|
||
| Aslında SIFIR FORUM ülkemizin özeti. Farklı insanlar, farklı fikirleriyle bir ortamda kendi doğrusunu birbirine dikte ettirmeye çalışıyor. Herbirimiz dünyanın merkezindeyiz, herşeyin bizim durduğumuz noktaya göre şekillenmesini istiyoruz; ''çünkü beeen en doğrusunu biliyorum'', ''ben var ya, ben herşeyi bilirim'', ''çekilin beeen geliyorum''... İşte bu noktada bir fren yapıp, farklılıkları görüp, o farklılıkların nedenlerini anlamaya çalışalım. Kendi bilgilerimizi o farklılıkların içine monte edelim. Evet, belki işin zor tarafı bu, çünkü bunu anlamaya başladığın andan itibaren dünyayı ve sorunlarını çözmek için daha çok çaba harcamak, mücadele etmek gerekiyor... Oysa şimdi, ''hayır kardeşim sen yalnışsın, bilmiyorsun gibi şeylerle suçu karşımızdaki insanlara atıp, işin içinden çıkmaya çalışıyoruz. İşin kolayı bu... Kendi kendimizi eleştirip, benmerkezcilikten kurtulalım mı? Veya küçük dünyamızla başbaşa kalalım mı?... |
||
|
||
| çıkacam ama kısaca bir öz eleştiri verebilirim...yarın daha kapsamlı olabilir binlerce yıllık erkek egemenlikli bir anlayışın hala izleri var içimde...atmak istediğim halde beni zorluyor...sistemin içinde barışık bir şekilde yaşadım...ve şimdi tüm hücrelerimde...kendimi yenilemek için sistem gibi çalışan ama benim farketmediğim alternatif arayışlara girdim...anlıyorum ki hücrelerime kadar bana empoze edilen onların beni ile donatılmışım...şimdi onla bunun sawaşımını weriyorum...alıngan özelliklerim gelişmiş bu dönem...ben buna abartılı çocuk kişiliği adını koydum...bunun da üstesinden gelmeye çalışıyorum...doğrularımı ise kimseye dayatma gibi bir kaygım olmadığına inanmakla birlikte boyle bir izlenim arkadaşlarım tarafından fark edilirse uyarılarını dikkate alırım...ama soyle bir şeyde var...dayatılanıda almam..uslup benim için onemli...saygılar. |
||
|
||
| güzel öz eleştiri deliçocuk | ||
|
||
| Ce.... deliçocuk, bu konuyu yazarken, aklımdan ilk cevap verebilecek iki kişi geçirdim, birisi sendin... çünkü kendinle barışıksın... |
||
|
||
| baba ne diyosun bak bu kaypak sistemi benliğimde paralamazsam serefsizim...sağol baba teşekkür ediyorum...tam olarak belki değilim bunu biliyorum..ama bu acı bile olsa(sistemle benlik içi kavga acı çekmeden olmuyor çünkü....niçe nin..bir yıldız doğurmak isteyen kendi içinde kaosunu yaşamalıdır sözü uygur düşer)mutlulukları yaşamı anlamlaştırması kadar hoş bişey yok | ||
|
||
| bazıları beşici vitezde frene basar ve kaza yapar çünkü öyle tozu dumana katmıştır ki ne kendini görebilir bu dumanda ne de karşısındakini eeeeee biraz yavaş gitmeli insan canım dimi yani ve nerde duracağını bilmeli... |
||
|
||
| kendimiz eleştirmek mi birgün geç aynanın karşısına ve düşün. En haklı olduğun bir konu hakkında dakikalarca düşün göreceksin ki sen haksız duruma düşeceksin. Bu da sana belki şimdi bir karamsarlık verir ama emin ol ki o senin ışığın olacak. Hatta yüzüne tükür. Tükür ki o kirin çıksın yada şöyle yap ağla...ağla...ağla çünkü hiçbir yüz gözyaşı ile sulanmış bir yüz kadar temiz değil ve hiçbir ruh kendini törpüleyen( eleştiren) bir ruh kadar rahat olmaz. İnan bana... | ||
|
||
| İnsanoğlu doğduğu andan itibaren ben merkezci bir yapıya sahiptir.Çocukluğumuzu bir düşünelim 3 yaşından itibaren başlıyoruz "bana ne o benim oyuncağım...","o benim babam veya annem..." vs.Yaş ilerledikçe insanlarla bir hayatı paylaşmaya çalışıyoruz ama yine de bencil davranarak.. Hayatta yaşamaya devam ederken paylaşmanın güzel olduğunu farkediyoruz ama içimizdeki benliğimize söz geçiremiyoruz.Şimdi ise öyle bir dünyada yaşıyoruz ki hep benim hep benim olsun da başka kimsenin olmasın dediğimiz.İnsanların kendi evlatlarını düşündükleri gibi fakiri mazlumu düşünmediği bir dünya da yaşıyoruz.Neden çevremizdekileri araştırıp onlara da el uzatıp ekmeğimizin yarısını paylaşmıyoruz.Hep klasik türk sinemalarında izleriz; "bir çocuk açtır bir ekmek bulur ve gözünün içine bakıpta bana da verse diyen bir çocukla paylaşmasını.." Bencilliğin tek ilacı paylaşmayı öğrenmektir.Dilerim bizler öğrenir ve çevremizdekilere de öğretiriz... Sevgisini,ekmeğini,oyuncağını vs. paylaşmayı paylaşabilenlere selam olsun... |
||
|
||
Kendi kendimizi eleştirip, benmerkezcilikten kurtulalım mı? Veya küçük dünyamızla başbaşa kalalım mı?... bunu nasıl yapmayı düşünüyorsun .. merkezde sen yok musun .. yada beni kaldırıp senimi koymalıyım yer küreye .. içindeki benlik nesnel benlikle sürekli bir çatışma halindeyken .. yüzleşmeler içe yöneliktir .. dışa yönelik yüzleşmeler olabilir gibi gözüksede iç ile olan yüzleşme yapılmadığı için ayağı havada kalır.. incilde bir benzetme vardır.. insanı kileten dışardan giren değil içerden çıkandır .. der.. istediğin kadar dışarı yönelik ol .. içinde hep sen varsın .. sen sene hep ben'i sorar neden se  Sen ''ben''i anlamasan da, ''ben'' seni anladım... |
||
|
||
Aslında kendimizi eleştirelim derken reklam'a dönüşmeye meyyal bir konu  Konuyu daha geniş almalıyız yada neyse işte.. |
||
|
||
| kuzeys öyle bir derdim yok lakin insan dışarı bakarken bu konudan dolayı bir tiksinme duyuyorsa, ilkin kendi içinde bu problemleri ortadan kaldırmaya çalışır.. ben merkezcilik olmasın demiyorum, diyemem fakat kabullenip benimseyemem ve dolayısıyla onaylayamam da.. evet içimizde ki birşeyden bahsediyoruz ve onaylamamla kendimi onaylamış oluyorum aslında - insan kendini böyle beslemeli bence.. ama nihayetinde herkes istediğini yapar-yaşar ama goril gibi böğürürken sana yönelen manasız bakışlar - insanı tesiri altına alır biraz ve onaylamamayı kendini beslemek için kullanır.. anlatabilmişimdir umarım
|
||
|
||
| insan genelde kendisi için yaşar..bunun için her fırsatta kendini ön plana çıkarır..altında kıskançlıkta saklıdır bencillikte..benden daha ii olan birini kıskanırım ve sonra kendimi düşünür bir parça bencillik katar ve onu ezmek için elimden geleni yaparım mı demeliyim?..her insan böle diilmidir bir parça egoizmle yoğrulmuş...yoksa çıksın desin ki kendimden çok şunu şunu düşünüorum..hayır yoktur ölmek üzereyken bile cn havliyle içten gelen bir dürtüyle kendimizi kurtarmazmıyız? |
||
|
||
| Bence insan başkasının mutluluğunu isterken bile kendi mutluluğunu düşünür. Birisini mutlu ettğinizde sizde mutlu olursunuz ve birini mutlu etmeyi kendi mutluluğunuz için yapmışsınızdır.Bu durum her daim mutlu olmayan bir insan için geçerli peki her daim mutlu olan biri böyle bişey yapar mı bence yapmaz.İnsanların başkalarından bekleyeceği bir şey olmadığı zaman bencilliği de gerek kalmaz diye düşünüyorum |
||
|
||
| insan hayatında düşman olmalı mı olmamalı mı? ::....soru sordumm:) |
||
|
||
insan hayatında düşman olmalı mı olmamalı mı? ----------------------------------------------------------------------------------------------------insanın dostdu da bazen düşman olur::....soru sordumm:) yani hep vardır |
||