimiz kimyasal değişimlere açıkmı? |
||
|
||
| Taşacak kadar dolduğunda taşmak, yeniden dolabileceğin boşluğu sağlıyor,eğer o an kenidini bir şekilde dışa vurmazsan kendi içinde çatlıyorsun resmen ve bence o an içinde sıkışanı dışarı salacak bir yöntem bulmak zorunda insan. | ||
|
||
| Edward Munch'un ünlü çığlığı... | ||
|
||
| konuyla alakasız ama denizin kanı yeşil olmalı
|
||
|
||
| denize oksijeni, besini yosunlar taşır. ölür deniz bağrından söktüğünde yosunu.. |
||
|
||
| ciğeri desek mi
|
||