|
||
| Merak ettiğim şey şu : Genellikle 15-20 yaş arası kız yada erkekler yaşça kendilerinden büyük kişilerden hoşlanıyorlar.Onların bakışlarına, zekalarına hayran kalıyorlar.Onların her yaptığını seviyorlar.Daha doğrusu aşık oluyorlar.Bu kişiliğin oluşması için bir evre midir? Ya da bu durum geçici midir? Bu durum sonucunda 15-20 yaş arası gençlerde gerçeği anlayınca ne gibi problemler ortaya çıkar? Veya bir problem ortaya çıkar mı? Bu kişileri unutmak kolay olur mu? Bu durum hakkında fikirleri olanların düşüncelerini bekliyorum... Teşekkürler... Baya bi soru sordum ben de ama .idare edin |
||
|
||
| adamım bu çok zor bi soru olmuş ya.....Aktif toplum ve pasif birey sana neyi ifade ediyor diyecem..Çünkü millet başlar birazdan yaşam tecrübelri aktarmaya her şeye oldğu gibi bunada bi kulp bulurlar... | ||
|
||
| ben birinci sınıfa giderken dördüncü sınıfa giden bir kıza aşık olmuştum hiç açılamamıştım... 
|
||
|
||
| nu aktif toplum, pasif birey ilişkisini anlayamadım. | ||
|
||
| Bütün 15/20 yaşındaki kızlar için böyle bir yargıyla hareket etmek bilimsel olur mu acaba? Tüm cinsiyetler için geçerli olan bir yargıdan söz edebiliriz belki, o da kişinin kendisinden büyük , ne istediğini bilen, kararlı, güven aşılayan insanlara olan hayranlığı. Böylece kendi başına alması gereken kararları kendisi adına alacak bir kişiyle birlikte olmanın rahatlığı ve tembelliği bizi gerginlikten uzaklaştıracaktır. Hem hayranlık hem de cinsellik birleşince, merak edilen her şeyi sorabileceğiniz ve tüm soruların yanıtlarını bilen biriyle olmayı istemez misiniz? Üstelik size nasıl davranacağını bildiğini bildiğiniz, eğer bir cinsellik yaşanacaksa başkalarıyla yaşadığı deneyimler nedeniyle sizi kendi yaşıtlarınızın acemiliği ile yıpratmayacak bir kişi daha cazip değil mi? Olgunluk her yaşta çok kişi tarafında tercih edilebilir. Tersini düşünelim, 15/20 yaşında bir erkek çocuğa 30 yaşında bir kadınla birlikte olmasını önerseniz reddedebilir mi? |
||
|
||
| ben bu olayı geçici olarak düşünüyorum. bildiğim kadarıyla kişiliğin oluşması için bu evre gerekliymiş. ama ne kadar bilmsel orasını bilmiyorum. | ||
|
||
| Aslında tüm davranışlarımız üremenin keşfine yönelik. Bunu kendimizden büyük ya da küçük biriyle yapmamızın fazla bir önemi yok. Koşullar hangisini öne çıkarıyorsa ona yöneliyoruz. Örneğin komşunun kendinden büyük bir kadın olması ya da kendinden küçük bir kızının olması ya da her ikisinin birden olması gibi |
||