|
||
Zaman içinde... Bak! İşte gizleri yaşamın, işte mutluluk Gülümsüyor bir kapı aralığından Ellerimizi uzatsak tutabiliriz belki Şimdi ya da hiç bir zaman Unuttuğum bir şarkı mı? neydi o Çok eskilerde düşmezdi ağzımdan Birlikte yine söyleyebiliriz belki Şimdi ya da hiç bir zaman Gülen bir çocuk vardı yıllarca önce Düşleriyle bulutlar üstünde yaşayan Belki bir kez daha yaşarız o günleri Şimdi ya da hiç bir zaman Nasıl da yandı bir anda. Görüyor musun? Dev ağaçlarıyla o içimizdeki orman Yanmamış bir yer buluruz belki, ararsak Şimdi ya da hiç bir zaman Kişi sımsıkı sarılıyor bulduklarına Umutların bir rüzgarla savrulduğu an Yine de bir şeyler kurtarabiliriz belki Şimdi ya da hiç bir zaman Her şey bize biz kadar yabancı artık Giderek yitiyor zaman içinde insan Oysa ki, çağları aşabiliriz birlikte, gel Şimdi ya da hiç bir zaman Ümit Yaşar Oğuzcan |
||
|
||
| Belleğin menekşelerini düş kaldırımlarına saçın! | ||
|
||
| insanın bedenine dikkatle bakın o beden insanın kabridir kabrin içine bakın bir duman çıkıyor demek ki kabrin içersinde bir şey yanıyor hasret evet hasret dumanı çıkıyor dikkatle bak herkese kabrin içersinde hasret dumanı tütüyor kabrin dışıda en güzel ibret alabilirse insan en güzel ibret kabrin dışı da çökmüş ihtiyarlık.... Hak ile muamelen olması için 3 şey tevekkül tefviz teslim bu 3 şeyi bizden ister ondan sonra hasret filan kalmaz |
||