|
||
| ERDEM NEDİR? FARABI: Kişiyi erdemli kılan Tanrı'dı Friedrich HEGEL: Erdem, varlığın bilincid KALLIKES: Erdem, güçsüzün işine gelendir. SPINOZA: Erdem akla uygun davranmaktır. VOLTAIRE: Erdem, benzerine iyilik etmektir. HUTCHESON: Erdem bir eğilimdir, iç güdüdür. ARISTIPPOS: Erdem, haz almada ölçülü olmaktır. ORIGENES: Erdem, Tanrı karşısında ölçülü olmaktır. Joseph BUTLER: Kişinin kendi kendinin yargılamasıdır. GEULINCX: Erdem, Tanrı'nın düzenine boyun eğmektir. Immanuel KANT: Erdem bir içgüdü işi değil bir akıl işidir. Max STIRNER: Erdem, kendi isteklerime benim uygunluğumdur. SCHOPENHAUER: Erdem denmeye değer tek eğilim acımaktır. BERKELEY: Erdem, sonsuz güçlü ruhun idrak ettirdiği bir fikirdir. LEIBNIZ: Erdem bir zorunluluktur şu halde erdemsizlik mümkün değildir. Samuel CLARKE: Erdem nesnelerin doğal niteliklerine uygun davranmaktır. SARTRE: Hiç bir şey kişi oğlunu, kendinden, kendi benliğinden kurtaramaz. Friedrich NIETZSCHE: Erdem, insanın insanüstüne ulaşmak için harcadığı çabadır. KONG FU TSEU: İnsanın amacı iyi ve uzun yaşamaktır. Bunun içinse erdem gerekir. GOTAMA: İnsan yüreğinden yaşamak isteğini çıkartmalıdır, ancak yok olarak acıdan kurtulabilir... KSENOFANES: Varlık her şeydir. Değişiklik görünüşten ibarettir, gerçekte değişen hiçbir şey yok. Francis BACON: Erdemler ülkesini yöneten Süleyman Evi bir başka adıyla Altı Günlük İşler Koleji'dir. DESCARTES: Erdem düşünce ölçüsünü kullanmaktır. İyi sandığımız şeyleri işlemekte gösterdiğimiz karardan ibarettir. MACCHIAVELLI: Sözünde durmak büyük bir erdemdir, ama bütün büyük işleri sözünde durmayanlar başarmışlardır. EMPEDOKLES: Devinim bir gerçektir ama oluş diye bir şey yoktur. Sevgi sonunda tiksinmeyi yenecektir. Sevgi Tanrı'dır... HERAKLEITOS: Evren, yaratmayla yok olmanin sonsuza kadar birbirini kovalamasıdır. Herşey ancak karşıtların kavgasından doğar... MAHAVIRA: İnsan, hiçbir canlı varlığa kötülük yapmadan yaşamalıdır. Çok sıkı bir perhiz yapmalı, mümkünse çıplak gezmelidir. Aç kalarak ölmek en büyük erdemdir. PARMENIDES: Varlık eğer var olmaya başlamışsa, ya bir varlıktan ya da bir yokluktan çıkıyor demektir. Üçüncü bir oluş düşünülemez. Varlık eğer bir varlıktan çıkıyorsa, kendi kendini doğurmuş oluyor ki bu da yeni bir şey olmaması demektir. Varlığın yokluktan çıkması akla uygun değildir. Varolan değişmez. Çünkü değişmek ya bir varlığa ya da bir yokluğa geçmek demektir. Bu kuruntudan ötürü akıl için bir birlik olan evren, biz insanlara ikililik olarak görünüyor... SOKRATES: Tek kesinlik, erdem bilgisindedir. Erdem öğrenilir. Kişiler bilmedikleri için kötüdürler. Erdem birdir, bölünmez, ayrılmaz. Erdem insanın kendini bilmesi, tanımasıdır. MONTAIGNE: Biz insanlar, kendimizi kötülemede gösterdiğimiz zekayı hiç bir yerde göstermeyiz. Kafamızın o herşeyi bozabilen tehlikeli aletin peşine düştüğü öldürmeye kastettiği av kendi kendimizdir. İnsanı öldürmek için gün ışığında geniş meydanlar ararız. İnsanı yaparken gizlenip utanmak bir ödev onu öldürmesini bilmekse bir çok erdemleri içine alan bir şereftir. toplumdusmani.net BUNLAR DA FEYLOZOFLARIMIZIN GÖRÜŞLERİ.Bu tartışmaya onlar da katkıda bulunmak isterlerdi diye düşndüm...  |
||
|
||
| Annesi çocuğa "al bu elmayı erdemli bir insan gibi kardeşinle paylaş" demiş. Çocuk, "erdemli insan nasıl paylaştırır ki" demiş. Annesi, "büyük parçayı kardeşine verir" demiş. Çocuk elmayı kardeşine uzatmış ve "al bu elmayı erdemli bir insan gibi paylaştır" demiş.
|
||
|
||
| yolsuz teşekkürler, gülümsedimmm
|
||
|
||
| ben de.
|
||
|
||
| Rica ederim. İnsanlarımıza sorarsan, erdem başkasında güzeldir anlamına gelen cevaplar alacağınızdan kuşkum yok. | ||
|
||
| Yolsuz sanırm genel olrak bu zihniyet hakim... | ||
|
||
| Bu konuyla ilgili bir olay okumuştum: Yunanlılarla Spartalılar tiyatro izlerken -Yunanlılar önde tabi- içeri yaşlı bir Yunan girer. Tüm Yunanlılar başlarını öbür yana çevirir. Adam ilk Spartalının yanına gelince, hemen bir Spartalı kalkar ve yer verir. Bunun üzerine tüm Yunanlılar ayağa kalkar ve bu davranışı alkışlar. |
||
|
||
| Yolsuz ayağa kalkan olmasaydı alkışlayanlar da olmayacaktı fakat maalesef alkışlayanlar hep çoğunlukta...Maalesefff! | ||
|
||
| Zaten memleketten dürüst ve erdemli siyasetçi çıkmamasının nedeni, herkesin erdemli davranışı karşısındakinden beklemesi değil mi? Hep beni anlamıyorlar deriz, hiç belki de anlamayan benim diye düşünmeyiz mesela. Yolsuz ayağa kalkan olmasaydı alkışlayanlar da olmayacaktı fakat maalesef alkışlayanlar hep çoğunlukta...Maalesefff! Evet, malesef.
|
||
|
||
| Anlamayan, anlayamayan, anlamak istemeyen, anladığı halde anlamamazlıktan gelen, anlamadığı halde anlamış gibi görünen, anladığıyla yetinen var mı unuttuğum başka türevleri bu işin? vay erdem vay nerdesinnn hımmmm nerdeee?... |
||
|
||
| Çocuğa, büyüyünce ne olacağını sorarsan, olacağı budur. Belki de önce nasıl olacağı sorulmalı. Hatta hiç sorulmamalı. Bi çizgi film vardı adını unuttum. Okuldan mezun olup zengin ve başarılı olanları konuşturup çocukları motive etmeye çalışıyordu yönetim. Zengin adam geldi, konuşmadan durdu bir müddet sonra koşarak çıktı salondan. Kahramanımız olan öğrenciler onu bulup sordular neden diye. O da dedi ki, "Zamanında bize de böyle yaptılar. Bir çocuk gibi büyüyemedim bu yüzden, hep zengin olmak için çalıştım. Herşeyi yaptım ama mutsuzum. Siz bunları boşverin, oyun oynayın, arkadaşlıklar kurun. Çocuk olun. Küçülmüş büyük değil..." Kaçtım ben herkese iyi akşamlar. |
||
|
||
| Konu başlığından çok uzaklaşmaktan çekiniyorum şu an fakat konu çok güzel noktalara taşınmaya başladı.Toplum olarak güdüleme ve güdülenme o kadar çok kanımıza işlemiş ki bu atmosferin dışında nefes alabilmek ciddi çabalar gerektiriyor ve bunu yaparken uzaylı muamelesi görmeye başlyorsunuz fakat bunu başarabilmek bile sanırm bir erdem.Özsel nitelikten kastım biraz da bu kendinden sapmalar olmadan yaşayabilmek... | ||
|
||
Evet saat farki.. Hazmetmek sadece hayvani taraflarimizi sindirmek anlamina gelmez. Hayvani taraflarimizdan bazilari da gereklidir yasam icerisinde cunku...Hazmetmek bazen ulasilmaz kildiklarimiza uzanamayacagimizi anlamis olmak olabilir, bazen ulastiklarimizin ne denli bos seyler oldugunu da gormek olabilir. Ornekleri uzatmak mumkun... Hazmetmek bizi biz yapan(egrisiyle- dogrusuyla) degerlere uzanistir. Her aciktigimizi sandigimiz an, gercekte ac olmayabiliriz cunku... Erdemli olmanin devamliligi veya tersi insandaki yapiya baglidir ve o insanin dunyaya bakis acisina bagli olsa gerek... Her aciktigimizda kendimizi doyurdugumuz bazen bizi yaniltabilir zira..Kendi kalibremizde bu ya onaylanir ya da siritir. Topluma itiraf (davranis bicimleri ile)ettiklerimiz, kendimize itiraf ettiklerimizin cok cok azi olabilir. Yuksek davranislar gostermek de sadece doymak adina yapilan bir davranissa(hazmedilmeden) ici bostur ve bize fazla yarari olmaz. Ikinci, ucuncu, besinci kisiye gore yorumlanisimiza katki saglar sadece... En zor seydir insanin kendine oynamasi..Ama ikinci kisiye cok kolay oynayabilir insan zaman ve durumlara bagli olarak toplumsal iliskiler icinde... Peki ya insan erdemli mi dogar? Sonradan mi kazanir bu ozelligi..? Ah erdem vah erdem, muhabbeti de ne Daha ne olduğu üstüne bile uzlaşamadık.. Düşünürlerin fikirlerini koyduğunuz için teşekkür ederim, genellikle bana katılıyorlarmış  En son nisanla yazışıyorduk, ordan devam etmek istiyorum izninizle.. Erdemi zaten kabul etmiş görünüyorsunuz kafanızda ki taslakla, mesela bahsettiğiniz "değerin" ne olduğunu söyleyebilir misiniz? Yararlı çıkmaktan bahsediyorsunuz, doymaktan bahsederken, doymak yeterince faydalı değil midir? Sizin deyiminizle kendi kalibremizi yargılıyorum ben zaten, değer ve boşluk dediğiniz şeyi, doyumu yargılıyorum.. Aslına bakarsanız sizin insanı özel bir yere koyduğunuzu görüyorum aramızda ki temel farklılıkta bu, birbirimize yabancı gelecek kelimeler kullanıyoruz belki biraz bu yüzden. Ben insanın en kolay kendine oynayabildiğini düşünüyorum bu insan kendine yalanlar söylüyordur demek değil, hayatını hikayeleştirme çabası ve kendini farklı yerlere oturtması, doğal güdüleriyle, buna yeter, neyse bu başka bir konu, bunla ilgili konu da açmıştım.. Konuyu bende biraz dağıttım sanırım, tam randımanlı yazamıyorum da şuan, neyse
|
||
|
||
| Doymak sadece yeterli degildir orestes... Eger yeterli olsaydi obezite diye bir hastalik olmazdi ornegin.. (basit orneklendirmek gerekirse) Erdemli olabilmek veya erdem adina yuksek davranislar gosteren (sizin anlatiminizla) kisi, gosterdigi davranisi kendi icinde hazmedemiyorsa(durust olmasina karsin) bu onun icin yararli olmayacaktir. Demek istedigim bu... Cunku basta dedik ki kendine durustluk bir erdem isaretidir. Ama hazmetmek daha farkli bence... Deger'e deginmissiniz. Bircok ornek olabilir. Onegin ahlak kavrami... Erdemli oldugunu dusundugumuz her insan ahlakli midir? Veya ahlaksiz tabir ettigimiz insanlar erdem sahibi degil midir? Hangisi sevgili orestes? Elbette kendi kalibremiz yargiladigimiz ama ben nisan olarak siz orestes olarak yargiliyorsunuz. Bu yargilamalarda, hazimlarimizin buyuk rolu oldugunu dusunuyorum. Insan denen yapi benim icin ozel degil daha once de soyledim. Sadece cabuk degiskenlige olan meylinden dolayi guzel ve renkli ve sasirtici... Ben tam tersini dusunuyorum ama Insan bencil bir yapi.. Bu yuzden kendine oynamasi, baskalarina oynamasina nazaran cok daha zor. Tabi burada bahsettigim avunma olayi degil, ilk mesajlarda bahsedilen kendine durustlukten yola cikarak yazdigim bir noktadir. Insan hayatini hikayelestirmeye calisirken de hazmetme noktasindan gecer, kendini farkli yere oturtmasi da hazmetmekle alakalidir. Tabi ki baska konu... |
||
|
||
| Ya ben bu konudan sıkılmıştım da, biraz ara vermiştim, dur bakayım bir okuyayım cevabınızı, umarım kabalık olarak görmemişsinizdir
|
||