SIFIR (Arşiv Ana sayfa) => Şiir

Konu: Angora Kazaklar Ve Kalp kırıklıkları...:(

Sayfa: [ 1 ]

Amed 02.08.2007 23:02:03
Bir çığlık gibi havaya savurdum hayal kırıklarımı,böyle başlamayı istememiştim.. bu baş ağrısı tanıdık geliyor, uzun mesafe otobüslerinde sarsılarak giderken saatlerce kitap okumuş birinin başağrısı bu.. başka insanların hayalleriyle, can sıkıntılarıyla, anlamsızlıklarını anlamlı göstermeye çalışan saçmalıklarıyla ve cümleleriyle, harfleriye, kelimeleriyle beslenen bir canavardım ben.. bana yaşamam için bi hayat vermemişlerdi.. o sözcükler bildiğim tek dünyaydı.. bu baş ağrısı evde bırakılmamak için annesi ve babasıyla gitar çalıp türk pop u söylenen dandik yazlık barlardan birine götürülmüş o zayıf ışıkta kitap kemiren bir küçük kız çocuğunun baş ağrısı.. hayata karşı tek baş kaldırı yöntemi olarak siyah oje süren.. o günleri unutalı beklediğimden fazla olmuş.. bir noktada o kelimeler treninden atlamış olmalıyım yine de, hala pek çok insana göre dolu sayılabilcek kütüphaneme en son ne zaman dikkate değer bi kitap eklediimi düşünürken.. hayattan beklediğim bu değildi.. o trenden atlarken, belki diyordum, benim de anlatılcak bi hikayem olur.. şimdi başka insanların hayatlarıyla beslenen bi canavarım ben.. kelimeler kadar asil değil.. uzun süredir siyah ojeli tırnaklar kemirmemiştim..

Kimdik Biz Huh
sevilmedi...ama tekrar takrar yazıldı..Aynı Anarşist duygularla bir daha güncel....

emet 02.08.2007 23:13:04
hiçbirşeydin.
sonra varlığını fark ettin.
şimdide anlamaya çalışıyorsun.
ama biraz acı verir bu süreç.
geç kalmış sayılmazsın.

03.08.2007 00:03:41
biz diyemeyen ben(lerden) oluşuyorduk
olgunlaşamayan bir koruk kadar ekşi
iklim sonbahar gibi
yeşil, sarı, turuncu ve kızıl

ellerimiz ceplerimizden hiç çıkmıyordu
daha bilememişken tırnağımızın neden uzadığını
siyah siyah renklere boyuyorduk

vagonlar gibi eklemeli giden hayatlarımızın içinde
süreklilik arıyorduk...
ve usulca sokulduk gölgemizin içine
soğuk, yalnız ve soluk!...
isyankar kelimelerle yoğrulup
harflerin içinde boğulup boğulup
yeniden diriliyorduk...

kemirgenler gibi yaşıyorduk
fakat tırnaklarını değil
birbirini kemiren

biz kimdikkkkkk
nerdeydik
biz...
biz olamadan
ben ben ben diyen
birinci tekil çekim bencilliğindeydik!!!



Sayfa: [ 1 ]