|
||
| her zaman karşımızda değl mi? neler aldanmıyoruz ki? bazen din olarak karşımıza çıkıyor,bazen ahlaki değerlerimiz..kimi zaman mesleğimiz olarak karşımızda,kiminde politik inancımız bazen de,bir çift göz aldatıyor,küçük bi kalp çarpıntısı ile..aldanıyoruz işte.. |
||
|
||
| E bir çok şeyi açıklayamıyoruz ne yapalım... Boşluktan daha iyi galiba aldanmak, bile bile ladeş olmak... | ||
|
||
| aldanmak için bir şeyler yapmak gerekmez kanımca insan doğasında var olan bir gerçek aldanmak. aldanmak için kendi kriterlerimizi başkalaştırılmış kriterlerle ölçmeye kalktığımızda kendi yabancılılığımızı fark ederiz ve ortaya karmaşık duyguların verdiği hezayanlarla birlikte yitik imgeleme kurgulardan öteye bir adım atılamaz. |
||
|
||
aldanı tırılırım bem her an  , son bahardı an yedi b-uçuktu bekli yordum bi ri, ni an ben(im)le olmaktan yorgun,du yalnıs bıraktı ben i başbaşa kaldı M günün kumuyla suyuyla bi kaç kes aşağı-lan-dı(M) ÖNCE giden ''ışıkla'' sonra kediler köpekler ...ler bi başıma kaldı b o ş kaldım artık yaprakların a ğ l a t ı s ı n d a ne daha önce ne sonra vardı artık b-öyle BİRDEN DUYDU m k e n d i m i bekleyip dururken birini birdenbire yalnısca yalnıslıkdı bi ş,ey anı-lattığım y o k ama geçti bunlar beklerken bi gün birini pablo(n)eruda - cem yayınları - kuruntular kitabı - çvr. erdal alova - 1 bsm h i ç şimdi tırmanır yukarı var-olmayıştan çiçek-açmış bi dal var-olmak için |
||
|
||
| gönlüm, gönüllü aldanışlar dergahıdır neyleyim... |
||
|
||
| gönlüm, gönüllü aldanışlar dergahıdır neyleyim...bende buna katılabilirmiyim...güneşinkızı... boyle olanlara ne diyorlar biliyormusun bu çağda... |
||
|
||
| aldanmışsa gönlüm yüreğimdendir.bir cemrenin toprağa düşüşü gibi düşmüşse yüreğime aşk,sevda,yaşam,arkadaşlık saflığındandır.aldanıp acı çekmişsem neyleyim.sevmişim dostluğu dost düşmansa neyleyim. | ||
|
||
| aldanırım ben bazen aldanırım kendimden bu nasıl aşk allahım öleceğüm derdümden... 
|
||
|
||
| İnsan doğruyu istemeyince, istediği şeyle aldatır kendini,aldanır. Bile bile aldatmak kendini iyi gelir. Aslında bazı şeylerin farkında olmayı denese anlayacak, aldanmayacak. İnsanların büyük acizliklerinden biridir farkında olmak yerine ALDANMAK..! | ||
|
||
| Aslında işine öylesi geliyor çoğu zaman. Örneğin çevrendekiler sevgilinin seni sevmediğini,senin göremediklerini söyleyip göstermeye çalışır, ama sen inatla kabullenmez ve aldanmayı seçersin. Ben kızıyorum kendini aldatanlara ama bazen bende kendimi aldatıp oyaladığımın farkına varıyorum. Farkına varmam aldanışımın sonu oluyor. Ama gerçeklik can yakıyor.. Çoğu zaman aldanmak mutlu ediyor insanı. Belki sonunu düşünmeyip anı yaşamak, mutluluğu (sonu kötüde olsa) tatmak istemelerinden kaynaklanıyor. Belkide gerçekleri kabullenecek ve acıyı kadıracak kadar güçlü değiller.. | ||
|
||
| gerçekleri kabullenirken başlıyor aldanışımız çoğunlukla bir kabulleniş hükmünde yaşıyoruz kabulleniş, gerçekliğin alçaklığında kol gezerken isyan bayrakları dalgalanıyor... ve gerçek yavaaaş yavaaaş aldanışların astarı olmaya başlıyor |
||
|
||
| ben hep olduğum yerdeyim.... kara esmer bir çocuk.. aldanışların mekanı yada tek göz bir ewde istersen... duwarsız... ben hep aynı yerdeyim manzaram dünya biraz alışık biraz ürkek belkide sımarık.. vesen hep aynı yerdesin..bende... içten laflar ettğin günde.. yalana diilin değdiği yerdede ahh sen varsan ben iflah olmam... bindefa daha yaşar bu yürek hiç ummadığım andaki aldanışları... ey aşk soyle nesin sen.......... aşk genel manası ile doğaya insana hayata umuda |
||