|
||
| yok ya, aslında acı olan gerçek.yani sanat acımasız değil. sanat sadece kopyalıyo veya taklit ediyor. biz ancak bir yansımaya bakıyoruz sanatta | ||
|
||
| Evrende her şey her an ölümüne yürüyorsa madem çektiğimiz her fotoğraf aslında ölümün yüzüdür. Hatta en sade , en detaysız kare en çok ölümü gösteren yüzdür. |
||
|
||
| ölüm hakkaten hareketsizdir. fakat fotoğraf ölümün taşıdığı anlamda bir hareketsizlik yaratmaz, hatta iyice bakıldığında hareketi vermektedir de. | ||
|
||
| Ölümde hareketlidir aslında.Çok yavaş bir haretket ya da çok uzun süren bir hareket..içsel bir hareket ,bu yüzden bir tanımlanamayan bir hareket. Tıpkı fotoğrafın gizil hareketi gibi. Aslında ölüme hareketliliğinde benziyor olabilir ya da. |
||
|
||
| ölüm bencede hareketlidir ruhun bedenden çıkışını kim hesap edebilir ki | ||
|
||
| yataktasın,yanında dünya güzeli bi kadın ve ereksiyon yok.bence bu ölümün fotoğrafı! | ||
|
||
| o gün resmi anlatmamışım.objectif ölü penisin hemen yanında,penis net_aşağı doğru sarkık doğal olarak_arka planda çırılçıplak kıvranan bir kadın_flu olarak_ | ||
|
||
| akmerkezin önü.. neonlar ışık silsilesi oluşturuyor. tam önünde karşıya geçmeye çalışan bir yaşlı bir kadın. ama o kadar trafik var ki yağmurda sırılsıklam olmuş bir şekilde bekliyor. the marmaranın üst katında fitness yapan koca götlü kokoşlara alt açıyla elindeki tinerli bezi burnuna tutan bir çocuk öz kızının göğüsünü sıkan bir baba, kız 10-12 yaşlarında sarışın, anne arka flue açıda onlara bakmakta büyük bir film stüdyosuna dışardan bakan bir kız.. |
||
|
||
| önde bıçak ve koyunun kafası flu,arkada ağızlarından sular akan,gözlerinde ışık saçan yüzler net | ||
|
||
| ölümün sadece fotoğrafını değil, resmini de sanat adına yapmak isteyenler olmuş tarihte. döneminin en önemli yunan ressamı Parrhasios bunlardan en ünlüsü sanırım. Baba Seneca'nın anlattığına göre Atinalı ressam Parrhasios savaş tutsağı yaşlı bir adamı satın alıp Atinalıların Athena tapınağı için kendisine ısmarladığı çarmıha gerilmiş Prometheus resmini modele bakarak yapabilmek için adamcağıza işkence yaptırır. - Yüzünde yeterince acı yok, der Parrhasios, yaşlı adamı işliğinin ortasına modellik yapması için getirdiklerinde. Ressam, bir köle çağırarak adamın daha çok acı çekmesi için biraz daha işkence yapılmasını ister. Yaşlı adama işkence yapmaya başlarlar. Herkes ona acımaktadır. -Onu satın aldım, diye karşılık verir ressam. Adamcağız haykırmaktadır. Onu ellerinden çivilerler. Ressamın çevresindekiler yeniden bağrışır. -Bana ait o, savaşın bana verdiği hakkı kullanarak satın aldım onu. Parrhasios bir yandan tozlarını, renklerini hazırlarken, cellat da ateşlerini, kamçılarını, çarmıhlarını hazırlar. -Sıkıca bağla onu, diye ekler ressam. Yüzüne acı dolu bir anlatım vermek istiyorum. Olynthos'lu ihtiyar canhıraş bir çığlık atar. Bu çığlığı duyanlar Parrhasios'a, resimden mi, yoksa işkence yapmaktan mı zevk aldığını sorar. Onlara karşılık vermez. Cellada bağırmaya başlar. -İşkence etmeyi sürdür, daha çok! Çok iyi; öyle tut onu; işte Prometheus'un çektiği acı yüzünden yürek parçalayan yüzü, ölmekte olan Prometheus'un yüzü! Yaşlı adam kendinden geçmek üzeredir. Ağlar. Parrhasios ona şöyle bağırır: -İnlemelerin henüz Jüpiter'in sillesini yemiş bir insanın inlemeleri değil. Yaşlı adam ölüme yaklaşmaya başlar. Çok zayıf bir sesle Atinalı ressama şöyle der: -Parrhasios, ölüyorum. -Öyle kal. İşte resim tümüyle bu anın içindedir, bu anın kendisidir. bu anlamda çetinle blöfün dedikleri birleşirse acı olan gerçek, gerçek olan ise sanat. |
||
|
||
tez hazırlamak için edirne y egittiğimde ard arda üç kişi öldü.. ve musalla taşının arkasındaki üç taze mezar, köylünün lanet düşüncesi, ve herkesin ölümü beklemesi..
|
||
|
||
| bahsettiğin taze mezarlar arkada pek gözükmüyor ama, Budur! | ||
|
||
| fotoğruf buraya eklendiğinde biraz küçülmüş, yoksa oldukça netti. hala gözümün önünde o mezarlık.. yakında gidiyorum oraya.. | ||
|
||
ölümün resmine sanatsal yaklaşım  |
||
|
||
| Ölümün fotoğrafı çok sade olmalı öyle ki ölüm mü değil mi bir türlü anlayamamalı bakan. | ||