|
||
| Lord Kinross'un kitabında anlattığına göre Atatürk gençliğinde bir ara tarihe merak salmış ve özellikle Napolyon kitaplarını okur ve onun büyük bir askeri deha olduğunu düşünüp birçok yönden kendini ona benzer bulurmuş, hatta Kinross bazı fotoğraflarda onun duruşunu dahi Napolyon'a benzetiyor. Ancak günün birinde bir general paşam siz birçok yönden Napolyon'a çok benziyorsunuz diye onu övmek istediğinde şu cevabı vermiştir: O muhtelif milletlerden insanları bir araya toplayıp macera aramaya çıktı bense zaferlerimi tamamen korkusuz Türk mehmetçiklerimden oluşan orduyla kazandım. Atatürk tarihte çok övülen bazı şahsiyetlerin o duruma gelmelerinde buldukları ortamın çok önemli olduğunu belirterek büyük Hun imparatorluğunun en büyük imparatoru Mete Han kuşkusuz büyüktü ama ona bu ortamı sağlayan babası Teoman daha önemlidir. İskender'de kuşkusuz büyüktür ama ondan büyüğü ona o güçlü ülkeyi teslim eden babası Philip'tir. Belki kelimeler aynı değil ama fikirleri böyledir, bana göre Atatürk elindeki bitmiş kısıtlı gücü ulusunun bağımsızlığı ve dirilmesi için kullanmış, Napolyon ise elindeki çok büyük gücü kural tanımaz maceracılığıyla çöpe atmıştır sonuçta ikisinin de dahi olduğu su götürmez bir gerçektir. Mustafa Kemal Atatürk |
||
|
||
evet, napolyon da mesela birinci cihan harbinden yenik çıkmış bir fransa imparatorluğunda subaydı. mete han ise hun imparatorluğunun güçcücük bir zabiti idi, hele iskender, bursa'da bir et lokantasıydı.  alla alla, ne demek şimdi bu? yarabbim sen aklıma mukayyet ol, aklıma bir klima ihsan eyle yarabbi. hiç olmadı bir fan, devreler yanmasın... |
||
|
||
| Şimdi burda Atatürk'ü övmemiz mi gerekiyor, Napolyan ve diğerlerini yermemiz mi? Yoksa her ikisi mi? Ana fikri nedir bu konunun? Ne çıkarmam gerekiyor yani? Sıkışmış mı bir yere, öyleyse ıkınıcam o yüzden soruyorum? |
||