|
||
Veysel ÇOLAK Mehmet Pınar ve Göksu Acar imzalarını da kullandı. Raziye Hanım ile Mustafa Çolak’ın oğlu. İlk ve orta öğrenimini Turgutlu’da tamamladı. Diyarbakır Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü’nü (1977) , DTCF Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü (1992) bitirdi. 1977’den bu yana Malatya, Manisa ve İzmir’de öğretmenlik yaptı. Dize adlı şiir dergisini çıkarıyor. TSY ve Edebiyatçılar Derneği, PEN üyesi. İzmir’de yaşıyor. İlk şiiri 1973’te Demokrat İzmir gazetesinde çıktı. Yeni Dergi, Yarına Doğru, Milliyet Sanat, Yazko, Türkiye Yazıları, Yeni Toplum, Varlık, Ütopiya, Edebiyat ve Eleştiri, Adam Sanat, Dönemeç, İnsan, Broy, Yeni Biçem, Somut, Dize, Demokrat İzmir, Politika, Demokrasi ve Ülkede Gündem gibi dergi ve gazetelerde yayımlanan şiirleriyle tanındı. 1974’te Milliyet Sanat dergisinin düzenlediği “Yılın En Başarılı Genç Şairi” yarışmasında finale kalan dört şairden biriydi. A. Behramoğlu onu “Yeni kuşağın, şiir dili oldukça kişisel ve güç anlaşılır bir temsilcisi” olarak gösterirken, Ş. Kurdakul “coşkunun, sevginin, yaşama bakış biçimlerinin, başkaldırının, çelişkileri bilinçle yorumlamanın yarattığı bir ortamda kuşağın ortak dilinden arınarak kendi dilini yaratma becerisi gösterdi”ğini belirtti. S. Nezir ve M. Cengiz ile birlikte Yenibütün Şiir Hareketi’ni başlatanlar arasında yer aldı. Ödül: Sen Balık mısın? İle 1979 Almanya II. Uluslararası Çocuk Kitapları Fuarı İyi Çocuk Kitabı (ikincilik): Fotoğraf Arkalıkları ile 1985 Rıfat Ilgaz – Cide Edebiyat Ödülü (ikincilik): Ölüler Diyaloğu ile 1989 Halil Kocagöz Şiir Ödülü; Kalbim Hoşça Kal ile 1996 Sabri Altınel Şiir Ödülü; 1996 Altın Koza Şiir Ödülü; “Mürekkep Zamanlar” dosyasıyla 1996 Ali Rıza Ertan Şiir Ödülü; Güzel Suç ile 2000 Orhon Murat Arıburnu “Turgut Uyar Jüri Özel Ödülü.” Yapıtları: Şiir: Terin Yaktığı Bir Yaradan, İst.: Cem, 1978; Sen Balık mısın? , (çocuk şiirleri) İst.:Can, 1979; Günlerin Yağmurunda, Ank.: Türkiye Yazıları, 1980; Aşkolsun, Ank.: Dayanışma, 1982; Ötesi Yar, İzmir: Dize, 1985; Fotoğraf Arkalıkları, İst.: Çınar, 1985; Ölüler Diyaloğu, İst.:Broy, 1988; Umut Aşktadır, Ank.: Çankaya Belediyesi, 1993; Buz ve Ateş, Ank: Doruk, 1994; Aşkın La Sesi, İst.: Piya, 1995; Giz ve Yara (Toplu Şiirler – I) Ank.: Doruk, 1996; Güzel Suç, İst.: Gendaş, 2000; İkizim Sevgilimdi, İst.: Yön, 2000., Mürekkep Zamanlar, İst., Papirüs y., 2005 Roman: Cinselliğin Kahkahası, İst.: Cep, 1995. İnceleme: Edip Cansever’de Şairin Kanı, İst.: Papirüs y, 2004; Mürekkebin İçtiği Ses, Ank.: Öteki, 1999; Yabancılaşma ve Öteki Şiir, İst.: Gendaş, 1999., Şiir Nedir ve Nasıl Yazılır, Papirüs y., İstanbul Mart 2004 Kaynaklar: BF (26 nisan 1999): Necatigil, İsimler, 117; Kurdakul, Sözlük, 191 – 192. KANAMA Kumunu yitirmiş bir çölün hüznü önemlidir bir düş'ün depreminden ölümün sevinci her silah sesi kalbimde çalkalanır bir deniz bunu bilmekten. Yüzünü yerinde kullanmıyor sevgilim dalgınlığını da, onda bir geyiğin dağlar kadar korkusu kanı görünüyor bir avcının dürbününden toplardamarında doğurgan bir acı inciniyor zamansız gökyüzünden. Sessizlikten öğrenmiş tutkuyu ayrılıkla şakalaşmaktan aşkı için şarkıya uğramış durmuş taş sözcüğünü duyunca kırılan cam gibi paramparça bir bakıma göz ağrısı. Çam kokulu dudakları değince ağzıma kar diner, çiçek açar kasığındaki sudan. Onu durmadan anımsamak bir kanama mı? Nereme dokunsanız gül tadında bir sancı. Veysel ÇOLAK veysel hocama selam olsun.. GİZ Hızla çıktım içinizden, deriniz oldum yüzünüz gibi değişe değişe maskeler edinen eskiler edinirken bir Akdeniz günlüğü suya yazıldığı için sönen ateşten sevgililer... Kanım bitti, ayrıldım kendimden. Buluştum nedense korku ve merak, birdenbire karanlık. Ayrıldım kendimden, anladım tenin verdiği sözü sonra uzaklıklar ve gökyüzü mağaralar, yukarı Fırat kolu kaos ve delta... Vuruldum, bütün şairlerde ihaneti gördüm büyük yalanı. Bildim her günün sıkılmak olduğunu bildim bir ölüm unutmadı doğacak olanı. Hızla çıktım içinizden, deriniz oldum eskittiniz birbirinize sürte sürte beni bölündüm, kimse bilmiyor o kocaman yalnızlıkta dili kesiktim, bir azınlıktım kendime Veysel ÇOLAK |
||
|
||
| sen getirmistin gülümsemeyi alip gitmemelisin, saclarimda o sonbahar kokusu siyasiydim bilemedin gözlerime bakarken kücücük kiz benim duygusal yanlisligim yüregim dinlemiyor verilen ögütleri bu aski bir daha savasa sok sarkilar ögrenemem kendiminkinden baska... bensizligi tasidi bütün dolmuslar duraklarda sorular indirdiler ben icerde sen disarda kac yil,eylül geciyor birbirimizi düsünmekten ikimiz de yorgunuz istemeden vedalasmisiz yanimiza eksik bir seyleri alarak. sessizlikten ölüdür sokaklari acele edilmeyen o kentte yokum artik beni hep cikislarinda arayin... |
||
|
||
| irmaklar getirmistim bu kenti yikamaya insanlarimi yaktiniz,sularim tutustu gökyüzüne cekilip bulut oldular duragim yok artik,simsekler bekleyemem yürüyecek sokaklarim kalmadi yalnizligimi tükeneyim diye bu kadar büyüttünüz solgun ve korkak,kacislar icindeyim susmami söylemistiniz,donup kalmami o günden baslamistim alfabe cogaltmaya goethe,nin werther,i coktan ölmüstü unutuslar yikiyordu günleri ölü bir aska bakarak konusuyordum magaralarin ugultusuna,kör kuyulara... |
||