|
||
| Politikacının Melankolisi 'Cenova 2001', 'küreselleşmeye' karşı mücadelenin bugün konuşabilen en sert dili, bugün görünebilen en öfkeli yüzüdür. Milyarlarca yoksul ve aç, eğitimsiz ve hasta insanın, kölelik koşullarında çalışan çocuk ve kadınların, işsizlerin, evsizlerin, ülkelerinden kaçmak zorunda kalan, sürülen umutsuzların bir gün açılacak dilleri ve görünecek yüzleri, kuşkusuz bu sertliği ve öfkeyi kat kat aşacak. Çağın imparatorları, uzaklardaki yangınların eteklerine sıçrayan kıvılcımlarından uzak kalabilmek için, kentlerin dışında, dağ başlarında, ıssız adalarda, deniz ortasındaki gemilerde toplanmayı düşünüyorlar. Giorgio de Chirico (1888-1978), 1913’te yaptığı resme 'Politikacının Melankolisi' adını vermiş. Melankoli, karamsarlık, yalnızlık ve suçluluk duygusu, değersizlik düşüncesi ve yoğun elem belirtileriyle seyreden bir ruhsal hastalık. Resimde, politikacının kötü, çirkin ama dev gibi bir heykel halinde, suçlarını ve kaba şiddetini simgeleyen kurumuş bir oduna dayanarak, bomboş, tümüyle insansız bir kent meydanında dikildiğini görüyoruz. Aynı meydanda, biraz uzakta başka bir heykel var. Alçakgönüllü bir sanat eseri. Politikacının neleri ezerek, nelerin üzerinde yükselerek o iktidar meydanına kurulduğunu, onunla kıyaslayarak düşünmemizi sağlayan küçük bir işaret. Çevrede yalnızca soğuk, ağır, taş binalar görülüyor. Egemen sınıf iktidarının insansız yalnızlığını, kendi geleceğine ilişkin karamsarlığını, değersizliğini büyük bir yalınlıkla anlatan bu resim, günümüz imparatorlarının dağlara, gemilere, ıssız adalara sığınma planlarında açığa çıkan gizli özlemlerini anlamamıza yardım ediyor. Protesto seslerini duymadıkça, suçları yüzlerine vurulmadıkça, işlerin yolunda gittiğine inanmaları kolaylaşacak. Metropol kentlerinde meydanlar boş, sokaklar sessiz, polisler rahatsa eğer, sömürgelerin yıkılmış, yağmalanmış halklarının feryadı da kesilecek sanki! 
|
||