|
||
| Adına düşen bu yazgının adı uzun bir yalnızlıktır kapısı hiç çalınmayacak hem de. İç çekişlerimin kara parçasına yaslıyorum devrilmeye yüz tutmuş umutlarımı Ellerimde duruyor gözleri kayıp şehirler, dili damağı kuruyan şarkılar dönüyor etrafımda. İçimi acıtan konuşmalar, susun biraz …ne olur susun. Dağıldım , sevimsiz bir muştu sabahlarıma erişirken. Kırıldım ve tokatladım güneşi! Anladım benim tek sahibim karanlık şimdi. Duruşlarımın devrilen sol yanı ; ellerinden başlayıp ayakuçlarına kadar indi sızı Artık dindiremezsin gidemezsin ve düşemezsin yollara, …İzinsizsin! Bırak küllerini savursun bu akılsız rüzgâr. Sen derin bir soluk çek ve bir şiir daha kanat kimsesizliğinin başucunda unutma ; ´´ayrılık hüznün diyalektiğidir.´´ Nerde, ne zaman ve hangi vakitte gelir bilinmez? Adına düşen bu yazgının adı uzun bir yalnızlıktır, kapısı hiç çalınmayacak hem de. Sen sen ol kaptırma yalnızlığını kimselere Zaten onu alacak yürek de yoktur… …Kapan içine çek perdelerini, otur ve şiirini dinle (…) |
||
|
||
| çok güzel baba ben beğendim..fikrine sağlık.. | ||
|
||
e hadi sende yaz işte 
|
||
|
||
| işim var..bugün erken çıkacam...ben aşık olmusum abi..telefonla görüşmeye gidecem...içim kıpır kıpır...ama söz yazacam senin kadar güzel yazamasamda yazacamm...tanışalım...şiir sohpetleri adelim umut ve sewda tadında... | ||
|
||
| her zaman deli çocuk. hadi eywallah | ||
|
||
| istanblue şiir güzelmiş -azlık- kapattık kapıları. şiirlere. biraz yürüyeceğim biraz denizi izleyeceğim biraz dalgakıranda oturacağım biraz martılara güleceğim biraz köşeye sineceğim biraz içime kıvrılacağım ben bir azım kremt luin (yırtıcı mavi) |
||
|
||
| dur nolur demedıgım tum gıdenlere gıderken kendınızı goturmeyısınız ne yaptıgınıza degıl nedenlere hepsıne bır sunger gel dıyemedıklerım sıze sozum belkıde ılk ıtırafım bır fılozofda sver hemde delıce susun gulmeyın kendımle bırakın benı kırletmeyın ama kırılmıs bırının nesı olabılırkı dokuntulerınden baska gelmeyın gelın demıyorum ayaklarınız cıplak yaralanmayın susun gulmeyın bır fılozofda sever hemde kadınca ve korkar kaybetmek adına sımdı durun susun gulun ne yaparsanız yapın bır kırılmısın hıc bıseyı olmaz kendını koruyan parcalarından baska sımdı durun bakın konusun kosun kendınızden kacın goturemedıklerınzdenn benı benımle bırakın hep oldgum gıbı kendımle |
||
|
||
neyse vazgeçtim 
|
||
|
||
| Gittiii!.. Kanatları yüreğimdeydi... Kalan, elimde minyatür bir kuş şimdi... Yitirdim o aşkın kimliğini... ...Hükümsüzdür!.. |
||
|
||
| it ise ısırır... çük ise alçalır... yazan ise acınır!.. |
||
|
||
| sayfanın ahengini bozmamanı isteyen biriyim sadece.. | ||
|
||
| vazgeçmek en iyisi hırlamaları kesemezsin istanblue | ||
|
||
| Kıskanacağım insan için, ilk başta "zekasını sadece uçkur üzerinden kullanan ACİZ" olmama kriteri bulunur? (sınıfta kaldın bu kriterde, başka kriterleri sıralamama gerek kalmadı bu durumda!) Hamallıktan kastın da eğer güzel lafları paylaşmaksa, tam isabet! ahenk konusuna gelince de, senin uçkurlarla ritim tuttuğun eylemin adı sadece ve sadece dengeziliktir. bir önceki mesajın içeriğinde bulunan, "hırlama" konusuna içtenlikle katılıyorum... |
||
|
||
”Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı”.
|
||
|
||
istanbulda oturan ikbal adında arkadasım vardı.. ama o benim yanımda yürüyordu... süperim ben be... 
|
||