|
||
sen orda yatarken.. ince bir yağmur geliyor camlarım gözyaşına boğuluyor.. |
||
|
||
| ve akan her bir damla sensizliğin ateşini yakıyor... büyüyen ateşin balçığında sensizliğe gömülüyorum... |
||
|
||
| sen orda yatarken ayakta duran ben ne haldeyim acaba? ıslanan cam mı kalbim mi? |
||
|
||
| ...ve biliyorum ki ...yağmurlar da sona erecek ve güneş gösterecek sıcak yüzünü.. |
||
|
||
| güneş ne kadar yakıcı olsa da bulutlar da her zaman hazır toplanmaya sen bana aldırma sen orda yatarken senin için de gülmeyi unutmayacağım asla!... |
||
|
||
| ve sen orada yatarken, saat gamzenin üçü, bir çukur gibi gece sinmiş içime, zaman aralanıyor.. ve aralandığı her vakit, ilave ediyor kendini, gözyaşına boğulmuş bir çukur gamzeye, bir başka bedendeki izine.. |
||
|
||
| sen orda yatarken öle aklım başımdan gidiyor güneş ufukta batarken gece varıp gündüzü yiyor sen orda öle yatarken kıvranıyorum ben burda yitip gidiyor dünya erken gönlüm oluyor bir hurda sen orda yatarken öle diyorum burda yatsa keşke düşsek diyorum onulmaz derde varsak diyorum mey ile meşke sen orda öle yatarken ben burda dertten ölüyorum güneş ufuktan şimdi batarken olmaz ki, böle de yatılmaz ki diyorum... |
||
|
||
| sen orda ölü yatarken yaşadığımı iddia ediyor hayat... ben yırtıyorum o kenti tüm haritalardan... sen orda ölü yatarken ömrümle bitecek bir sokak oluyorsun yürüdüğüm tüm çarpışmalardan yaralı çıktığım... .......................................... ................................... .................................... ahh.....sen orda ölü yatarken anla yüreğimin aslında taş olmadığını dilara |
||
|
||
| sen orda öle yatarken ne sen o eski sen ne ben o eski ben biz miydik yoksa yaşam mı değişen? |
||
|
||
| ve sen orada yatarken, üzerine düşen her damlayı, kayan bir yıldız sanıyor, ışıksızlığa alışmış, ışığa karşı duran gözlerin; birden bağırıyor bakışların, üstüne düşen her pırıltıya; alın şu ateşi buradan! |
||
|
||
| ve sen orda öle yat ölü bir yılan gibi sessiz ve usul usul camın diğer yanı yaşayacak hayatı kah gülerek kah ağlayarak.. |
||
|
||
ve sen orda yatarken... burda hayat devam ediyor.. |
||
|
||
| uzanıp yatıvermiş, sere serpe; entarisi sıyrılmış, hafiften; kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor; bir eliyle de göğsünü tutmuş. içinde kötülüğü yok, biliyorum; yok, benim de yok ama... olmaz ki! böyle de yatılmaz ki! orhan veli / varlık, 1.9.1946 |
||
|
||
| zaman akar,zaman geçer, zaman zından içinde getirdiler ite kaka bir yiğit, ayak çıplak ak bir mintan içinde biz mapusta gürül gürül yatardık dost ve düşman içinde şairini bilemiyorum şiiride tam hatırlamıyorum(belki enver gökçe olabilir gibi geliyo)ama güzel şiir bence.... |
||
|
||
| ve sen  hala orda yatıyorsun |
||