|
||
| I. önce kelimeler terketti kocaman bir boşluğu kapatır oldu dudaklarım şimdi peltek bir yalnızlık anlaşılır bir suskunluk tadıyor dilim bir kıyı kenti gibi yaşamak istiyordum kıyıda bir kent gibi yaşamak düştü avuçlarıma hep eksik yağdı yağmurlar yüzümü ıslatmak gözyaşlarıma düştü aksanı bozuk çiçek demetlerinden umduğum medet ellerimden kora düştü ya bir devrik cümle gibi yanlış anlaşılmaya müsait yaşadım ya bir dipnot gibi hep çizgi altında kaldı hayatım kanamalı yara olup sızdı içime gün eksik kalmış düş ortalarına uyandırıldım kalabalıkta yitik çocuk endişesiyle arayışın tedirginliği büyüttü gözlerimi kirpiklerimde bulutların en karası değdirdim ve bir şimşeğin alazında tutuştu dünya yüreğimde intihar resimleri bittim ve gittim kibritçi kız’dan ödünç alınmış masalın son sayfası gibi kapandı gözlerim II. önce kelimeler terketti silinmiş bir sözlüğün yazısız yaprakları gibi yazgısız açıldı günler anlam boşluğunda vurulmuş bir kartal gibi kanat çırpamadan düşüvermeler toprağa böyle başladı önce kelimeler terketti güneş ay ve yıldızlar konacak gökyüzü içimde mevsimler dönenecek yeryüzü bulamadığı için acı umuda yenilmişliğinden umut halsiz kalmışlığından gitti aşk kendine yer bulamadığından vuslat bulunamayan o yerde gereksiz kaldığından... o gitti onlar gitti en kalabalık kafileydin itiraf edeyim “sen” gitti gidişler bir esmer hüzündü kurşuna çevirdi geceyi tenimde şehrin lekeleriyle bir mezar derinliğinde ölümsüz suskunluklar bıraktı ardında |
||
|
||
| intihar resimleri çizdi ÖnCe gözlerim!... SoNRaaa aldı eline ve yırttı attı hepsini tek tek yüreğim.................... |
||
|
||
| duwarlarıma kan öksürdüm... yalanladım tüm sabotelerini... seni içimden intihar ettim.. ..şimdi katil benim! |
||
|
||
| ecel ile intihar arasındakı fark mı.. zamansız gelir , son bır sozu soyleyemeden , son bır dudagı opmeden, son bır gulusu goremeden alıp goturur...huzursuzsundur , yapabılecegın , yapmak ıstedıklerın vardır yapamadan goturur senı tanrının bahcesıne... intihar ; hayatın neresinden donersen kardır dersın... turlu sekıllerı vardır... benım su an yapamadıgım mı? .) onu mu anlatım. anlatalım.. mektup yazmayı unutmussundur.. bileğine jiletını dayarsın ve hıc dusunmeden akıtırsın acıyı, kokusuyla yavas yavas sarhos olursun..kanlı ellerınle bır ıntıhar mektubu yazarsın..ellerın tıtrer, gozlerın gormez, usursun olumun senı yavas yavas ele gecırmesıyle... yapabıleceklerını yapmıssındır , huzurlusundur , keske demezsın, sondur senın ıcın huzurlu bır sondur...gıdersın tanrının arka bahcesıne..cekmişsındir onun sundugu bu hayata siktiri.. |
||
|
||
| sosyal, siyasal, sınıfsal, fiziki, biyolojik... intihar ...iyisi var kötüsü varseç seç al | ||
|
||
en hayırlısından bir yalnızlık 
|
||
|
||
| yağmurlar bekliyorum...yağmurlarım yakın.. son kez eminonunde ıslanacağım saganak yagmurlarda.... ve uskudarın minarelerinden seyredeceğim guneşin batışını,,..... çizdim hayatımın son karesini... mudahil olacağım kaderime... son kez ıslanacağım sağanak yağmurlarda... bir kuş olacağım sonra...yuksek dağların tepesinden ıslak toprağa uçacağım.... |
||
|
||
| uçmak düşmeyi göze almaktır we bu yüzden kaçıyorum göklerimden... bir can hawli ile karantina altına alıyorum hüznümü we sonra sonra d(üşüyorum)... |
||
|
||
| uslu kanatlarım delirmiş çırpınmaktan yorulmuş en yorgun anımda tam uçmaktan vazgeçmişken zirvede bırakmışken kendimi rüzgara kaçırma bu anı durma çek resmimi... |
||