|
||
| Bir yerinde, bir şekilde yaşıyorsunuz ama nasıl yaşıyorsunuz? Bulunduğunuz ortam karanlık mı? Aydınlıkmı? Aydınlığa attığınız adımlar varmı? Yoksa karanlık içinde kalmışlığınızmı var? Mutlumu hissediyorsunuz? Değişken duygular içindemisiniz? Kötümü hissediyorsunuz? Derdiniz nedir sizi üzen? Mutluluğunuz nedir sizi sevindirecek olan? Hayatın neresinden nasıl bakıyorsunuz ve neyi görüyorsunuz? Kendiniz için bir şey yapabiliyormusunuz kendinizi değiştirmek amacıyla? Yoksa kendinizi değişime kapalımı tutuyorsunuz? Büyük şeyler mi hayattan beklentiniz? Yoksa ufak şeylerde kendinize yeni bir mutluluk yaratabiliyormusunuz? Hayatın neresindesiniz? |
||
|
||
| Hissettiğim an, anıldığımı Hayatın çekilmiş en derin nefesindeyim Kalınca bir başıma, kendi kendimle Hiçkimsenin bilmediği bir alemdeyim Hayatın dayattığı zorlamalarda Nerde olduğumdan çok Nasıl durduğumu İrDeLeMeKTeYiM Ben HaYaTıN derin kuyularda Unuttuğu bir çocuğum belki De Hatırlamasını beklemeden Büyümekteyim.............. |
||
|
||
hayatın içindeyim, içinden bakıyorum ona ve yaşamaktan başka bir şey beklemiyorum ondan. mutluyum 
|
||
|
||
| hayatın en dıbındeyım en yukseklerden dustum ama belkı bır gun en yuksege cıkmak ıstersem en dıpte yasadıgım gunlerı unutmayacagım |
||
|
||
| hayatın bir köşesinde sıkışmış ve öylece kalmış bi haldeyim...bi şekilde yaşıyorum işte... | ||
|
||
Bir yerinde, bir şekilde yaşıyorsunuz ama nasıl yaşıyorsunuz? Bulunduğunuz ortam karanlık mı? Aydınlıkmı? Aydınlığa attığınız adımlar varmı? Yoksa karanlık içinde kalmışlığınızmı var? Mutlumu hissediyorsunuz? Değişken duygular içindemisiniz? Kötümü hissediyorsunuz? Derdiniz nedir sizi üzen? Mutluluğunuz nedir sizi sevindirecek olan? Hayatın neresinden nasıl bakıyorsunuz ve neyi görüyorsunuz? Kendiniz için bir şey yapabiliyormusunuz kendinizi değiştirmek amacıyla? Yoksa kendinizi değişime kapalımı tutuyorsunuz? Büyük şeyler mi hayattan beklentiniz? Yoksa ufak şeylerde kendinize yeni bir mutluluk yaratabiliyormusunuz? Hayatın neresindesiniz? tam göbeğinde... söylediklerinin çoğunu yaşıyorum çünkü... ama kenarda olmayı, birçok şeye seyirci kalmayı istiyorum... yorgunum... |
||
|
||
| hayatın hiç bir yerinde olmak istemesekte hayat hayattır işte? ben çok şeyle,şeysiz kaldım ama ne istemedik ne çok istemişiz bize söylenen son laf her şey boş dünya beka insan fani. |
||
|
||
| ama kenarda olmayı, birçok şeye seyirci kalmayı istiyorum... yorgunum...(asya) şu an bende de hakim olan bir düşünce ,,,, karmaşık bir şey...insan hem öldüğünü düşünüp hemde yeni doğum yaptığı yerde olabilirmi... boyle düşünmeme sebep olana yaşanmışlıklar acaba olgunluktan ziyade neler getirecek varlığıma...merak ediyorum.... ama bir gerçek varsa oda bildiğim karmaşık bir acı duygusu yaratıyor insanda.. |
||
|
||
| hiç merAK etme her ölüm bir dogum olamaz her ölüm gerçekten zihni köreltiyor geriye kalan kötü anların beyin hücrelerine verdiği zarar? deli denen insanların ölen beyinleri kontrol edildiğinde normal insandan daha sarı ve sert,sıvılar daha yogunlukta imiş. bir insan durup dururken delirmeyeceğine göre kimse kafasına bir şeyleri problem etmesin sanal bir dünya işte her şey halisilasyon gibi gelip gidiyorlar? |
||
|
||
bir insan durup dururken delirmeyeceğine göre kimse kafasına bir şeyleri problem etmesin bu kadar basitmiş demek ki...  hay allah! niye şimdiye kadar düşünemedim bunu? 
|
||
|
||
| Hayatın en karanlık köşesindeyim, Kimsenin olmadığı, gizli bir yerde, Tamamen zırhımın ve maskemin altında... Ne mutluluk ne heyecan istiyorum, Ne de gülücükler... Ne kalbimin hüzünlerini insanların mutluluklarına değişirim, Ne de gamın azalarımdan akıttığı gözyaşlarının mutluluğa dönüşmesine razı olurum. |
||
|
||
| hayatın tam ortasındayım.. aramıyor gözlerim kimseyi.. yorgunum.. beni dinliorm artık o da yetmior seni dinliorum yine.. bazen gülüyorum bazen ağlıorm yok sayıyorum bazen seni.. senaryoların ortasındayım... bekliorm .. hayatın ortasndan köşeye itilmeyi ya da karanlık biryerde sorgusuzca yaşayabilmeyi seni.. |
||
|
||
| Hayat sonsuz bir boşluk. Arada başkalarını bulamasaydım -benzerlerimi,zıtlarımı- nerede olduğumu bilemeyecektim. Nerede olduğum , başkalarının benim neremde olduğuna bağlı. Hayat koca bir boşluk içinde yolculuk,yol güzergahı -uğradığım duraklar- hepimizin geçtiği,bazılarının uzun molalar verdiği,bazılarının bir daha yola çıkamadığı,bazılarının hiç uğramadığı,bazılarınınsa hiç ulaşamadığı.. Ben bir yolcuyum..İhtiyacım olan duraklarda durur,sizlerle kendimi yenilerim. Ve nerede olduğumu sizlere bakarak anlarım.. |
||
|
||
Alıntı sahibi: kahtalı_nietzsche Hayat sonsuz bir boşluk. Arada başkalarını bulamasaydım -benzerlerimi,zıtlarımı- nerede olduğumu bilemeyecektim. Nerede olduğum , başkalarının benim neremde olduğuna bağlı. Hayat koca bir boşluk içinde yolculuk, yol güzergahı -uğradığım duraklar- hepimizin geçtiği, bazılarının uzun molalar verdiği, bazılarının bir daha yola çıkamadığı, bazılarının hiç uğramadığı, bazılarınınsa hiç ulaşamadığı.. Ben bir yolcuyum.. İhtiyacım olan duraklarda durur, sizlerle kendimi yenilerim. Ve nerede olduğumu sizlere bakarak anlarım.. Güzel. İçe dönüklük sergiliyorsun, bir başdönmeler ve alevler dünyası doğuruyorsun düşkuranın alnında. Karşıt dünyalar değildir hayat ile insan, ikiz çiçekli tek sapız. Bir yolcu çoçukluğunun ötesine, başlangıcın ötesine ulaşır. Türlü yitik sözleri bulur ve düş kurar, içe doğru, dışa doğru. Hayat sonsuz bir boşluk gencecik iki noktanın yelpazelediği. Yüzlerle örülmüş bir maskenin ardında başkası ve yol eden. Ve nerede olduğunu başkalarına bakarak anlayan, sekoya ağacı... Uzun molalar yoktur hayatın alnında, Gözlerini açmak da bir, kapamak da! Yıldızlarla kaplı gece ve göğe baktığında gördüğüm roket Roket, o roket, sadece maskeni yırtabilir. |
||
|
||
| Seslendiğim kelimelerin anlamsızlaştığı, boşukta öylesine koybulduğu anlardan birindeyim yine... | ||