|
||
| Şeytan ahmak değildir.. Gerçek kötü, erdemleri güç için kullanmayı bilir: Alçakgönülü ezmek, bilgiyi haklı çıkmak, sevgiyi sahip olmak için.. Kavramların İkiliği... Dürüst kişi, gerçek erdemlere sahiptir yada sahip olabilir, şeytansı yanını kendine itiraf eder-ek.. Erdem belki sadece akıldır. Ve belki şeytansı yanını kendine itiraf eden - kötü olmanın daha iyi yollarını bulur Şeytan ahmak değildir ama en erdemlidir mi  dipnot: bu erdemle alakalı bir konu, benzer bir konu başlığının olması beni ilgilendirmiyor, maksat düşünce üretmek, ezberden konuşmak değil, basmakalıp laflar söylemezseniz ve konuyu birleştirmezseniz sevinirim.. |
||
|
||
| bazıları erdemli doğar,bazıları soradan kazanır..o halde,ortada adaletsiz bi durum yokmudur? genlerin yada ailelerin sucu,bizlere mal edilmelimidir? |
||
|
||
| Herkes erdemli doğar, bazıları sonra onu örter. | ||
|
||
| bişiyi anladım,ben yorulmuşum..tartışmak falan yoruyor beni..sevgili kardeşim,kişilik eğitimleri çocukluktan alınılınır,bunu büyükler öğretir,eğer yanlış öğretiler varsa bu çocukların suçu değildir..tabii,bebekler masumdur,ama anlatılmak istenen bu değil ki.. | ||
|
||
| Çocukluktan aldığı eğitimle kalan varmı ki? İnsan aklı ermeye başlayınca yolunu çiziyor. Kendini geliştirebileceğinin farkına varıyor. Geliştirmiyorsa bile, bunu bilinçli bir tercih olarak yapıyor. Neticede herkes kendi seçtiği hayatı yaşıyor. | ||
|
||
| Kişisel gelişim ne sadece aileye ne de sadece kişinin kendisine mal edilebilir. Aile, bireyin yapısı, çevre vb. birçok faktör varken tutup da bunların sadece birini veya birkaçını öne çıkartmak doğru değil kanaatimce. |
||
|
||
| sen herkesi kendin gibi sanalardansın anlaşılan..adamın hiç bi eğitimi yoksa,maalesef önce aile sora da kendi çevresinin dar kalıplarına sıkışıp kalır..neyse,sıkıldım,daha önce de dediğim gibi..başka cevapta veremem cok istesem bile.. Uyarı: Siz mesajınızı yazarken yeni bir mesaj daha gönderildi. İsterseniz gönderilen mesajı okuyun. |
||
|
||
| peki erdemlik yaptığı kötülükleri insanın kendine itiraf etmesimidir sadece bence o vicdan azabını rahatlatma yoludur erdemlik affedici olmaktır benim fikrim tabi |
||
|
||
| Yani çok tektaraflı bir bakış olmuş, dar kalıp meselesi. Bi de onlara sormak lazım. Belki hayatlarından memnundurlar. Dar kalıp dediğiniz kalıpları yıkan insanlarla dolu ortalık. Kalan da gönüllü kalıyor. Elbette kişiliği oluşturan bir çok unsur vardır. Yani bebeği ormana bırakıp özgür yetişsin mi demek lazım? | ||
|
||
peki erdemlik yaptığı kötülükleri insanın kendine itiraf etmesimidir sadece bence o vicdan azabını rahatlatma yoludur erdemlik affedici olmaktır benim fikrim tabi affetmek gene insanın kendisi içindir, ya yoksunluktan korkuyorsa yada bahşetmek hoşuna gitmişse - bu konularda kesin konuşamayız.. Gelişim nedir arkadaşlar, erdem nedir, ben bunların ne kadar sanal olabileceginden bahsettim, erdemlerinizi ne yönde kullandığınızdan ve belki haberiniz bile olmadığından bahsettim.. |
||
|
||
| iyilik ve kötülük, sordular seni neredesin asaf? 
|
||
|
||
Şeytan ahmak değildir.. Gerçek kötü, erdemleri güç için kullanmayı bilir: Alçakgönülü ezmek, bilgiyi haklı çıkmak, sevgiyi sahip olmak için.. Kavramların İkiliği... Dürüst kişi, gerçek erdemlere sahiptir yada sahip olabilir, şeytansı yanını kendine itiraf eder-ek.. Erdem belki sadece akıldır. Ve belki şeytansı yanını kendine itiraf eden - kötü olmanın daha iyi yollarını bulur Şeytan ahmak değildir ama en erdemlidir mi Biraz kapalı olmuş, açayım. Benim anladığım erdem, saf olmaktır hesap yapmamaktır - insanlar ise erdemi olgunlaşma, akıllanma olarak görüyorlar, Neden sonuç ilişkilerinin tahakkümü altında olan şey yapmacıktır. Bakın şunu demiyorum: İnsan her daim, alçakgönülü ezmek, bilgiyi haklı çıkmak, sevgiyi sahip olmak için amaçlar Hayır bu doğru değil ama simgesel en kötü olarak şeytan bunları kendine yarar sağlamak için yapar ve bunun kendilerinde de olduğunu anlamayan insanlar erdemi büyümekmiş gibi görürler, erdem akıllanmak değildir - çünkü akıllanmak kendine yarar sağlayacak şeyleri bilmektir. Ve (insanların anladığı şekilde) erdemli olmak akıllı insan için bu noktada sadece bir araçtır. Ben erdemi kendine dürüst olmak ve saf, hesapsız olmak diye tanımlıyorum.. |
||
|
||
| Koşullar ne olursa olsun en güzel duyguyu taşıyabilmek, en güzel davranışı sergileyebilmek ve bunları yaparken hiç kimseden hiç birşey beklemeden özsel niteliğinle kendini yaşatabilmek fakat kendini yaşatabilmek kaygısını gütmeden kendiliğinden tüm bunları gerçekleştirebilecek olgunlukta olabilmek.Nasıl ki bir ürün olgunlaşınca kendiliğinden dalından düşer onun gibi...Erdem farkında olunduğu anda erdem sahibi olan kişi tarafından, erdem olmaktan çıkar... Cahilliği yadsıyan bir bilgelikten söz edilemez denilir ya... BEn erdem sahibiyim denildiği an iş biter... |
||
|
||
| Mütevaziyim demenin kendiyle çelişmesi gibi dimi "Cahilliği yadsıyan bir bilgelikten söz edilemez denilir ya..." Ne kadar doğru.. Öte yandan "özsel nitelik" ne demektir? Doğamıza ve toplumumuza aykırı bir oluş düşünemiyorum.. Konu biraz daha açılsın diye soruyorum.. |
||
|
||
| İkinizi de tebrik ederim. İyi noktaya temas etmişiniz. | ||