|
||
| Gözlerimin önünde beliren silik birbirinden bagımsız fotograflar gibi hayat..Yitip gidenlerin arkasından mırıldandıgım sarkılardı artık sadece , geceme ortak olan tebessüm..Son sayfası dolmamıs bi küçük kızın gunlugune önsöz benim kaderim.. Gözlerinden düşen bi damla kanla hayata açtım gözlerini. Şimdi kaç yaşındaki bedenin..Kaç yıl uzakta benden düşüncelerin..Aynı kayan yıldızı dilek tutmamısmıyızdır hiç..Tanrı hiçmi ihtimal vermez tesadüflere..Köşeyi döndüğümde hayattan kaçırdıgın gözlerine çarpsa suretim.. Pardon yanlışlıkla oldu.. Genede göz önünde bulunduramazdım saçma bi tesadufun arkasına bulanmış geleceğimi.. Ve uzaklaşırdım. Kaçmaya devam et bi cadde ilerde bi gün bi tesadufle gene çıkarım belki önüne..Neyin peşinde oldugunu bilmeden hayatın içinde sürüklenmek var kader yazgılarının önsözünde..Kalabalıgın içinde dalgın melankolik bakışlar..Çalan melodinin ritmine kapılmış hüzünbaz hayatlar..Acılarımla dalga geçiyorum.. Bu sehir bu dünyaya yabancı..Kendine yanlız insanların gözleri dolaşıyo sokaklarda..Kimse bakmasın yüzüme.. Köşe başında duvara yaslanmış ve elinde sigarasıyla bi nefes daha çekerken etrafına dalgın ve serseri bakışlar veren bi çocugun geleceğine umutlar sunuyorum kendimce.. Uyan küçük kız..Bilinç altının bi oyunu bu..İçinde bulundugun uykundan uyan..Gerçeğe ver bedenimi.. ●●● Yüzündeki tebessüme Tanrılar'ın ağıtları melodi oldu...Elini uzat küçük kız... Senin için ağlayan melekleri bi ben gördüm●●● |
||
|
||
| "gerçeklere hazırlıklımısın?" diyorlar pesss doğrusu, nasıl bir sorudur bu? gidişatı hayatın durdur hadi!!! durdurabiliyorsan........................ |
||
|
||
| Gücüm yetene kadar burdayım Suhugunpehim, Gücüm yetene kadar kadar o küçük kızın Düşlerindeki Newroz Ateşiyim Güzüm yetene kadar Seviyorum Çocuk olmayı Gücüm yetene Kadar Ağırlaştırılmış Müeebetler de :Nöbetlerim Küçük Kızın Avuçlarındaki sedefleri, Ve Ölmek için vasiyet ediyorum Dostlara, Beni kefensiz gömün Küçük Kızın Gamzelerine.... |
||
|
||
| sen öldüğün gün küçük kızın gamzeleri de atacak kendini kendi boşluğuna gücü yetmez insanın ölüme ve en çok ta kendisine güz gelir geçer fakat bunu hissedemez diğer üç mevsim ve güzün kendisi bile..................................... |
||
|
||
| Güz zaten yalnızlık mevsimidir. İşte Eşkiya uzatır Elini Göklere Çaresizliğe sinmiş dualarıyla, Herkese umut dağıtması için Elleriyle Dualarının Çaresizliğine sığınır Yel Eser Yürek nefes Alır Ama Yağmur yine Geç kalır Eşkiyaya Oysa En çok Yağmurda ölmeyi sever, Ve Yine parçalanmış bakışlarıyla YALNIZDIR eşkiya.... |
||
|
||
| her yürek nefes almaz ve biR yüreğin nefes alışını da her yürek duyamaz parçalanan bakışları bütünleyebilen gözler işte onlar en çok insanı derinden etkiler umut bir bekleyiştir ve bekleyişi etkinleştiren insanın kendisidir çaresizlik anında çalışmayan akıl söyle bana başka ne işe yarar? yağmurlar altında ıslanan beden kendi yağmalanmışlığını yıkar ve geçer......... |
||
|
||
| Geçecek olan tek şey ihanettir, Gökyüzünden kopan bir yıldız tanesi gibidir, bazen yitik cümlelerin öznesi olmaktansa intiharlar kuşanıp düş düş savaşmak yeğdir Bir küçük kızın hikayesinde yaşanacak tüm acıların Mavi yeşil suretlerin de ölüler görmektir bu savaş... Kimbilir belki elinde uçurtmalarıyla umutlarını uçuruyordur şuan... Belki bir uçurumun kenarın da kırmızı takılar takınıp,Kefenler içinde Bir zalim yuvarlıyordur.. Ama her şeye inat yaşamasını seven bir siluet var gözlerinde,Ölüm kıyılarında Düşlerini yıkasada... Spas dostum gerçekten çook güzel |
||
|
||
| ihanet geçer gibi gelir fakat yanıltır her adımında "o" artık seni karşılayandır karşındakinin yaptığını gönül, durup durup neden kendisine sorar? pay alır suçsuz, suçlunun suçundan sanırım rahatsızlığı bundandır.......................................... |
||
|
||
| hayata ilklerle başladık... İk şafak türküsünü gözlerimizi mutlak bir inançla tavana dikerken, Ölümler uçurduk,Kıyısında kanla bezenen ırmakların kenarında, Ateş çaldık tanrılardan,İnsanlık için hırsız olduk... Bazen yürekler de Büyük bir sevda olduk,Ki o sevda uğruna nice ölüler yolculadık,Yıldızlar ülkesine... İşte dostum Sıra küçük kızınn hikayesin de..Bir ölüm daha akıyor iklimlere.. O büyük sevdanın onuruyla..O kızın gözlerinde ki KAHRAMAN olma umuduyla çıkıyorum ölüm yolculuğuna.. Umutlarımı sırtladım dostum..Newroz ateşleri uzaktan görünüyor,HEr dağ parçası bir ömür veriyor bana.. Dostum yaşatmak için ölme sırası bende.. Gidiyorum Kefensiz ölümlerin ülkesine..O küçük kız için... SAĞ KALIRSAM affet Shugunpehim... |
||
|
||
| kahraman olmak umudu besliyor demek yaşantını ve ölümüne bile eşlik ediyor bu inanç çakıştırmışsın eşkıya ölümle haYatın keskin çizgisini yaşatmak için ölmek gayesi bunu iyi düşündün mü? |
||
|
||
| o küçük kızın yüreğinde yaşayan her kan damlasıyız, nasıl susabiliriz..Yaşamak için deli gibi atan bir yürekte,Ve sesi çığlık gibi tüm dünyayı adına toplatan bir yürekte susabiliriz?? Gel shugunum bu türküyü yakıp ısıtalım üşüyen yürekleri.. Nasılsa ölüm her türlü kapımızda.. Azraili utandıralım o küçük kızın ruhunu aldığı için... |
||
|
||
| azrail mi utanacak olAn işte buna inanmam insanlık utansın önce yaptıklarından türküler yakılmış ince yüreklerde sonra da dile gelmiş içli bir sesle duyamayanlar var ya ne söylesen boş bu kan damlayacak ve bu yangın sönmeyecek na - fi - le!!! |
||
|
||
| uyuşturulan bir düşü var o küçük kızın ve kımsenın umursamadıgı bır tuhaf hayatı.. kırmızı kusanmış kendıne küs bır tanrının eline ihtiyacı var..... tanrı kör belkı ama bızım umursamazlıgımız neden???:.. |
||
|
||
| asıl insan kör eşkiya insanı karşılaştırmıyorum insanla bile!!! uyuşturulamaz aSLa düşler bırakta bari ona dokunamasınlar... tanrının eli senin yüreğinde ve küçük kızın umutları da fakat istemek yetmiyor biliyorsun bir bütün olaraK yaşaYamıyorsaK eğer hayatı............................................................. sanma ki asılı kalır umursamazlıklar gelir ve vurur birgün hiç ummadığı bir anda UmUrsAmAyAnı!!! |
||
|
||
| Küçük kızın Ömrüyle sırtlanırım umutlarımı bir derviş misalı.. Ve kimsenin bilmediği bir zerdüş olup dönerim yüzümü güneşe... Ay karanlık , zulamda puşt sevdalar.. Ama küçük kızın düşleri vurulmasın diyedir..bu çamurlu patikalarda Ölümüne yol almak.. Kırık kalemle,Mitralyöz misalı mıh gibi gözlerim zalimin üstünde.. Soyut Ölümler yaşanıyor ,Baz ların Cesaret edemediği Dağ doruklarında Ama her ölen Bir umut ekiyor toprağa,Yağmuru beklemeden çatlıyor sevdaları.. Kevok Nazlılığında... Dostum :Kefenim ol..Ömrüm değil.. |
||