|
||
| Gülüyorsunuz... Köpek yemek yemeye çalışıyor ama yiyemiyor,çünkü bir kuyruğuna,bir pençelerine ,bir sağa bir sola havlayıp durmak zorunda kalıyor.Sahibi gülüyor.Komik,ilginç buluyor ,oysa önündeki hayvan kendi içindeki mikrobun yarattığı kalıntı.Kimbilir hangi korkular,hangi şiddet o köpeği yemeğini yiyemiyecek denli paranoyak hale getirdi. Gülüyorsunuz... Tıpkı.. Bir kedinin kesik kuyruğuna,başka bir kedinin oyulmuş -insan elinden çıktığı belli olacak derece de düzgün bir oyulma- gözlerine,çiftleşen köpeklerin sırtında kırılan sopalara,tavuk kafası kopartma yarışlarına,kanlar içinde matadorun önünde çöken boğaya,korkutularak havaya sıçramış neredeyse kalp krizi geçirmek üzere olan bir kediye,boynu neredeyse çekiştirilmekten hücrelere ayrılmak üzere olan ve eklemlerinde kim bilir hangi ağrıyla yumak olmuş bir köpeğe,etleri paramparça edilerek sizin sevimli dostlarınıza kıyma yapılan sokak sahiplerine,hayvan çürüğü yedirilen ineklere,pisliğinizi artık yutamayan denizlerde boğulan martılara,ve gene o martıların açlıktan denizleri terkedişine,ağaçtan düşüp boynunu kıran bir serçeye,sokakta gördüğünüz ve size hiç bir zararı olmayan bir böceğin ezilirken çıkarttığı sese-bilir misiniz böcekler öleceğini anladıkalrında korkutan altlarına yapar-,susuz kalmış güvercinlerin yalvarışına ...da gülüyorsunuz. Gülüyorsunuz,tıpkı kendi açlarınıza,yaralılarınıza ,hastalarınıza,katliamlarınıza güldüğünüz gibi.Evet ya,siz kendi yaranıza sırf emaneten başkası taşıdı diye- ve üstelik sadece şu an için -bile gülebiliyorsunuz. Desem ki,insan gülme kabiliyetinin iğrençliğiyle hayvanlardan ayrılır..gene güleceksiniz..Öyleyse iyi seyirler..İşte cehenneminiz. "Oysa bir kedi arka sokağınızdan yarı ışıkla idare ederek geçmiş ve yitirdiği görmesinin acıklı anısını bırakmıştı yürümesinin izine." |
||
|
||
| İnsan işine geldiği zaman insan; gelmediği yerde başka tanımsız bir yaratık olmayı çok iyi biliyor... :angry: | ||
|
||
| evet kendi cehennemimizi yaratıyoruz. | ||
|
||
| bu ayın le manyağını okuduysanız bahadır boysal ın bi yazısı vardı(sanırım oda başka yerden okumuş ama tam hatırlamıom..) adamlar adana da ayağı kopuk bi kediyi dilendirmişler.. bu kadar mı düştük yaa nooluyoruz?? |
||
|
||
| Mike,çok cömertsin...Ama lütfen bir daha bu kadar bonkör olma ya,ne bu.. :blink: Aslında yapmak istediğimiz bu belki de,kafamıza göre doğanın gövdesini parçalayıp saçam şekilerde yeniden bir araya getirerek kendi içimizdeki yaratığa dönüştürmek. |
||
|
||
| paranoya değil mi bu? kim güler sakat bir hayvana |
||
|
||
| komiktirler ama |
||
|
||
| karnını kesip bağırsaklarını çıkardığınız bir kediden daha komik ne olabilir ki? bağırsakları sarkmış yürümeye çalışırken 
|
||
|
||
| çok aykırısın sen cevap yazarken ellerim titriyo |
||
|
||
| ha ha ve ho ho | ||
|
||
| kafasi montajda fazla buyuk olmus..begenmedim | ||
|
||
| buz: sadece bazı şeyleri görmek insanı her zaman sınırlandırır ben sana şunu hatırlamanı öneriyorum afrikalı bir çocuğun ölmesini bekliyen başında ky akbaba[/size] | ||
|
||
| yani ben örneğin şiir nedir diye bir yazı yazsam hayata dair sadece şiiri mi görmüş olacağım.. afrikadaki çocuk için bir şeyler yapmak başka hayatın parçaları için hiç bir şey yapmamakla mı mümkün.. bugün 24 saatini sadece o çocuk için mi yaşadın.. hayır.bunu yapmadın. 
|
||
|
||
| insanın doğasında şöyle bir şey vardır her zamn bir şeyleri yapmdan önce başka bi şeyler hatırlar ve yavaşlar mesela tam des çalışmayı düündüğmde sınıftaky ders çalışmayanları hatırladıkça derç çalışma işini ağırdan alırım burda böyle tam hayvanlara acımam gerektiğini düşünüdüüm de aç acı çeken insanları hatırlıyorum sağolsun televizyonda var hiç aklımdan çıkmıyorlar... böyle olunca da hayvanlar hep 2 veya 3. plan oluyor... e diim yeterince açık galiba. | ||
|
||
| Susuz kalmış bir çiçek gördüğünde ve elinde de bir şişe su varsa , bir yerlerde susuz bir insan var diye çiçeği sulamaktan vaz mı geçersin mesela.. Bir de doğayı sevmek insan için lüks değil sonu kendine varan da bir ilgi bence. |
||