|
||
| İçindeki çocuğa sıkı sıkı tutun,o senin en büyük hazinen... desem tek bir ihtimal vardır,o da hafıza kaybı sonucu saçmalıyor oluşum.. Bazı aşırı iyimserler için hayati olan bu cümle saçma bir çocuk taklidi,acıdan geberenlerin yüzüne saçma bir neşeyi küfür gibi savurmanın adi bir özrü..belki olabilir.Sonuçta bir tür salaklığın diğer adı gibi geliyor şu an için bana. Bazı psikoloji uzmanlarından -psikiyatristlerle ,psikologları tek bir ülkü etrafında birleştirdim. :rolleyes: - olgunlaşamamanın cinsel olgunsuzluğun sonucu bir tür gerizekalılık hali olduğunu elbette kibarcasını zaten sakız gibi çiğnenmeye elverişliliği ile iştah açan aşırı şuurluluğumuzun ilgisi sonucu zaten duymuşuzdur. Ancak çocukluğunu korumanın,çocuk ruhu taşımanın bir yolu daha vardır. Çocukken aşırı hassas ruhları çocukluğunu aşan insanlar vurulduğunda o vuruldukları zaman dilimine takılır ve büyüyemezler .Arada geçen yıllar şeklen toplam hayata yansımalarını olgunlaştırsa da ruhsal olarak hayatı deneyimleyemediklerinden içleri ve dışları arasında derin bir uçurum oluşur ve bir tür hortlamış çocuk cesedi olarak hayat denen tuhaflıkta insanlığın arasına arada bir karışıp bize şöyle bir görünürler.Bazen toprlayamadıkalrı cümlelerde,aniden beliren çocuk simalı neşelerinde ve nerede olduklarını şaşırmış gibi panikleyen bakışlarında şayet duyarlıysak ancak onları farkedebiliriz ama ulaşamayız.Çünkü derinde gömülü sesleri bize gerçekte hiç ulaşmaz ancak uzak bir yansıması. Kısaca onların çocuksuluğu,acı ve derin intiharın bir tür tabutudur ve üzerlerinden hiç atamadıkları birbirine yanlış kaynamış zamanların dehşet içindeki yanetkileri itibariyle çocuksu gülümsemeleri gerçekte bir ruh yırtılmasıdır. |
||
|
||
| Bu dediğinin psikiyatrideki anlatımı -takılma- ya da bazen -regresyon- şeklindedir. Kişisel gelişim basamaklarından birinde primer olan ihtiyaçlar herhangi bir biçimde karşılanamadıysa kişi bu dönemin doyumuna ulaşamaz ve o döneme takılı kalır. Eksik kalan ihtiyacı yaşamı boyunca arar hale gelir... | ||
|
||
| Takılma ..güzel bir isim.Büyüklerin evreninde ölü-burası önemli- bir çocuk ruhu taşıyan yetişkinin durumu için gerçekten uygun.Bir tür iç-karadelik tarafından yetişkinleşen kişilik özelliklerinizin geri yutulup ,zamanı acıtacak biçimde geri sarmak. Tedavisi güç müdür peki ve kişilik biçimine dönüşebilir mi sorunluluk halinden? 
|
||
|
||
| Yok psikanalitik tedaviyle düzelebilir. Ancak sorun şurada sosyal yaşama çok yansımadığı ya da kişinin içgörüsünün iyi olmadığı durumlarda bu tür bir problem için pek yardım aranmaz; yani sorunlarının temelini bu tür bir olguya dayandırmaz... Bunun fizyolojik kabul edilen biçimleride vardır, bunlar daha çok regresyon yani gerileme biçiminde olur: Örneğin hasta olunduğunda ilgi ve şefkate ihtiyaç duyulması çok bilinen ve duruma bağlı fizyolojik bir regresyon örneğidir. Burada geri dönüş oral döneme olmuştur, yani ilginin yoğun beklentisi içinde olunan döneme... |
||
|
||
| Çok güzel bir konuyu çok güzel yorumlamışsınız, sizi kutluyorum. | ||
|
||
| Burada takılma ve gerilemeninde farkını belirlemek önemli; takılmada kişi tüm yaşamı boyunca bu eksikliğin doyumunu araken; gerilemede anksiyete yaratabilecek herhangi bir durumda o döneme kaçış vardır. Ayrıca kişisel gelişim basamağı gereksinimlerinin aşırı doyuma ulaşması da kişinin o dönemde yaşadığı hazdan kopamamsına neden olabiliyor... |
||
|
||
Alıntı Burada takılma ve gerilemeninde farkını belirlemek önemli; takılmada kişi tüm yaşamı boyunca bu eksikliğin doyumunu araken; gerilemede anksiyete yaratabilecek herhangi bir durumda o döneme kaçış vardır. eiwalla anarres bundan daha iyi bir açıklama zor olurdu zannımca
Ayrıca kişisel gelişim basamağı gereksinimlerinin aşırı doyuma ulaşması da kişinin o dönemde yaşadığı hazdan kopamamsına neden olabiliyor... |
||
|
||
Eyw...  elimden geldiğince...
|
||