|
||
| İnsanlarda sahip olma duygusu ilişkiyi olumsuz etkiliyor. Vitrinde görüp beğendiğimiz,severek aldığımız giysiler bile dolabımızda değersizleşiyor.Çünkü onlara artık sahibiz ve kimse onu dolabımızdan çekip alamaz diye düşünüyoruz. Yavaş yavaş onlara kusur bulup yeni giysiler arayışına giriyoruz tıpkı ilişkilerde olduğu gibi. Sahiplik duygusu oluştuğunda karşımızdakini kaybetmekten ve kırmaktanda korkmuyoruz. Nasıl olsa beni seviyor, bırakamaz diye düşünüyoruz. Oysa pekala da bitiyor. Evliliklerde neden insanlar birbirlerini uzun yıllar birlikte olmalarına rağmen tanıyamıyorlar ve evliliğin ilk yıllarında son buluyor birliktelikleri..Çünkü insanlar evlilik cüzdanını eşinin tapusu olarak görüyorlar.Sonuç olarakta sahiplik duygusuyla daha vurdumduymaz hareket ediyorlar. Hiçbir insanı vazgeçilmez olarak görmemeli hayatta. Tek vazgeçilmezimiz hayat olmalı. Hep birileri girer hayatımıza, sanki ondan öncesi yokmuş gibi hissederiz ilk zamanlar ve onun diğerlerinden farklı olduğunu düşünürüz her seferinde. Hemen vazgeçilmezimiz ilan ederiz. Ama sonuç yine tükenişin getirdiği bir vazgeçiş olur.. Belkide sevdiğimizi sanırız ama hissettiğimiz sadece hoşlanmadan ibarettir. Çünkü seven insan herşeyi göz alır ve sevdiğini mutlu etmektir amacı. Aslında duygularının hoşlanmaktan(beğenmekten) ibaret olduğunu fedakarlık yapması gerektiğinde farkeder(iz). İlişkilerde düzeni oturtmak çok zordur. Çünkü iki kişisindir ve herkesin kendi kuralları,ahlak yasaları,değerleri vardır, aşka/hayata bakış açıları,yaşayışları farklıdır. Ben bi yere kadar tamam süper herşey diyorum ama bi yerden sonra grafik düşmeye başlıyor. Tıkanıyorum sebebini ararken. Sanırım benim her seferinde karşımdakini vazgeçilmezim olarak görmemden ve karşımdakininde sahiplik hissine kapılmasından kaynaklanıyor. Sevdiğimi anladıklarında vazgeçemeyeceğimi, bırakıp gidemeyeceğimi düşünüyorlar ve ben arkamı dönüp gittiğimde kaçan akılları yerine geliyor.Ama iş işten geçmiş oluyor tabii.. İlişkileri tüketen ve başlangıçta gördüğümüz tatlı düşleri kabusa çeviren şey nedir sizce? Biten ilişkileriniz neden biter genelde? ve bittikten sonra neden geri dönülür eski sevgiliye..? |
||
|
||
| Sahiplenmek'ten girmissin konuya ama ben bir iliskiyi tuketenin cok etkili sekilde, sahiplenme oldugunu dusunmuyorum. Sahiplenilme bir ihtiyac ,bir secim de olabilir cunku... Bence iliskileri cikmaza surukleyen ve bitmesini saglayan, karsimizdaki insana kendi utopyamizdaki farkli kimlikleri yapistirmak...Oldugu gibi kabullenmek yerine degismesini istemek hatta zorlamak.. Bir digeri iliskiyi artik aliskanlik olarak algilamak... Geri donulmesine bircok sebep olabilir. |
||
|
||
| gercekten sevgının ne oldugunun farkında olan sevgıyı yasıyan benımseyen ınsan sahıplenır,bı bakıma haklısın sevgının farkına varamayan oz guvenını abartılara tasımış az dusunen ınsanlar dedıgın gıbı amannnn nasıl olsa benım der gecer,ama gercekten seven ınsan hep sahıplenır karsısındakını hep korur hep yuceltır hatta sevdıgı hatalı olsa bıle bır ortamda bır konuda onun hatasını bıle savunur.... ınsan abarttıgı zaman sevdasını kaybeder ınsan havalandıgı zaman (amannn nasıl olsa sevıyor be) kaybeder kaybettıgı zamnda tum duslerını kabusa cevırır... en guzelı gelmısken gıtmemek gıdeceksen gelmenın bı manası yoktur ılıskıde...sevıyorsnız sahıplenın sevıyorsanız sahıplenın kı herkes sahıplenmeyı gorsun ....private yazın gercekten çok guzel ellerıne saglık %90 ına canı gonulden katılıyorum.... |
||
|
||
| Ben sadece sahiplenmek açısından baktım olaya, en etkili nedenin bu olduğunu kastetmedim ilişkilerin bitmesine. Elbette bi çok sebebi var ama bu da etkenlerden biri. Bu insanın yaradılışında vardır. Her görüp beğendiğimize sahip olmak isteriz. Bazen sahip olduğumuz şeylerin değerini bilirken bazende bi kenara koyarız artık bizim olduğu için. Herkesin yapısı farklı. İki çocuğun eline oyuncak verin. Biri elindekiyle oynarken (kıymet bilme ve yetinme) diğeri onu kenara bırakıp yenisi isteyebilir. Benim dikkati çekmeye çalıştığım nokta karşındakinin senin duygularından emin olduğunda daha rahat davranması hususu. Elbette sahiplenmek güzel bişey. Bende sevdiğimi sahiplenir,kıskanırım. Benim sahiplikte kastettiğim apayrı bişey burda. Aslında ben susayım Can Yücel konussun.. "o olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. demeyeceksin işte. yaşarsın çünkü. öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın. ve zaten genellikle o daha az sever seni, senin o'nu sevdiğinden. çok sevmezsen, çok acımazsın. çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem. çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini... hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. senin değillermiş gibi davranacaksın. hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın. onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. çok eşyan olmayacak mesela evinde. paldır küldür yürüyebileceksin. ille de bir şeyleri sahipleneceksen, çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. gökyüzünü sahipleneceksin, güneşi, ayı, yıldızları... mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "o benim." diyeceksin. mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin... mesela gökkuşağı senin olacak. ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. mesela turuncuya, ya da pembeye. ya da cennete ait olacaksın. çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın. hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, hem de hep senin kalacakmış gibi hayat. ilişik yaşayacaksın. ucundan tutarak... C.Y. |
||
|
||
Herşeyin az ve öz olanı makbüldüüürr derim ya 
|
||
|
||
Ben sadece sahiplenmek açısından baktım olaya, en etkili nedenin bu olduğunu kastetmedim ilişkilerin bitmesine. Elbette bi çok sebebi var ama bu da etkenlerden biri. Bu insanın yaradılışında vardır. Her görüp beğendiğimize sahip olmak isteriz. Bazen sahip olduğumuz şeylerin değerini bilirken bazende bi kenara koyarız artık bizim olduğu için. Herkesin yapısı farklı. İki çocuğun eline oyuncak verin. Biri elindekiyle oynarken (kıymet bilme ve yetinme) diğeri onu kenara bırakıp yenisi isteyebilir. Benim dikkati çekmeye çalıştığım nokta karşındakinin senin duygularından emin olduğunda daha rahat davranması hususu. Elbette sahiplenmek güzel bişey. Bende sevdiğimi sahiplenir,kıskanırım. Benim sahiplikte kastettiğim apayrı bişey burda. Aslında ben susayım Can Yücel konussun.. Himm ben yanlis anlamisim okudugumu private.. Gerci verdigim ornekler de sahiplenmenin getirdigi sonuclar... diyebilirim ki maymun istahlidir bir kisim insan evladi... Deger kavrami gelismemistir bunlarda...Zira bu iliskiden cok alis-veris duzenegine bagli bir yasanmislik oluyor sanirim. |
||
|
||
| gelmelisin...bir vakit..ölümüme yakın bir anda saçların hayata bağlamalı beni..görünce gözlerindeki yaşama sevdalı yanı kollarında son bulmalı başarısız ölümlerim...gelmelisin bir kış günü olmalı varlığın bende...yağmurlarda tanımalıyım seni...sokaklarda..ellerin değmeli bana ...fırtına bizim olmalı... ölmüş ne varsa almalısın benden...ukalaca sevmeliyim seni...adın vazgeçilmezim olmalı ...alışmalıyım sana...varsın birileri hastalık desin umrumda olmaz inan bana....yas ayinlerini bırakmalıym geride ..bahar seninle gelmeli seninle şenlenmeli ıssız caddeler...kanyak kokan sokaklarda mesalelerle seni aradığım günlerin hatırına her fırsatta sarmalıyım seni sonsuzca....bakma eşkiyada koksa yüzüm aldırmam feodal desinler....kanamaz yüreğim buna... sahiplenmeliyim seni...beni yeniden doğuran kadını....ellerim cebimde en sevdiğim şiirim olmalısın...türküsünü yanlız benim bildiğim....sahiplenmeliğim seni...gitmek istersen sadece kendini götürebilirsin...ve sendeki beni.... sahiplendiğimsin...sol yanımda feodal yaramsın...olmak istediğn yerde olduğun kadar özgür...sevdiğim kadar büyük... yoksun aslında hiç gelmedin...ama şimdiden adını gözlerimde okumalı o sevdiğim çocuklar...kuralsız sevmeliyim seni..deliliğime vermelisin... |
||
|
||
| Herkes bi hevesle başlıyor ilişkiye ve heveslerini kıran bişeyler oluyor. Belki kafalarında çok farklı çiziyorlar başlangıçta ve o çizdikleri şekle uymadıkları için hayalkırıklığı yaşıyorlar. O şekle uydurmaya çalıştıklarında da egoları karşı karşıya geliyor ve savaşıyorlar. Sonuç olarak savaştan çekiliyor bi taraf. Her ilişkide kendine dair bişeyleri kabullendirme savaşı oluyor. "Bak ben böyleyim,şunu yap,bunu yapma".. Her iki tarafta ipi sıkıca tutup tarafına çekmeye çalışıyor gizliden. Kimin yapısı güçlüyse kabullendiriyor yada daha çok seven taraf kabulleniyor mu demeliyim acaba? Önünde iki seçenek var sonuçta; ya onu reddecek ve gitmeyi tercih edecek yada kabullenecek ve yanında kalmayı seçecek. Aslında bence doğru olan önce gerçekten doğrunun ne olduğuna karar vermek, sonrada durup inadının kırılmasını beklemek.. İnatlaşmak ortalığı kızıştırır sadece. İnsanlar kendilerinin değişime uğratılmasından hoşlanmazlar. Yani birinin gelipte onun bugüne kadar doğru bildiklerini değiştirmeye çalışmasını istemez. Bazı şeyleri söyleyerek değil de yaşatarak öğretebiliriz. |
||
|
||
| Sahiplenmek sevgi göstergesidir. Fazlası zararlıdır ama kotü niyetli olmadığı için konuşularak sorun boyutundaysa çözülebilir diye düşünüyorum. | ||