|
||
 SON UYKU Bir çığlık bulsam hiç susmayan Veya bir cümlede beni anlatan Gittin gideli sonsuz bir acı Ölümün önüne geçemedim yok ilacı İlk ve son nefes ürkek bu beden Nedensizim sana yakışmaz kefen Sormaya korktum meleğim nerde Tanrım şimdi hesap ver sıra sende Hicran bu kesik eksik kalbim Her gece sancı odamda hayalin Külleri üfle ama ben yandım Günlerim hezeyan sensiz kaldım Sen düş ve gülüşlerime umuttun Çiviler çaktılar sanki kalbe Yeryüzünde bak bir hayat unuttun Bu çocuk sensiz yapamadı affet Dünya bir film açılır perden Mutlu son da yok kaçar hep sende Nefret edersin seyircilerden Sahnesi gerçek tek oyun ölümdür Solgun her surat yalanla boyanır Rüya biter kul gerçeğe uyanır Son baharı sevmiyor hiçbir yaprak Söz geçer mi kadere bu kara toprak Sövdümse beden zamanla gelişir Güldümse neden sanma ki değişir Derdi bilmeden sözler avutmaz Gözyaşı aksın bu gönül unutmaz Durgunum artık suçumu ararken Bakan bir kör var seçimi yaparken Hayatı oynar amacı biçimsiz Sarhoştur acım sonucu geçimsiz Aynı hüzündür sendeki duygu Ölüme sözümdür bendeki uyku Anlamı yok doğan her güne lanet Bu çocuk sensiz yapamadı affet |
||
|
||
| göz yaşı aksın bu gönül unutmaz... saol asi_peri |
||
|
||
| Söz geçer mi kadere bu kara toprak bir şey değil canım |
||