|
||
| bir şiir caddelerle ve lağımlarla,azizelerle,kahramanlarla,dilencilerle,delilerle dolu bir şehir gibidir... şiir savaştaki bir şehirdir.bir şiir, saati 'niye' diye sorgulayan bir şehirdir.bir şiir yanmakta olan bir şehirdir.bir şiirsilahlar altındaki bir şehirdir.. C.Bukowski |
||
|
||
| yokuş dik ve uzun elimde sigarayla hüzün yere attim izmariti izmir de mi boyle idi kac senedir ugramadim zaten pek onemli degil basladim cikmaya yokuşu hoşlandığım mahalenin metruk evinin önünde hayal kurdum işim bu ya restorasyon dekorasyon restoran dikloron hasta olsam acil servis yuksek tavan dandik dizayn kumaş pantolonlu bakkal torbaci kafti çakkal sahibi gorulmeyen tag çalışmak mı lazım şimdi yollara mı vurulmalı ruhsuz taşın kıymetini bazen hissedebilmek için  |
||
|
||
| ......................... ............................ .................... ................. gün doğumuyla gelen huzurada gün batımının sancısınada yabancısın. de ki sabahın efendisi sen değilsin kimse değil yol gidenin gün dönenindir şiir hayatın ve görenin... allahın selamı müslümanların ülkesinde ölülerin üzerine olsun diyerek kanatır günü İNSANIN ÇOCUKLUĞU ANNENİN ÖLÜMÜYLE BAŞLAR... BİTMEZ ÇOCUKLUĞU ANNESİ ÖLENİN........ |
||
|
||
| AŞKIN BİLANÇOSU I gidersin; yağmurlarda kırık kalır mızrabım gidersin; ardından dilsiz bir ihanet gider gidersin; her şey gider gidersin; kalbimde bir tabur ayaklanır ilgilenmez ordular, hükümetler ... gidersin; ne rezil bir an’dır bu yazdıkça silinen sözcükler gibidir hayat gidersin; bir hazin dramdır bu! /kanmadım aynalara sana kandığım kadar içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/ II bugün hasretin kırlarında dolaştım senin adınla, aşkın adıyla savrulup aktım o ırmaklardan; ırmakları çöllerle, çölleri denizlerle, denizleri düşlerle buluşturdum; sustum kaldım sonra böyle günleri savuşturdum... /ne ses ne nefes ne de bu rüzgâr bağışlar seni simsiyah gecelerde budanırken ah ömrüm dönüp sırtını giderken kimler karşılar seni?/ III sen olmayınca sesin yoktu, gözlerin de bu yüzden odama resmini yaptım ve söküp kalbimi yanına astım sensiz kalan yılları da ben buruşturdum kalbim hasretinde asılı kaldı yetim kalmış anıları ben tokuşturdum… IV daha bu solgun günlerde aşk, yaşanır sözde! kalp, yitik bedende; yağmur değil, sanki efkâr yağıyor kente yağıyor ömrüme senin yerine… /kanmadım aynalara sana kandığım kadar içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/ 2000, Antalya YILMAZ ODABAŞI |
||