|
||
| Yoo ciddi sordum eger cocugunuz varsa bu mutluluk bencillige dönusmezmi? | ||
|
||
bu pis dünyaya bir varlık getirmek istemiyorum...ama kazara olursa  o zaman o yaşar biz sarılır ölürüz izle,zaten ondan bilmem kaç sene daha yakın olcaz tabiatıylan ölüme ...
|
||
|
||
| Şüphesiz kaçınılmaz ama ölmek istemiyrum... | ||
|
||
| umay= eski türk tanrıçası kağan eşitir= erkek hükümdar |
||
|
||
| Ölüm ve mutluluk yanyana pek olmamış sanki... Ne olursa olsun mutlu ölemeyeceğim, hedeflediklerimi yapmak diye düşündüm önce; ama ya sonunda zaten geberip gitcekmişiz ne diye bu kadar sıkıntı yaratmışım kendime... bir olasılık Ya da tam tersi hayatta hiçbir iz bırakamadım, hayat hakkımı kullandım ve aptal aptal yaşayarak bitti.. başka bi olasılık Ölümü bilmiyorum ama şu anda mutlu olmak için şunu düşünüyorum. Bir düğme olsa keşke, geçmiş bie demir kapıyla kapansa. "Dün"ü dışarda bıraksam... O zaman "bugün" için güvenlikte hissedeceğim kendimi... Ölü geçmiş, ölülerini gömsün... "Gelecek" i de aslında dün gibi dışarda bırakmak istiyorum. Çünkü gelecek bugündür, yarının güzelliği bugünde yatıyor galiba. Tabi bu arada gelecek için hiçbirşey yapmayayım demiyorum. Ama iyi biliyorum ki; yarının yükü, dünküne eklenerek bugüne taşınırsa en güçlü insanlar bile sendeler... |
||
|
||
| Dün yokluğunu zaten ispat etti., Dünü bir küfeye koyup sırtına yükleyenler yarına adımlarını nasıl atsın. Benim de Dün'üm küfede, ancak sırtımda değil. işime yarayanı yanıma alır götürürüm. Bugün de yokolurken ne önemi var? Avunmak, acıyı -an an- uyuşturmak, mutlu bir yok-oluş... |
||
|
||
geçenlerde haberlerde vardı iki aşık evlenmişler aynı gece duşta şofbenden zehirlenmişler bigün sonra ölü bulunmuşlar haberleri beraber izlediğim annem ve kardeşim çok üzüldüler olaya bense sevindim o ikisi adına herşey güzelken ölmek aşkının ölümünü görmeden aşkınla beraber mutlu ölmek ne güzel cyco..romantik bi arkadaş...öldükten sonra yalnız ölsem nolcak ? |
||
|
||
| zaten yerin altına gidiyoruz ha onlu ha onsuz sorguda yanlız değilmiyiz | ||
|
||
| ölmeyi kabullenmek, bir kader ortağı varken daha kolay olur.. yoksa ölmek dedigin bir an, her ölüm anlamda aynı.. ama ölümü, ölmeden önceki o anlar iyi yada kötü diye tanımlar.. |
||
|
||
| Montaigne, kişi son gününü yaşamadan onun için mutlu yaşadı denilemez demiş.. son gün.. son an.. son.. tuhaf ama tıpkı bir filmin mutlu sonla bitişi ardından huzur içinde koltuğundan kalkan seyirciler gibi, herkes için mutlu bir son düşlüyor sanki insanlar.. belki de gerçekten mutluluk gelip o son anda düğümleniyordur.. perdeye düşen son kare yaşananları kendi rengine boyayabilir mi gerçekten.. bana daha çok son sahneye bırakılmış bir tür intikam yada hayatın kenarına çekilmiş renkli parmaklıklı bir korkuluk gibi geliyor.. |
||
|
||
| büyük laf etmeyi, olur'u olmaz'ı çözümlemeyi, şunu bunu dert edinmeyi bırakmış insan, iyi kötü huzur içinde ölecektir. "daha ne laflar edeceğidim", "daha ne gözlemler yapacağıdım" diyense mutlu ölmek hakkından mahrum kalacaktır sanırım. | ||
|
||
| ölüme hazır olmanın tılsımı, mutlu ölmeye muktedir olmakla ilgili. | ||
|
||
ölümün sıfatı olmaz ki !.. |
||
|
||
| olur yaw.. ölümden ölüme fark var. önemli olan o anda hissetiklerinse, mutlu olarak ölmek güzel bir tercih. |
||
|
||
ölüm sondur ve hiç'tir. bu yüzden hiçbir sıfatla nitelenemez. |
||