|
||
| akın var akın GÜNEŞ'e akın |
||
|
||
| ölüyor işte bir yiğit ona annesi tadında bir gülüş verin |
||
|
||
| yürüyor özgürlüğe sevdalı yiğitler yürüyorlar ölümleriyle yaşamı varetmeye... |
||
|
||
| düşen bizdendir... kalan bizden... yaralı bir an... ahh hhh gömememek seni vurulduğun yere bile... |
||
|
||
| yaralı olan bedeniyle dayar sırtını bir kayaya umrunda değildir ölüm halkına güneşine doyamadan gittiğine yanar bir yiğit... |
||
|
||
| o yiğit elleri nasır yüreği sewda sözü kirlenmeyen yemin |
||
|
||
| nasırlaşmış elleriyle sıkıca sarar toprağı biraz öfekeli biraz,bir kinli ama gözleri yaşam yüklü haykırır özgürlük türküsünü gökyüzüne... |
||
|
||
| gök yüzü parçalara bölünmüş yabancı.. türküsü sewda yüklü bir bulut... onun ki keşkesiz tek yaşam.. ölümden muaftır kendisi |
||
|
||
| öüm yoktur yüreğinde ölümle ölümsüzlüğü yaratan destansı yiğitlerdir onlar... |
||
|
||
| gittiler... güzel insanlar güzel atlara binip gittiler.. şimdi aşk da.. ölüm de.. ..beş para etmez! |
||
|
||
| aşk değilmiydi özgürlüğe koşturan onları ülke aşkı halk aşkı güneş aşkı ve aşk değilmiydi ölüme meydan okutan esmer çocuklara... |
||
|
||
| esmer tenli çocuklar kurşunlar önünde.. yine de hayata sewgi sunağı taşıyorlar her kışın bedelini.. ..bir eylül ödese de! |
||
|
||
| öbek öbek alevler sardı etraflarını karabasan misali ölüm sardı dört bir yanlarını yinede dönüp bakmadılar arkalarına yürüdüler üstüne üstüne.... |
||
|
||
| biraz yalnız biraz öfkeli biraz sensiz ama her şeye inat umut yüklü............... |
||
|
||
| haykırış içten fakat asla kilitli değil sesi kulaklarımda yankılanan duyumsadığım şiirin en can alıcı nefesi işte bu!!! |
||